ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΕΩΡΓΑΝΑΣ ̓Απὸ τὸ Αἰγαῖο διεχύθη κάποτε ὃ πολιτισμὸς στὴν Αὐστραλία, ̓Αμερική, ̓Ασία, Βόρεια Εὐρώπη Συντριπτικὲς μαρτυρίες γιὰ τὶς ἐξορμήσεις ἀνὰ τὴν Γῆν τῶν προϊστορικῶν "Ἑλλήνων ̓Αποδείξεις ἁπτὲς ὅτι τὸ Αἰγαῖο ὑπῆρξε καὶ εἶναι ὁ ὀμφαλὸς τῆς ναυτιλίας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ τῆς οἰκουμένης ἀπὸ τοὺς προϊστορικοὺς χρόνους ὑπάρχουν πολλὲς καὶ ἄγνωστες σὲ πολλούς: /) γραπτὲς ἀπὸ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ κείμενα, 2) ἀπὸ εὑρήματα καὶ πορίσματα τῆς παγκόσμιας ἀρχαιολογίας, 3) ἀπὸ βραχογραφήματα σ ̓ ὅλη τὴν ὑδρόγειο, 4) ἀπὸ ἤθη καὶ ἔθιμα πολλῶν ἀπομακρυσμένων φυλῶν καὶ λαῶν, 5) ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ μυθολογία, 6) ἀπὸ γλωσσικὰ μνημεῖα, 7) ἀπὸ ἑλληνικὰ σύμβολα σ ̓ ὅλη τὴν ὑδρόγειο, 8) ἀπὸ τοπωνύμια, ὀνόματα ἀνθρώπων καὶ τόπων καὶ ἰδιαίτερα ἀπὸ θεότητες διαφόρων λαῶν, ταυτιζόμενες μὲ Ἑλληνικές, ποὺ φέρουν καὶ σήμερα ἑλληνικὰ ὀνόματα. ̓Αλλὰ πῶς ἐξηγεῖται αὐτὴ ἡ ὑπεροχὴ τῶν ἑλλήνων ἀπὸ τοὺς ἄλλους λαούς καὶ ποῦ ὁφείλεται; 'Ο ̓Αριστοτέλης εἰς τό «περὶ οὐρανοῦ» 1 ὃ 268 α, σ.4 (όη ἔκδ. Ι.οεῦ Ι986) ἀποκαλύπτει: «μεγέθους δὲ τὸ μὲν ἐφ ̓ ἕν γραμμή, τὸ δ ̓ ἐπὶ δύο ἐπίπεδον, τὸ δ ̓ ἐπὶ τρία σῶμα, καὶ παρὰ ταῦτα οὐκ ἐστιν ἄλλο μέγεθος διὰ τὸ τὰ τρία πάντα εἶναι καὶ τὸ τρὶς πάντῃ. καθάπερ γὰρ φασι καὶ οἱ Πυθαγόρειοι, τὸ πᾶν καὶ τὰ πάντα τοῖς τρισὶν ὥρισται. τελευτὴ γὰρ καὶ μέσον καὶ ἀρχὴ τὸν ἀριθμὸν ἔχειν τὸν τοῦ παντός, ταῦτα δὲ τὸν τῆς τριάδος»... [Δηλαδή: ἐκ τοῦ μεγέθους τὸ μὲν ἐπὶ ἕνα γραμμή, τὸ δὲ ἐπὶ δύο ἐπίπεδον τὸ δὲ ἐπὶ τρία στερεόν, καὶ ἐκτὸς τούτων δὲν ὑπάρχει ἄλλο μέγεθος. Καὶ ὅπως λέγουν οἱ Πυθαγόρειοι, τὸ σύμπαν καὶ τὰ πάντα ἔχουν προσδιορισθῆ μὲ τὰ τρία. Διότι τὸ τέλος καὶ τὸ μέσον καὶ ἡ ἀρχὴ ἔχουν τὸν ἀριθμὸν τοῦ σύμπαντος, καὶ αὐτὰ τῆς τριάδος]. Μὲ αὐτὸ τὸ ἀπόσπασμα γίνεται ἐμφανὴς ἡ ἑλληνικὴ καταλυτικἡ ἐπίδρασι στὸ Χριστιανικὸ δόγμα τῆς ' Αγίας Τριάδος. Τρεῖς παράγοντες κατέστησαν τοὺς Ἕλληνες πρώιμους ναυτίλους. 'Η περιβάλλουσα θάλασσα τὶς ἀπέραντες ἀκτὲς καὶ τὰ νησιωτικά τους συμπλέγματα, ἡ γνῶσι τῆς ἀστρολογίας (ἀστρονομίας) καὶ ἡ γνῶσι τῆς σφαιρικότητος τῆς γῆς ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ "Ατλαντος. Γι’ αὐτὸ δὲν εἶχαν ἐμπόδια γιὰ τοὺς μακρυνοὺς τους πλόες, τὶς ̓ Αργοναυτικές τους ἐκστρατεῖες, ποὺ ὤξυναν καὶ ἀνέπτυξαν τὸ πνεῦμα τους καὶ ἐξεπολίτισαν τὴν οἰκουμένη. Γιὰ τὸν ”Ατλαντα ὁ Διόδωρος Σικελιώτης ἔγραψε (ἱστορία, τ. [,σ. 278): «φασὶ δ ̓ αὐτὸν τὰ περὶ τὴν ἀστρολογίαν ἐξακριβῶσαι καὶ τὸν σφαιρικὸν λόγον εἰς ἀνθρώπους πρῶτον ἐξενεγκεῖν. ἀφ ̓ ἧς αἰτίας δόξαι τὸν σύμπαντα κόσμον ἐπὶ τῶν "Ατλαντος ὤμων ὀχεῖσθαι, τοῦ μύθου τὴν τῆς σφαίρας εὕρεσιν αἰνιτττομένου»... [Δηλ.: λέγουν, ὅτι ὁ ”Ατλας κατέστησε ἀκριβῆ τὰ ἀφορῶντα στὴν ἀστρονομία καὶ πρῶτος διετύπωσε τὴν ἰδέα στοὺς ἀνθρώπους, ὅτι τὰ πάντα εἶναι σφαιρικά. ̓Απ ̓ αὐτὴν τὴν αἰτίαν ἐνομίσθη, ὅτι ὅλος ὁ κόσμος ἐφέρετο ἐπὶ τῶν ὤμων του, τοῦ μύθου ἀποτελοῦντος ὑπαινιγμὸν τῆς ἀνακαλύψεως τῆς σφαίρας]. Καὶ στὴ σ. 470, τ. [ γιὰ τὸν 'Ηρακλῆ: «ἀνθ ̓ ὧν τὸν "Ατλαντα χάριν τῆς εὐ-