ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΠΑΝ Σπάρτη -- Σπαρτοὶ -- Δακε-δαίμονες Τὸ Διογενὲς γένος τῶν "Ἑλλήνων Βασιλέων Σπάρτα, Δωρ. καὶ Ἴων. Σπάρτη (ἡ), ἡ ἄλλως Λακεδαίμων, παλαιὰ πρωτεύουσα τῆς Λακωνίας, καθέδρα τῶν βασιλέων τῆς Σπάρτης, ἐπὶ τῆς δυτικῆς ὄχθης τοῦ Εὐρώτα καὶ ὑπὸ τοὺς πρόποδας τοῦ Ταὐγέτου (ὁ πολίτης Σπαρτιάτης καὶ θηλ. Σπαρτιᾶτις). (Λεξ. Σ. Βυζαντίου). ̓Εντεῦθεν ἐπίρρ. Σπάρτηθεν, ἐκ τῆς Σπάρτης καὶ Σπάρτηνδε εἰς τὴν Σπάρτην (Ομ. ̓Οδύσσεια) ὅπως καὶ ἐπίθετο Σπαρτιατικός, ή, όν (Παυσ. Στ ́ 4). “Η πόλη ἔλαβε τὸ ὄνομά τῆς ἀπ ̓ τὴν ὁμώνυμη ἡρωΐδα, ποὺ ἦταν κόρη τοῦ Εὐρώτα, τὸ ὄνομα τοῦ ὁποίου φέρει ὁ ὁμώνυμος ποταμός. ̓Ο Εὐρώτας ἦταν γιὸς τοῦ Μύλη, ποὺ εἶχε πατέρα τὸ Λέλεγα ( ́ Αθ. Σταγειρίτης, ̓Ωγυγία, τόμος Ε ́, σελ. 2 κ.ξ.). Ὁ Λέλεξ φέρεται ὡς αὐτόχθων βασιλεὺς τῆς Λελεγηίδος, ἀπὸ τὸ ὄνομα τοῦ ὁποίου ἔλαβε τὸ ὄνομα τόσο ἡ χώρα --- “Λελεγηὶς ἡ Λακε-δαίμων πάλαι ̓ ̓ ( Ησύχιος) -- ὅσο καὶ οἱ κάτοικοί τῆς Λέλεγες. Οἱ Λέλεγες ἦσαν «παλαιὸν ἔθνος τῆς ̓Ελλάδος μεταναστεῦσαν ἐκ τῆς Καρίας καὶ Τρωάδος» (Λεξ. Σ. Βυζαντίου). "Ὡς ἔθνος ἀπαντῶνται στὴν Πελοπόννησο, στὴ Στερεὰ “Ἑλλάδα, στὴ Θεσσαλία, στὴ Μακεδονία, στὴ Θράκη’ στὴ Μικρὰ ̓Ασία καὶ στὰ νησιὰ τοῦ Αἰγαίου: στὰ νησιὰ τοῦ ̓Ιονίου Πελάγους καὶ στὴν ̓Ιταλία ( ̓Ετροῦσκοι) (6. ΤοπΊιδοη, ἢ ̓Αρχ. "Ελλ. Κοινωνία, Τὸ Προῖστορικὸ Αἰγαῖϊο). Τὸ ὄνομά τους παράγεται ἐκ τοῦ ῥήματος λέγω, παρακ. λέλεγα (Ξεϊρηκα), πρᾶγμα ποὺ σημαίνει ὅτι σχετίζονται ἄμεσα μὲ τὸ λόγο, τὴ γλῶσσα καὶ τὸν πολιτισμό. (Πρβλ. καὶ λάλαξ Ξ φωνακλᾶς, λάλη Ξ λαλιά, λάλοςξ φλύαρος, λαλάζω καὶ ἀλαλάζω κ.ο.κ.). Οἱ Λέλεγες ὡς ἔθνος, φαίνεται καθαρά, ἦταν (διεσπαρμένοι σ ̓ ὅλο τὸ γνωστὸ πρωτοϊστορικὸ κόσμο, ἦταν δηλαδὴ Σπαρτοί, ἀπόστολοι καὶ δάσκαλοι τῆς Διὸς πολιτικῆς καὶ σοφίας, ἐξανθρωπιστὲς κι ἐκπολιτιστὲς τῆς οἰκουμένης. ἈΧᾺ . Σπαρτοί: Ἔτσι ὠνομάζοντο οἱ ἀριστεῖς τῶν Καδμείων, περὶ τῶν ὁποίων ἐμυθεύετο ὅτι ἀνεφύησαν ἔνοπλοι ἐκ τῶν σπαρέντων ὀδόντων τοῦ Δράκοντος. 'Ο Δράκων ὑπῆρξεν Μέγας βασιλεὺς καὶ πενθερὸς τοῦ Κάδμου, ὁ ὁποῖος τὸν διεδέχθη. ̓Οδόντες τοῦ Δράκοντος δὲν ἦταν παρὰ οἱ στρατηγοὶ καὶ οἱ σύμβουλοι τοῦ Μεγάλου βασιλέως, ποὺ ἀνεφύησαν, δηλαδὴ ἐμφανίσθηκαν, στὸν Κάδμο καὶ ὑποσχέθηκαν νὰ τὸν ὑπηρετήσουν. Πρόκειται, φαίνεται, περὶ ἀνωμάλου διαδοχῆς τοῦ Διὸός-σκήπτρου τὸ ὁποῖο, ὡς γνωστό, κατέληξε στὸν ̓ Αγαμέμνονα --, πρᾶγμα ποὺ εἶχε σὰν ἀποτέλεσμα τὸν πόλεμο, κατὰ τὸν ὁποῖο πολλοὶ Σπαρτοὶ ἔφονεύθησαν, ἐνῶ ἕνα μέρος τους ἔφυγε στὴν Αἰα. Οἱ παρὰ τὸν Κάδμον Σπαρτοὶ ἦταν ὁ ̓Εχίων, ὁ Οὐδαῖος, ὁ Χθόνιος, ὁ Ὑπερήνωρ καὶ ὁ Πέλωρ καὶ ἀπόγονοί τους ὁ Πενθεύς, ὁ Τειρεσίας, ὁ Νυκτεύς, ὁ ̓Αμφίων, ὁ Αἰγεύς, ὁ Πίνδαρος κ.ἄ., ὅλοι τους διαπρεπεῖς ἄνδρες στὴν ̓Επιστήμη, στὴ Φιλοσοφία, στὴν Πολιτική κ.ο.κ. ̓Εκ τῶν παρὰ τὸν Αἰήτη Σπαρτῶν διεσώθησαν τὰ ὀνόματα μόνο τοῦ Φινέως καὶ τοῦ Ταντάλου --- τοῦ πατέρα τοῦ