ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ῥησαν τὴν ἀνάμνηση τῆς παλαιᾶς καταγω- γῆς μὲ τὰ ἄφθονα μνημεῖα τῆς λαϊκῆς μού- σας, ποὺ ἀναφέρονται στὴ βία ποὺ ἀσκή- θηκε σὲ βάρος τῶν προγόνων τους πρὶν ἕ- κατὸ ἢ τριακόσια χρόνια, καὶ τοῦτο παρὰ τὸ ὅτι ἡ ἱστορικὴ ἐπιστήμη δὲν μπορεῖ νὰ τὸ ἀποδείξει. Μ᾿ ἄλλα λόγια, παρὰ τὴν υἱοθέτηση τῆς ἰσλαμικῆς θρησκείας, οἱ μωαμεθανοί αὐτοὶ ἔχουν καὶ µέχρι σήµερα τὴν συνείδηση τῆς πραγματικῆς τους ἐθνό- τητας. Δὲν μπορεῖ οὔτε πρέπει νὰ θεωρεῖται Τοῦρκος κανένας “Ἕλληνας, ᾿Αλβανός, Βόσνιος, Βούλγαρος ἢ Βλάχος μωαμεθανὸς τῆς Ροδόπης. "Αν καὶ μὲ διαφορετικὴ ἀπὸ τοὺς συμπατριῶτες τοὺς πίστη, σήμερα ποὺ ἡ θρησκεία ἀποτελεῖ ἕνα ὅλο καὶ λιγώτερο σημαντικὸ στοιχεῖο τῆς ἐθνικῆς συνείδη- σης, ὁ ἐξισλαμισμένος Βαλκάνιος παραμέ- νει τμῆμα τοῦ λαοῦ τῶν συμπατριωτῶν του» («Τουρκία καὶ Βαλκάνια», ᾿Εκδ. Βιβλιο- πωλείου τῆς ᾿ Ἑστίας, 1986, σ. 96). Ὃ χρυσὸς ἀριθμὸς «Φ) Κύρις διευθυντά, ᾿Αναφερόμενος στὸν «χρυσοῦν ἀριθ- μὸν» Φ (ἄρθρο τοῦ κ. 'Ιππ. Δάκογλου, «Δαυλὸς» ᾿Οκτ. ᾿89), τὸν ὁποῖον ὁ κ. Δημ. ᾿Αγγελόπουλος, στὸν «Δαυλὸν» ἐπίσης τοῦ ᾿Απριλίου 1989, συμβολίζει μὲ τὸ Θ, θέλω νὰ ἐπισημάνω κάτι ποὺ διάβασα στὸ τεῦχος τοῦ ᾿Ιανουαρίου 1969 τοῦ ἀμερικανικοῦ περιοδικοῦ «Πουτπα] οἵ Κεοτεαί]οπαἱ Μαϊ]ι- εππα(ο5δ» (µεταφράζω): «Τὸ 1909 ὁ ΜατΚ Β8ΓΓ, ἕνας ᾽Αμερικανὸς μαθηματικὸς, χρησιμοποίησε τὸν ὅρον φῖ (Φ), πρὸς τι- μὴν τοῦ Φειδία, ὁ ὁποῖος ἐνσωμάτωσε τὴν “Χρυσῆ Τομὴ” στὴν γλυπτική του». Εἶναι γνωστόν, ἄλλωστε, ὅτι ἡ «Ἀρυσῆ Τομὴ» εἶναι «ἐνσωματωμένη» στὸν Παρθενῶνα. Σχετικὰ δὲ μὲ τὴν Πυραμίδα τοῦ Χέο- πος, ποὺ ἀνεφέρθη σὲ ἄλλο τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ», ἔχω νὰ σημειώσω, ὅτι ὁ ἀείμνη- στος ἀστρονόμος Κων. Χασάπης σὲ ἀνα- κοίνωσή του, ἡ ὁποία ἔγινε σὲ ἐπιστημονι- κὀ συνέδριο τὴν Ί2ην Μαΐου 1962, ὑπο- στηρίζει «τεκμηριωμένα» τὴν ἄποψη πὼς 5651 Κατὰ τὰ ἄλλα συμφωνῶ, ὅπως τόνισα Πιὸ πάνω, μὲ τὰ ὅσα γράφει ὁ συνεργάτης σας. Εἶναι, νομίζω, τραγικὴ ἀλλὰ συγχρό- νως καὶ ὑψίστη εἰρωνία νὰ κόπτεται ἡ Τουρκία περὶ δῆθεν μειονοτήτων σὲ γειτο- νικές της χῶρες, τὴν στιγμὴ ποὺ ἡ ἴδια ᾱ- ποτελεῖται ἀπὸ μωσαϊκὸ ἐθνοτήτων καὶ τὴν στιγµή ποὺ μεθοδικὰ ἐξοντώνει Ἕλληνες, Κούρδους καὶ ᾽Αρμενίους. Θὰ ἧτο εὐχῆς ἔργον οἱ δικοί µας ἁρμόδιοι ν᾿ ἀρχίσουν ἐ- πιτέλους μιὰ διπλωματία καὶ μιὰ γενικώτε- ρη πολιτικὴ μὲ ἐπιθετικὸ πνεῦμα ἔναντι τῆς γείτονος χώρας. Διότι ἀλλιῶς καινούρ- γιες καταστροφὲς περιμένουν τὸν "Ελλη- νισµό. Καί, γιὰ νὰ θυμηθοῦμε τὴν ἀείμνη- στο Τσιριντάνη, «δὲν ἔχουμε πιὰ ἄλλη Μι- κρᾶ ᾿ Ασία νὰ χάσουμε». Μετὰ τιμῆς Μιχαὴλ Γ. Δανίκας Δρ. Μηχανολόγος Δράμα στὴν ᾿Αρχιτεκτονικὴ στὸ θαυμαστὸ αὐτὸ οἰκοδόμημα ἔχουν ὑ- λοποιηθεῖ πολλὲς ἐπιστημονικὲς γνώσεις, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ ἀριθμὸς Φ. ᾿Α- ξιοσημείωτο εἶναι καὶ τὸ βιβλίο τοῦ Τοπι γαἰοεηί]ης (μετάφρ. Μ. Βερέττα). Κρίνω ὅμως σκόπιμο νὰ ἀκουσθῆ πάνω στὸ θέµα αὐτὸ καὶ «ἡ ἄλλη πλευρά». Συ- γκεκριµένως, ὁ ἀείμνηστος καθηγητὴς Σπυρ. Μαρινᾶτος ἔχει σαφῶς ἀντίθετη γνώμη. Στὶς λιθογραφηµένες σημειώσεις του: «Αἰγυπτιακὸς Πολιτισμός», σελ. 68, ἔκδ. 947, διαβάζοµε: «Λόγῳ φθορῶν καὶ ἐλλείψεων ἀκριβεστάτη καταµέτρησις τῆς πλευρᾶς τῆς πυραμίδος μέχρις ἑκατοστοῦ δὲν εἶναι δυνατή. ᾿Επομένως ὅλοι οἱ ὑπο- λογισμοὶ τοῦ αἰγυπτιακοῦ πήχεως διὰ τὰς ἀ- στρονομικὰς θεωρίας τῶν νεωτέρων μυστι- κιστῶν εἶναι ἐσφαλμέναι. (...)». Μὲ πολλὴν ἐκτίμηση Γεώργιος Βάθης Μαθηματικὸς-Γυμνασιάρχης Τ.Θ. 23, ᾿ Αγρίνιον