ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΓΕΩΡΓΑΝΑΣ ᾿Απὸ τὸ Αἰγαῖο διεχύθη κάποτε ὃ πολιτισμὸς στὴν Αὐστραλία, ᾽Αμερική, ᾿Ασία, Βόρεια Εὐρώπη Συντριπτικὲς μαρτυρίες γιὰ τὶς ἐξορμήσεις ἀνὰ τὴν Γῆν τῶν προϊστορικῶν "Ἑλλήνων ᾿Αποδείξεις ἁπτὲς ὅτι τὸ Αἰγαῖο ὑπῆρξε καὶ εἶναι ὁ ὀμφαλὸς τῆς ναυτιλίας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ τῆς οἰκουμένης ἀπὸ τοὺς προϊστορικοὺς χρόνους ὑπάρχουν πολλὲς καὶ ἄγνω- στες σὲ πολλούς: /) γραπτὲς ἀπὸ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ κείµενα, 2) ἀπὸ εὑρήματα καὶ πορίσµα- τα τῆς παγκόσμιας ἀρχαιολογίας, 3) ἀπὸ βραχογραφήµατα σ᾽ ὅλη τὴν ὑδρόγειο, 4) ἀπὸ ἤθη καὶ ἔθιμα πολλῶν ἀπομακρυσμένων φυλῶν καὶ λαῶν, 5) ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ μυθολογία, 6) ἀπὸ γλωσσικὰ μνημεῖα, 7) ἀπὸ ἑλληνικὰ σύμβολα σ᾽ ὅλη τὴν ὑδρόγειο, 8) ἀπὸ τοπωνύ- µια, ὀνόματα ἀνθρώπων καὶ τόπων καὶ ἰδιαίτερα ἀπὸ θεότητες διαφόρων λαῶν, ταυτιζόµε- νες μὲ Ἑλληνικές, ποὺ φέρουν καὶ σήµερα ἑλληνικὰ ὀνόματα. ᾿Αλλὰ πῶς ἐξηγεῖται αὐτὴ ἡ ὑπεροχὴ τῶν ἑλλήνων ἀπὸ τοὺς ἄλλους λαούς καὶ ποῦ ὁ- φείλεται; 'Ο ᾿Αριστοτέλης εἰς τό «περὶ οὐρανοῦ» 1 ὃ 268 α, σ.4 (όη ἔκδ. Ι.οεῦ Ι986) ἀπο- καλύπτει: «μεγέθους δὲ τὸ μὲν ἐφ᾽ ἕν γραμμή, τὸ δ᾽ ἐπὶ δύο ἐπίπεδον, τὸ δ᾽ ἐπὶ τρία σῶμα, καὶ παρὰ ταῦτα οὐκ ἐστιν ἄλλο μέγεθος διὰ τὸ τὰ τρία πάντα εἶναι καὶ τὸ τρὶς πάντῃ. καθά- περ γὰρ φασι καὶ οἱ Πυθαγόρειοι, τὸ πᾶν καὶ τὰ πάντα τοῖς τρισὶν ὥρισται. τελευτὴ γὰρ καὶ μέσον καὶ ἀρχὴ τὸν ἀριθμὸν ἔχειν τὸν τοῦ παντός, ταῦτα δὲ τὸν τῆς τριάδος»... [Δη- λαδή: ἐκ τοῦ μεγέθους τὸ μὲν ἐπὶ ἕνα γραμμή, τὸ δὲ ἐπὶ δύο ἐπίπεδον τὸ δὲ ἐπὶ τρία στερε- όν, καὶ ἐκτὸς τούτων δὲν ὑπάρχει ἄλλο μέγεθος. Καὶ ὅπως λέγουν οἱ Πυθαγόρειοι, τὸ σύ- µπαν καὶ τὰ πάντα ἔχουν προσδιορισθῆ μὲ τὰ τρία. Διότι τὸ τέλος καὶ τὸ μέσον καὶ ἡ ἀρ- χὴ ἔχουν τὸν ἀριθμὸν τοῦ σύμπαντος, καὶ αὐτὰ τῆς τριάδος]. Μὲ αὐτὸ τὸ ἀπόσπασμα γίνε- ται ἐμφανὴς ἡ ἑλληνικὴ καταλυτικἡ ἐπίδρασι στὸ Χριστιανικὸ δόγμα τῆς ' Αγίας Τριά- δος. Τρεῖς παράγοντες κατέστησαν τοὺς Ἕλληνες πρώιµους ναυτίλους. 'Η περιβάλλουσα θάλασσα τὶς ἀπέραντες ἀκτὲς καὶ τὰ νησιωτικά τους συμπλέγματα, ἡ γνῶσι τῆς ἀστρολο- γίας (ἀστρονομίας) καὶ ἡ γνῶσι τῆς σφαιρικότητος τῆς γῆς ἀπὸ τῆς ἐποχῆς τοῦ "Ατλα- ντος. Γι’ αὐτὸ δὲν εἶχαν ἐμπόδια γιὰ τοὺς μακρυνοὺς τους πλόες, τὶς ᾿ Αργοναυτικές τους ἐκστρατεῖες, ποὺ ὤξυναν καὶ ἀνέπτυξαν τὸ πνεῦμα τους καὶ ἐξεπολίτισαν τὴν οἰκουμένη. Γιὰ τὸν ”Ατλαντα ὁ Διόδωρος Σικελιώτης ἔγραψε (ἱστορία, τ. [,σ. 278): «φασὶ δ᾽ αὐ- τὸν τὰ περὶ τὴν ἀστρολογίαν ἐξακριβῶσαι καὶ τὸν σφαιρικὸν λόγον εἰς ἀνθρώπους πρῶ- τον ἐξενεγκεῖν. ἀφ᾽ ἧς αἰτίας δόξαι τὸν σύμπαντα κόσμον ἐπὶ τῶν "Ατλαντος ὤμων ὀχεῖ- σθαι, τοῦ μύθου τὴν τῆς σφαίρας εὕρεσιν αἰνιτττομένου»... [Δηλ.: λέγουν, ὅτι ὁ ”Ατλας κατέστησε ἀκριβῆ τὰ ἀφορῶντα στὴν ἀστρονομία καὶ πρῶτος διετύπωσε τὴν ἰδέα στοὺς ἀνθρώπους, ὅτι τὰ πάντα εἶναι σφαιρικά. ᾿Απ᾽ αὐτὴν τὴν αἰτίαν ἐνομίσθη, ὅτι ὅλος ὁ κό- σµος ἐφέρετο ἐπὶ τῶν ὤμων του, τοῦ μύθου ἀποτελοῦντος ὑπαινιγμὸν τῆς ἀνακαλύψεως τῆς σφαίρας]. Καὶ στὴ σ. 470, τ. [ γιὰ τὸν 'Ηρακλῆ: «ἀνθ᾽ ὧν τὸν "Ατλαντα χάριν τῆς εὐ-