Ὅταν τὸ Κράτος τρώη τὸ Ἔθνος... [Τὸ ἀρθρίδιο ποὺ ἀκολουθεῖ πρωτοδημο- σίευσε ὁ διευθυντὴς τοῦ «Δ» πρὶν ἀπὸ 1! ᾱ- κριβῶς χρόνια. Τὸ ἀναδημοσιεύω ἐδῶ ὡς ἐ- ξαιρετικὰ κατάλληλο σχόλιο στὸ παρὸν ἀ- φιέρωμα τοῦ «Δαυλοῦ»] Τὸ Νεοελληνικὸ Κράτος κατα- βρόχθισε τὸ ᾿Ελληνικὸ Ἔθνος. Γιὰ πρώτη φορὰ ὁ ᾿Ελληνισμὸς ὕστερα ᾱ- πὸ χιλιάδες χρόνια ἀδιάκοπης ἐγκα- ταστάσεως καὶ ριζώµατος σὲ περιο- χὲς, ποὺ αὐτὸς ἐξημέρωσε καὶ ἔκανε ἐπίγειους παραδείσους, ἀναγκάσθηκε χάρη στὴν πολιτικὴ τῆς κρατικῆς ἡ- γεσίας του νὰ τὶς ἐγκαταλείψη γιὰ πά- ντα. Καὶ γιὰ πρώτη φορὰ τὸ Ἓλλη- νικὀ Ἔθνος, ποὺ ἁπλώνονταν ἀνέκα- θεν καὶ πάντοτε σ᾽ ὅλο τὸ χῶρο τῆς Βαλκανικῆς, τῆς Θράκης, τῆς Μι- κρᾶς ᾿Ασίας, τοῦ Πόντου καὶ τῆς Καππαδοκίας, χάρη στὸ Νεοελληνι- κὀ Κράτος συρρικνώθηκε καὶ κλεί- σθηκε στὴν ἐπικίνδυνα ἀσφυκτικὴ φυλακὴ τῆς ἀξιοθρήνητης « Ελλαδι- κῆς ᾿Ελλάδας», γιὰ νὰ ἀποτελέση ἕ- να ἀσήμαντο, ὅπως καὶ τὰ ὑπόλοιπα γειτονικά, κρατίδιο, ἕνα κουτσουρεµέ- νο κορμό χωρὶς κλαδιὰ καὶ προγεφυ- ῥρώματα, στὸν πατροπαρᾶδοτο ἕλλη- νικὸ χῶρο τῆς ᾿Εγγὺς ᾿Ανατολῆς καὶ τοῦ Εὐξείνου Πόντου. Ἂν ἡ ἐξάπλωση τοῦ Ελληνι- κοῦ Ἓθνους σ᾽ ὅλη τὴν Μεσό- γειο, διατηρούμενη ἀλώβητη ἀκό- μὴ καὶ σὲ ἐποχὲς ποὺ ὁ Ελληνι- σμὸς δὲν εἶχε δικό του Κράτος ἀλλὰ εἶχε κατακτηθῆ (Ῥωμαιοκρα- τία. Τουρκοκρατία) ἀντιμετώπισε ἀποτελεσματικὰ ὅλους τοὺς ἐ- χθροὺς, δὲν κατόρθωσε νὰ ἄντιμε- τωπίση τὸ Νεοελληνικὸ Κράτος, ποὺ ἀπὸ τὸ [82] ἕως σήµερα κατέ- χει τὴν πρώτη θέση μεταξὺ τῶν ἐ- χθρῶν τοῦ Ελληνικοῦ Ἔθνους. ᾿Εντελῶς ἐξουδετερωμένο ἐθνικὰ λόγω τῆς θανάσιµης λαβῆς τοῦ Διεθνισμοῦ τὸ Κράτος αὐτὸ «πέ- τυχε» μὲ τὴν πολιτική του στὰ 150 χρόνια ποὺ ὑφίσταται ὄχι µόνο νὰ συρρικνώση καὶ νὰ ἀποδυναμώση ὑλικά, ἐδαφικὰ καὶ πολιτικὰ τὸν ᾿Ελληνισμὸ σὲ βαθμὸ ποὺ ποτὲ δὲν εἶχε φθάσει ἄλλοτε, ἀλλὰ καὶ τὸ χείριστον ὅλων: νὰ τὸν φθείρη ἠθικὰ καὶ νὰ τὸν ἐκφυλίση ἰδεο- λογικά, σὲ σημεῖο ποὺ νὰ μὴ δια- σώζωνται πιὰ σήµερα παρὰ ἐλάχι- στα ἀσήμαντα ὑπολείμματα ἀπὸ τὶς προαιώνιες ἄξίες, τίς ἀρετὲς καὶ τὸν μµεγαλειώδη πολιτισμό του. ᾿Ανάγκασε τὸ Ἔθνος νὰ ἐ- γκαταλείψη παρὰ τὴ θέλησή του τὸν αὐτόνομο ἰδεολογικὸ δρόμο ποὺ ἀκολουθοῦσε συνεχῶς ἕως τό- τε καὶ νὰ ἐξαλλοτριωθῆ ἐντελῶς µέσα στὸ τέλμα τοῦ Διεθνισμοῦ. Μεγαλύτερη καθίζηση τῶν ἠθικῶν δυνάμεων τοῦ Ἔθνους ἀπ᾿ αὐτὴν ποὺ ἐπέφερε ἡ ἐξαλλοτρίωσή του αὐτὴ δὲν μπόρεσαν νὰ ἐπιτύχουν ὅ- λοι μαζὶ οἱ ἐχθροί του. Τὸ '[λλη- νικὸ Ἔθνος ἔχασε τὸν ἔνστικτο αὐτοσυντηρήσεώς του καί ἐνῶ οί τύχες του βρίσκονται πάντε στὰ χέ- ρια ἐκείνων ποὺ τὸ σταύρωσαν, δὲν μπορεῖ νὰ συνειδητοποιήση τὸν κίνδυνο καὶ νὰ ἀντιδράση. Τὸ πανάρχαιο "Ελληνικὸ Ἔθνος βρίσκεται ἀληθινὰ μπροστὰ στὸ φάσμα τοῦ ἱστορικοῦ θανάτου του. τῆς τελειωτικῆς ἐξαφανίσεώς του