.. κών ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΟ «Ἔρωτας ἆ λὰ ἑλληνικὰ» ὄρες, γυναῖκες, ζῶα, ὅλα ἦταν θεμιτὰ γιὰ Κύριε διευθυντά, τὴν εὐχαρίστηση»; ταν πράγματι ὅλα Διάβασα στὴν ἐφημερίδα «Ελευθερο«θεμιτὰ» στὴν ̓Αρχαία "Ελλάδα; «Θεμιτὰ» τυπία» (Τετάρτη 27-12-80, σελ. 31) ἀνταπόθὰ πεῖ ἔννομα, νόμιμα, σύμφωνα πρὸς τοὺς κριση τῆς κ. ́Ἡρας Φελουκατζῆ, ποὺ λέει θεσμούς. Εἶχαν οἱ Ἕλληνες νόμους ποὺ τὰ ἑξῆς: «''"Ο ̓Ελληνικὸς ἔρωτας συνώνυυἱοθετοῦσαν τέτοια πράγματα, δηλαδὴ μος τῆς ἐλευθερίας”'. Μ ̓ αὐτὸ τὸν τίτλο διαστροφές, παιδεραστίες, κτηνοβασίες; παρουσιάζεται στὸν γαλλικὸ τύπο ἡ ἄργιατὶ αὐτὸ ἐξυπονοεῖται ἀπ ̓ τὴν παραπάνω χαιολογική ἔκθεση ''"Ελληνικὸς Ἔρωτας - ἔρωτας θεῶν καὶ ἀνθρώπων”, ποὺ μπορεῖ φράση! ̓Επειδὴ τὰ ἐρωτήματα αὐτὰ μὲ ἆπακανεὶς νὰ δεῖ αὐτὴ τὴν ἐποχὴ καὶ μέχρι τὶς σχολοῦν, καὶ θ ̓ ἀπασχολοῦν φαντάζομαι 5. Φεβρουαρίου στὸ Παρισινὸ μουσεῖο καὶ ἄλλους ἀναγνώστες σας, ἂν μπορεῖτε, “Γκρὰν Παλαί’», Καὶ συνεχίζει: «... Γράδιαφωτίστε με σχετικὰ μὲ τὰ «θεμιτᾶ» παρὰ φει τὸ περιοδικὀ '' ̓Εξπρέςς”: “Τὰ ἐκθέματοῖς Ἔλλησι στὸ θέμα τῶν ἐρωτικῶν διαΤα ἐπιτρέπουν νὰ ἔχει κανεὶς μιὰ ὄχι θλιβερὴ ἰδέα γιὰ τὶς θεῖες νύχτες καὶ τὶς ἱερὲς στροφῶν. ἡδονές. Ενα κοινὸ σημεῖο σ ̓ αὐτὰ τὰ Εὐχαριστῶ θαυμαστὰ ἔργα, ἡ ἀπουσία κόμπλεξ τῶν θεῶν. Ανδρες, γυναῖκες, ζῶα, ὅλα ἦταν Χρῆστος Παναγιωτόπουλος θεμιτὰ γιὰ τὴν εὐχαρίστηση ̓"...». ΔιερωτῷΚαλλιθέα, ̓Αθήνα μαι. κ. διευθυντά, τὶ παναπῆ ἡ φράση: «ἄνΣΗΜΕΙΩΣΗ «ΔΑΥΛΟῪΥῪ»: Καὶ βέβαια στὴν ἀρχαία ̓Ελλάδα ἡ σεξουαλικὴ διαστροφὴ ὄχι μόνο δὲν ἦταν «θεμιτή», ὄπως ἰσχυρίζονται ὡρισμένοι ἀπὸ ἀμάθεια ἀλλὰ καὶ γιὰ ἄλλους, χειρότερους, λόγους διαστρεβλώνοντας τὴν ἀλήθεια, ἀλλὰ ἐπέσυρε βαρύτατες ποινές, μηδ ̓ αὐτῆς τοῦ θανάτου ἐξαιρουμένης. Ο «Δαυλὸς» παλαιότερα ξεκαθάρισε ἅπαξ διὰ παντὸς τὸ θέμα αὐτὸ μὲ μελέτημα στηριζόμενο στὴν διασωθεῖσα ἀντιομοφυλοφιλικὴ νομοθεσία τῶν ἀρχαίων ἕλληνικῶν Κρατῶν (κι ὄχι στὶς διαστρεβλωτικὲς ἑρμηνεῖες ὡρισμένων φιλολογικῶν ἔργων), ἡ ὁποία νομοθεσία εἶναι καταπέλτης γιὰ ὅσους ἐπιχειροῦν νὰ παραχαράξουν τὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια (τεῦχος 47, Νοέμβριος 985. σελ. 2432-4). Πρὸς ἀπάντησιν τῶν ἀποριῶν τοῦ ἐπιστολογράφου μας (καλοπροαίρετου προφανῶς) καὶ χάριν τῶν νέων ἀναγνωστῶν μας ἄναδημοσιεύουμε τὸ σπουδαῖο αὐτὸ κείμενο τοῦ «Δαυλοῦ», τὸ ὁποῖο εἶχε τότε προκαλέσει διεθνὴ συζήτηση. κυρίως μὲ πολυσέλιδα δημοσιεύματα τοῦ γερμανικοῦ περιοδικοῦ “)εΓ θρίορςε ̓", ΓΙΑΝΝΗΣ Δ. ΚΟΥΒΑΡΑΣ Ἢ ἀρχαιοελληνικὴ ἀντιομοφυλοφιλικὴ νομοθεσία Ἐπειδὴ τελευταῖα ἀνθεῖ στὰ λαϊκὰ - μαζικὰ ἔντυπα ἀλλὰ καὶ σὲ «ἐπιστημο: νικὲς» ἐργασίες ἡ παραφιλολογία (ποὺ φτάνει συχνὰ ἕως τὴν ἀνευθυνολογία) γύρω ἀπὸ τὸ θέμα τῆς ὁμοφυλοφιλίας στὴν ἀρχαιότητα, θεωροῦμε σκόπιμο νὰ πα: ρουσιάσουμε ἀντὶ ἄλλης ἐπιχειρηματολογίας τὴν ἐπίσημη - ὑπεύθυνη θέση τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς πολιτείας γύρω ἀπὸ τὸ σχετικὸ θέμα, ὅπως αὐτὴ αὐθεντικὰ --ὦ