.. κών ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΙΟ «Ἔρωτας ἆ λὰ ἑλληνικὰ» Κύριε διευθυντά, Διάβασα στὴν ἐφημερίδα «Ελευθερο- τυπία» (Τετάρτη 27-12-80, σελ. 31) ἀνταπό- κριση τῆς κ. ΄Ἡρας Φελουκατζῆ, ποὺ λέει τὰ ἑξῆς: «''"Ο ᾿Ελληνικὸς ἔρωτας συνώνυ- μος τῆς ἐλευθερίας”'. Μ᾿ αὐτὸ τὸν τίτλο παρουσιάζεται στὸν γαλλικὸ τύπο ἡ ἄρ- χαιολογική ἔκθεση ''"Ελληνικὸς Ἔρωτας - ἔρωτας θεῶν καὶ ἀνθρώπων”, ποὺ μπορεῖ κανεὶς νὰ δεῖ αὐτὴ τὴν ἐποχὴ καὶ µέχρι τὶς 5. Φεβρουαρίου στὸ Παρισινὸ μουσεῖο “Γκρὰν Παλαί’», Καὶ συνεχίζει: «... Γρά- φει τὸ περιοδικὀ ''᾿Εξπρέςς”: “Τὰ ἐκθέμα- Τα ἐπιτρέπουν νὰ ἔχει κανεὶς μιὰ ὄχι θλι- βερὴ ἰδέα γιὰ τὶς θεῖες νύχτες καὶ τὶς ἱερὲς ἡδονές. Ενα κοινὸ σημεῖο σ᾽ αὐτὰ τὰ θαυμαστὰ ἔργα, ἡ ἀπουσία κόμπλεξ τῶν θεῶν. Ανδρες, γυναῖκες, ζῶα, ὅλα ἦταν θεμιτὰ γιὰ τὴν εὐχαρίστηση᾽"...». Διερωτῷ- μαι. κ. διευθυντά, τὶ παναπῆ ἡ φράση: «ἄν- ΣΗΜΕΙΩΣΗ «ΔΑΥΛΟῪΥῪ»: ὄρες, γυναῖκες, ζῶα, ὅλα ἦταν θεμιτὰ γιὰ τὴν εὐχαρίστηση»; ταν πράγματι ὅλα «θεμιτὰ» στὴν ᾿Αρχαία "Ελλάδα; «Θεμιτὰ» θὰ πεῖ ἔννομα, νόμιμα, σύμφωνα πρὸς τοὺς θεσμούς. Εἶχαν οἱ Ἕλληνες νόμους ποὺ υἱοθετοῦσαν τέτοια πράγματα, δηλαδὴ διαστροφές, παιδεραστίες, κτηνοβασίες; γιατὶ αὐτὸ ἐξυπονοεῖται ἀπ᾿ τὴν παραπάνω φράση! ᾿Επειδὴ τὰ ἐρωτήματα αὐτὰ μὲ ἆπα- σχολοῦν, καὶ θ᾽ ἀπασχολοῦν φαντάζομαι καὶ ἄλλους ἀναγνώστες σας, ἂν μπορεῖτε, διαφωτίστε µε σχετικὰ μὲ τὰ «θεμιτᾶ» παρὰ τοῖς Ἔλλησι στὸ θέµα τῶν ἐρωτικῶν δια- στροφῶν. Εὐχαριστῶ Χρῆστος Παναγιωτόπουλος Καλλιθέα, ᾿Αθήνα Καὶ βέβαια στὴν ἀρχαία ᾿Ελλάδα ἡ σεξουαλικὴ διαστροφὴ ὄχι μόνο δὲν ἦταν «θεμι- τή», ὄπως ἰσχυρίζονται ὡρισμένοι ἀπὸ ἀμάθεια ἀλλὰ καὶ γιὰ ἄλλους, χειρότερους, λόγους διαστρεβλώνοντας τὴν ἀλήθεια, ἀλλὰ ἐπέσυρε βαρύτατες ποινές, μηδ᾽ αὐτῆς τοῦ θανάτου ἐξαιρουμένης. Ο «Δαυλὸς» παλαιότερα ξεκαθάρισε ἅπαξ διὰ παντὸς τὸ θέμα αὐτὸ μὲ μελέ- τηµα στηριζόμενο στὴν διασωθεῖσα ἀντιομοφυλοφιλικὴ νομοθεσία τῶν ἀρχαίων ἕλληνι- κῶν Κρατῶν (κι ὄχι στὶς διαστρεβλωτικὲς ἑρμηνεῖες ὡρισμένων φιλολογικῶν ἔργων), ἡ ὁ- ποία νομοθεσία εἶναι καταπέλτης γιὰ ὅσους ἐπιχειροῦν νὰ παραχαράξουν τὴν ἱστορικὴ ἀ- λήθεια (τεῦχος 47, Νοέμβριος 985. σελ. 2432-4). Πρὸς ἀπάντησιν τῶν ἀποριῶν τοῦ ἐπι- στολογράφου µας (καλοπροαίρετου προφανῶς) καὶ χάριν τῶν νέων ἀναγνωστῶν μας ἄνα- δημοσιεύουμε τὸ σπουδαῖο αὐτὸ κείµενο τοῦ «Δαυλοῦ», τὸ ὁποῖο εἶχε τότε προκαλέσει διεθνὴ συζήτηση. κυρίως μὲ πολυσέλιδα δημοσιεύματα τοῦ γερμανικοῦ περιοδικοῦ “)εΓ ϑρίορςε ᾽", ΓΙΑΝΝΗΣ Δ. ΚΟΥΒΑΡΑΣ Ἢ ἀρχαιοελληνικὴ ἀντιομοφυλοφιλικὴ νοµοθεσία Ἐπειδὴ τελευταῖα ἀνθεῖ στὰ λαϊκὰ - μαζικὰ ἔντυπα ἀλλὰ καὶ σὲ «ἐπιστημο: νικὲς» ἐργασίες ἡ παραφιλολογία (ποὺ φτάνει συχνὰ ἕως τὴν ἀνευθυνολογία) γύ- ρω ἀπὸ τὸ θέµα τῆς ὁμοφυλοφιλίας στὴν ἀρχαιότητα, θεωροῦμε σκόπιμο νὰ πα: ρουσιάσουµε ἀντὶ ἄλλης ἐπιχειρηματολογίας τὴν ἐπίσημη - ὑπεύθυνη θέση τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς πολιτείας γύρω ἀπὸ τὸ σχετικὸ θέµα, ὅπως αὐτὴ αὐθεντικὰ --ὦ