ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ 5651 ῥησαν τὴν ἀνάμνηση τῆς παλαιᾶς καταγωγῆς μὲ τὰ ἄφθονα μνημεῖα τῆς λαϊκῆς μούσας, ποὺ ἀναφέρονται στὴ βία ποὺ ἀσκήθηκε σὲ βάρος τῶν προγόνων τους πρὶν ἕκατὸ ἢ τριακόσια χρόνια, καὶ τοῦτο παρὰ τὸ ὅτι ἡ ἱστορικὴ ἐπιστήμη δὲν μπορεῖ νὰ τὸ ἀποδείξει. Μ ̓ ἄλλα λόγια, παρὰ τὴν υἱοθέτηση τῆς ἰσλαμικῆς θρησκείας, οἱ μωαμεθανοί αὐτοὶ ἔχουν καὶ μέχρι σήμερα τὴν συνείδηση τῆς πραγματικῆς τους ἐθνότητας. Δὲν μπορεῖ οὔτε πρέπει νὰ θεωρεῖται Τοῦρκος κανένας “Ἕλληνας, ̓Αλβανός, Βόσνιος, Βούλγαρος ἢ Βλάχος μωαμεθανὸς τῆς Ροδόπης. "Αν καὶ μὲ διαφορετικὴ ἀπὸ τοὺς συμπατριῶτες τοὺς πίστη, σήμερα ποὺ ἡ θρησκεία ἀποτελεῖ ἕνα ὅλο καὶ λιγώτερο σημαντικὸ στοιχεῖο τῆς ἐθνικῆς συνείδησης, ὁ ἐξισλαμισμένος Βαλκάνιος παραμένει τμῆμα τοῦ λαοῦ τῶν συμπατριωτῶν του» («Τουρκία καὶ Βαλκάνια», ̓Εκδ. Βιβλιοπωλείου τῆς ̓ Ἑστίας, 1986, σ. 96). Κατὰ τὰ ἄλλα συμφωνῶ, ὅπως τόνισα Πιὸ πάνω, μὲ τὰ ὅσα γράφει ὁ συνεργάτης σας. Εἶναι, νομίζω, τραγικὴ ἀλλὰ συγχρόνως καὶ ὑψίστη εἰρωνία νὰ κόπτεται ἡ Τουρκία περὶ δῆθεν μειονοτήτων σὲ γειτονικές της χῶρες, τὴν στιγμὴ ποὺ ἡ ἴδια ᾱποτελεῖται ἀπὸ μωσαϊκὸ ἐθνοτήτων καὶ τὴν στιγμή ποὺ μεθοδικὰ ἐξοντώνει Ἕλληνες, Κούρδους καὶ ̓Αρμενίους. Θὰ ἧτο εὐχῆς ἔργον οἱ δικοί μας ἁρμόδιοι ν ̓ ἀρχίσουν ἐπιτέλους μιὰ διπλωματία καὶ μιὰ γενικώτερη πολιτικὴ μὲ ἐπιθετικὸ πνεῦμα ἔναντι τῆς γείτονος χώρας. Διότι ἀλλιῶς καινούργιες καταστροφὲς περιμένουν τὸν "Ελληνισμό. Καί, γιὰ νὰ θυμηθοῦμε τὴν ἀείμνηστο Τσιριντάνη, «δὲν ἔχουμε πιὰ ἄλλη Μικρᾶ ̓ Ασία νὰ χάσουμε». Μετὰ τιμῆς Μιχαὴλ Γ. Δανίκας Δρ. Μηχανολόγος Δράμα στὴν ̓Αρχιτεκτονικὴ Ὃ χρυσὸς ἀριθμὸς «Φ) Κύρις διευθυντά, ̓Αναφερόμενος στὸν «χρυσοῦν ἀριθμὸν» Φ (ἄρθρο τοῦ κ. 'Ιππ. Δάκογλου, «Δαυλὸς» ̓Οκτ. ̓89), τὸν ὁποῖον ὁ κ. Δημ. ̓Αγγελόπουλος, στὸν «Δαυλὸν» ἐπίσης τοῦ ̓Απριλίου 1989, συμβολίζει μὲ τὸ Θ, θέλω νὰ ἐπισημάνω κάτι ποὺ διάβασα στὸ τεῦχος τοῦ ̓Ιανουαρίου 1969 τοῦ ἀμερικανικοῦ περιοδικοῦ «Πουτπα] οἵ Κεοτεαί]οπαἱ Μαϊ]ιεππα(ο5δ» (μεταφράζω): «Τὸ 1909 ὁ ΜατΚ Β8ΓΓ, ἕνας ̓Αμερικανὸς μαθηματικὸς, χρησιμοποίησε τὸν ὅρον φῖ (Φ), πρὸς τιμὴν τοῦ Φειδία, ὁ ὁποῖος ἐνσωμάτωσε τὴν “Χρυσῆ Τομὴ” στὴν γλυπτική του». Εἶναι γνωστόν, ἄλλωστε, ὅτι ἡ «Ἀρυσῆ Τομὴ» εἶναι «ἐνσωματωμένη» στὸν Παρθενῶνα. Σχετικὰ δὲ μὲ τὴν Πυραμίδα τοῦ Χέοπος, ποὺ ἀνεφέρθη σὲ ἄλλο τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ», ἔχω νὰ σημειώσω, ὅτι ὁ ἀείμνηστος ἀστρονόμος Κων. Χασάπης σὲ ἀνακοίνωσή του, ἡ ὁποία ἔγινε σὲ ἐπιστημονικὀ συνέδριο τὴν Ί2ην Μαΐου 1962, ὑποστηρίζει «τεκμηριωμένα» τὴν ἄποψη πὼς στὸ θαυμαστὸ αὐτὸ οἰκοδόμημα ἔχουν ὑλοποιηθεῖ πολλὲς ἐπιστημονικὲς γνώσεις, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ ἀριθμὸς Φ. ̓Αξιοσημείωτο εἶναι καὶ τὸ βιβλίο τοῦ Τοπι γαἰοεηί]ης (μετάφρ. Μ. Βερέττα). Κρίνω ὅμως σκόπιμο νὰ ἀκουσθῆ πάνω στὸ θέμα αὐτὸ καὶ «ἡ ἄλλη πλευρά». Συγκεκριμένως, ὁ ἀείμνηστος καθηγητὴς Σπυρ. Μαρινᾶτος ἔχει σαφῶς ἀντίθετη γνώμη. Στὶς λιθογραφημένες σημειώσεις του: «Αἰγυπτιακὸς Πολιτισμός», σελ. 68, ἔκδ. 947, διαβάζομε: «Λόγῳ φθορῶν καὶ ἐλλείψεων ἀκριβεστάτη καταμέτρησις τῆς πλευρᾶς τῆς πυραμίδος μέχρις ἑκατοστοῦ δὲν εἶναι δυνατή. ̓Επομένως ὅλοι οἱ ὑπολογισμοὶ τοῦ αἰγυπτιακοῦ πήχεως διὰ τὰς ἀστρονομικὰς θεωρίας τῶν νεωτέρων μυστικιστῶν εἶναι ἐσφαλμέναι. (...)». Μὲ πολλὴν ἐκτίμηση Γεώργιος Βάθης Μαθηματικὸς-Γυμνασιάρχης Τ.Θ. 23, ̓ Αγρίνιον