ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΛΙΑΝΟΣ Οἱ Ἕλληνες μουσουλμᾶνοι Ο ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ Ἢ εἰσβολὴ τῶν Τούρκων καὶ ἡ κατάλυση τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας προκάλεσαν κῦμα ἐξισλαμισμῶν στὴν Μικρασία καὶ τὰ Βαλκάνια. Κανένας ἱστορικὸς δὲν φαίνεται νὰ θέτει σὲ ἀμφισβήτηση τὸ γεγονὸς αὐτό. Τὴν ἐπαύριον ἤδη τῆς ἅλωσης ὁ πρῶτος Πατριάρχης τῆς Τουρκοκρατίας Γεννάδιος ἀνησυχοῦσέ γιὰ τὴν «ἀθρόα προσέλευση λαϊκῶν καὶ κληρικῶν στὸν ἰσλαμισμό», μιλώντας γιὰ «τοὺς ἀφισταμένους ὁσημέραι τῆς πίστεως πανταχοῦ» . Οἱ ἐξισλαμισμοὶ ὅμως εἶχαν ἀρχίσει πρὶν ἀκόμα τὴν ἅλωση: «Οἱ ἐξωμοσίες ἑλληνικῶν πληθυσμῶν εἶχαν ἀρχίσει πολὺ πρὶν τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως, μὲ τὴν ἑδραίωση τῆς τουρκικῆς κυριαρχίας στὴ Μικρὰ ̓Ασία καὶ μὲ τὴν προέλαση τῶν ̓Οθωμανῶν στὴ χερσόνησο τοῦ Αἴμου». « ̓Αλλ ̓ οὐχ ἧττον ἡ θρησκεία τοῦ Μωάμεθ προσείλκυε σωρηδὸν προσηλύτους ἐν Μικρᾷ ̓ Ασία, ταῖς παρὰ τὸν Αἷμον σλαβικαῖς χώραις καὶ τῇ ̓Αλβανίᾳ»”. Τὸ ἴδιο συνέβη καὶ στὴν Κρήτη, ὅταν ἔπεσε καὶ αὐτὴ στὰ χέρια τῶν Τούρκων τὸ 1669: «"Η τουρκική κατάκτησις ἀπέβη ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς καταθλιπτική διὰ τὸν χριστιανικὸν πληθυσμόν, μέγα μέρος τοῦ ὁποίου, πρὸς ἀποφυγὴν τῶν διώξεων καὶ ἀτιμώσεων, ἠναγκάσθη νὰ προσχωρήση εἰς τὴν μωαμεθανικὴν θρησκείαν» Πολλοὶ ἦταν οἱ λόγοι ποὺ ὁδηγοῦσαν τοὺς Χριστιανοὺς στὸ νὰ ἀρνηθοῦν τὴν πίστη τους. Πρῶτα ἀπ ̓ ὅλα βέβαια ἡ ὑποδεέστερη θέση, στὴν ὁποία βρίσκονταν σὲ σχέση μὲ τοὺς Μωαμεθανούς, οἱ ταπεινώσεις, οἱ ἀτιμώσεις, οἱ ἔξευτελισμοί, τὰ χαρατσώματα ποὺ ὑφίσταντο ἀπὸ τὴν τουρκικἡ αὐθαιρεσία. ἼΑλλοι ὅμως ἐξισλαμίζονταν μόνο καὶ μόνο ἐπειδὴ «ἡ ὀθωμανικὴ κυβέρνησις ἀπένεμε τὰ ἀνώτατα καὶ ἐπικερδέστερα ἀξιώματα εἰς τοὺς ἐκ γενετῆς χριστιανοὺς ἐξωμότας»’. Οἱ ἱστορικοὶ μὲ μιὰ φωνὴ καταγγέλλουν τὶς ἐξωμοσίες, οἰκτείρουν τοὺς ᾱποστάτες, θρηνοῦν γιὰ τὴν ἐθνικὴ συμφορὰ τοῦ "Ἑλληνισμοῦ. Γιατὶ γι ̓ αὐτοὺς δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία' «κάθε προσχώρηση στὸ ̓Ισλὰμ σήμαινε συγχρόνως καὶ ἀπώλεια γιὰ τὸ ἔθνος»", πεπεισμένοι καθὼς εἶναι ὅτι κατὰ τὴν Τουρκοκρατία «Ἔθνος καὶ Πίστις εἰς τὴν ̓Ορθοδοξίαν ἐταυτίσθησαν»'. Ἕλληναςξχριστιανός, Τοῦρκοςξμωαμεθανός' ἡ ἐξίσωση εἶναι ἁπλή, τὸ ἴδιο καὶ ἡ λύση της: Αν ὁ ἐξισλαμισμὸς τῶν "Ελλήνων εἶχε ὁλοκληρωθεῖ, εἶναι πιθανὸ ὅτι δὲν θὰ ὑπῆρχε σήμερα ἑλληνικὸ ἔθνος: «Οἱ ἐξισλαμισμοὶ ἀπετέλεσαν κατὰ τοὺς αἰῶνες τῆς Τουρκοκρατίας διαρκῆ ἀφαίμαξη τοῦ ̓Ελληνισμοῦ καὶ σοβαρὴ ἀπειλὴ ἐξαφανίσεώς του»’, γιατὶ ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ γινόταν κάποιος μουσουλμᾶνος, «τὶ σημασία εἶχε πιὰ ἡ καταγωγή, ἀφοῦ οἱ παλαιοὶ Έλληνες ἄποκτοῦσαν τουρκικὴ συνείδηση.»'. Χωρὶς τὴ χριστιανικὴ θρησκεία οὔτε κἂν ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα δὲ θὰ εἶχε διασωθεῖ, μᾶς διαβεβαιώνει ὁ Κορδᾶτος.. ̓Αναρωτιέται ὅμως κανεὶς: Καλά, τόσο χαλαρὴ συνείδηση εἶχαν τέλος πάντων αὐτοὶ οἱ ἝἝλληνες, ποὺ μὲ τὸ ποὺ ἄλλαζαν πίστη καὶ ὄνομα" καὶ φοροῦσαν