ΟΡΕΣΤΗΣ ΠΛΙΑΝΟΣ Οἱ Ἕλληνες μουσουλμᾶνοι Ο ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ Ἢ εἰσβολὴ τῶν Τούρκων καὶ ἡ κατάλυση τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας προκάλεσαν κῦμα ἐξισλαμισμῶν στὴν Μικρασία καὶ τὰ Βαλκάνια. Κανένας ἱ- στορικὸς δὲν φαίνεται νὰ θέτει σὲ ἀμφισβήτηση τὸ γεγονὸς αὐτό. Τὴν ἐπαύριον ἤδη τῆς ἅλωσης ὁ πρῶτος Πατριάρχης τῆς Τουρκοκρατίας Γεννάδιος ἀνησυχοῦ- σέ γιὰ τὴν «ἀθρόα προσέλευση λαϊκῶν καὶ κληρικῶν στὸν ἰσλαμισμό», μιλώντας γιὰ «τοὺς ἀφισταμένους ὁσημέραι τῆς πίστεως πανταχοῦ» . Οἱ ἐξισλαμισμοὶ ὅ- µως εἶχαν ἀρχίσει πρὶν ἀκόμα τὴν ἅλωση: «Οἱ ἐξωμοσίες ἑλληνικῶν πληθυσμῶν εἶχαν ἀρχίσει πολὺ πρὶν τὴν ἅλωση τῆς Κωνσταντινουπόλεως, μὲ τὴν ἑδραίωση τῆς τουρκικῆς κυριαρχίας στὴ Μικρὰ ᾿Ασία καὶ μὲ τὴν προέλαση τῶν ᾿Οθωμα- νῶν στὴ χερσόνησο τοῦ Αἴμου». «᾿Αλλ᾽ οὐχ ἧττον ἡ θρησκεία τοῦ Μωάμεθ προσείλκυε σωρηδὸν προσηλύτους ἐν Μικρᾷ ᾿ Ασία, ταῖς παρὰ τὸν Αἷμον σλα- βικαῖς χώραις καὶ τῇ ᾽Αλβανίᾳ»”. Τὸ ἴδιο συνέβη καὶ στὴν Κρήτη, ὅταν ἔπεσε καὶ αὐτὴ στὰ χέρια τῶν Τούρκων τὸ 1669: «"Η τουρκική κατάκτησις ἀπέβη ἀπὸ τῆς πρώτης στιγμῆς καταθλιπτική διὰ τὸν χριστιανικὸν πληθυσμόν, μέγα µέρος τοῦ ὁποίου, πρὸς ἀποφυγὴν τῶν διώξεων καὶ ἀτιμώσεων, ἠναγκάσθη νὰ προσχω- ρήση εἰς τὴν μωαμεθανικὴν θρησκείαν» Πολλοὶ ἦταν οἱ λόγοι ποὺ ὁδηγοῦσαν τοὺς Χριστιανοὺς στὸ νὰ ἀρνηθοῦν τὴν πίστη τους. Πρῶτα ἀπ᾽ ὅλα βέβαια ἡ ὑποδεέστερη θέση, στὴν ὁποία βρί- σκονταν σὲ σχέση μὲ τοὺς Μωαμεθανούς, οἱ ταπεινώσεις, οἱ ἀτιμώσεις, οἱ ἔξευ- τελισµοί, τὰ χαρατσώµατα ποὺ ὑφίσταντο ἀπὸ τὴν τουρκικἡ αὐθαιρεσία. ἼΑλλοι ὅμως ἐξισλαμίζονταν µόνο καὶ µόνο ἐπειδὴ «ἡ ὀθωμανικὴ κυβέρνησις ἀπένεμε τὰ ἀνώτατα καὶ ἐπικερδέστερα ἀξιώματα εἰς τοὺς ἐκ γενετῆς χριστιανοὺς ἐξωμό- τας»’. Οἱ ἱστορικοὶ μὲ μιὰ φωνὴ καταγγέλλουν τὶς ἐξωμοσίες, οἰκτείρουν τοὺς ᾱ- ποστάτες, θρηνοῦν γιὰ τὴν ἐθνικὴ συμφορὰ τοῦ "Ἑλληνισμοῦ. Γιατὶ γι᾿ αὐτοὺς δὲν ὑπάρχει ἀμφιβολία' «κάθε προσχώρηση στὸ ᾿Ισλὰμ σήμαινε συγχρόνως καὶ ἀπώλεια γιὰ τὸ ἔθνος»", πεπεισμένοι καθὼς εἶναι ὅτι κατὰ τὴν Τουρκοκρατία «Ἔθνος καὶ Πίστις εἰς τὴν ᾿Ορθοδοξίαν ἐταυτίσθησαν»'. Ἕλληναςξχριστιανός, Τοῦρκοςξμωαμεθανός' ἡ ἐξίσωση εἶναι ἁπλή, τὸ ἴδιο καὶ ἡ λύση της: Αν ὁ ἐ- ξισλαμισμὸς τῶν "Ελλήνων εἶχε ὁλοκληρωθεῖ, εἶναι πιθανὸ ὅτι δὲν θὰ ὑπῆρχε σήµερα ἑλληνικὸ ἔθνος: «Οἱ ἐξισλαμισμοὶ ἀπετέλεσαν κατὰ τοὺς αἰῶνες τῆς Τουρκοκρατίας διαρκῆ ἀφαίμαξη τοῦ ᾿Ελληνισμοῦ καὶ σοβαρὴ ἀπειλὴ ἐξαφανί- σεώς του»’, γιατὶ ἀπὸ τὴ στιγμὴ ποὺ γινόταν κάποιος μουσουλμᾶνος, «τὶ σηµα- σία εἶχε πιὰ ἡ καταγωγή, ἀφοῦ οἱ παλαιοὶ Έλληνες ἄποκτοῦσαν τουρκικὴ συ- νείδηση.»'. Χωρὶς τὴ χριστιανικὴ θρησκεία οὔτε κἂν ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα δὲ θὰ εἶχε διασωθεῖ, μᾶς διαβεβαιώνει ὁ Κορδᾶτος.. ᾿Αναρωτιέται ὅμως κανεὶς: Καλά, τόσο χαλαρὴ συνείδηση εἶχαν τέλος πά- ντων αὐτοὶ οἱ ἝἝλληνες, ποὺ μὲ τὸ ποὺ ἄλλαζαν πίστη καὶ ὄνομα" καὶ φοροῦσαν