ΠΠΙΟΚΡΑΤΗΣ 11. ΔΑΚΟΙΓΛΟΥ3 Τὸ ἐξαφανισθὲν ἕκτον γράμμα τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου Γιὰ τὸ ἕκτο γράμμα τοῦ ̓Αρχαίου ̓Ἑλληνικοῦ ̓Αλφαβήτου ἔχουν γραφῆ κατὰ καιροὺς διάφορες παραδοχὲς ἢ διάφορες εἰκασίες, καθῶς καὶ μερικὲς σοβαρὲς μελέτες καὶ θεωρίες, ὅπως εἶναι ἡ πρὸ καιροῦ δημοσιευθεῖσα στὸν «Δαυλό» (τεῦχος, δ6/ 1989) σοβαρωτάτη ἐργασία τοῦ ὄρος Παναγιώτη Θ. Παππᾶ. Σὲ πλήρη ἐπιβεβαίωσι καὶ συμπληρωματικἡ τεκμηρίωσι τῆς ὑποθέσεως τοῦ κ. Παππᾶ ἡ παροῦσα μελέτη, ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ εἰδικὴ ἀριθμολεκτικὴ ἀποκρυπτογράφησι καὶ ἀποσυμβολισμὸ πλήθους ἑλληνικῶν συμβολικἀ πλασμένων λέξεων, ἀποσαφηνίζει μὲ ἀπόλυτη μαθηματικὴ ἀπόδειξι τὶς ἀπαντήσεις στὰ κάτωθι τρία βασικὰ ἐρωτήματα: Πρῶτον ἐρώτημα: Ποιὸ ἀκριβῶς ἦτο τὸ πραγματικὸ σύμβολο ποὺ παρίστανε τὸ ἐξαφανισθὲν ἕκτο γράμμα τοῦ ̓Αρχαίου ̓Ελληνικοῦ ̓Αλφαβήτου, καὶ κυρίως γιατί; Δεύτερον ἐρώτημα: Πῶς ἀκριβῶς ἐπροφέρετο κατὰ τὴν ἀρχαιότητα τὸ ἕκτο γράμμα τοῦ ̓ Ελληνικοῦ ̓Αλφαβήτου, πῶς ἐδιαβάζετο καὶ πῶς ἐγράφετο ὁλογράφως, καὶ κυρίως γιατί; Τρίτον ἐρώτημα: Πῶς καὶ πότε καὶ γιατὶ ἐξηφανίσθη τὸ ἕκτο γράμμα ἀπὸ τὸ ̓Αρχαῖο ̓ Ελληνικὸ ̓Αλφάβητο; Γιὰ τὰ ἀνωτέρω τρία βασικὰ ἐρωτήματα οἱ διάφορες εἰκασίες ἢ παραδοχὲς ἢ θεωρήσεις ἢ ἀκόμα καὶ ἡ σχετικὴ παράδοσι περιστρέφονται γύρω ἀπὸ τὰ ἑξῆς: Μερικοὶ συγγραφεῖς-ἐρευνητὲς χρησιμοποιοῦν ἀδιακρίτως δίχως οἱανδήποτε τεκμηρίωσι διάφορα σύμβολα γιὰ τὸ ἕκτο γράμμα τοῦ ̓Ελληνικοῦ ̓Αλφαβήτου. Ὃ 6. [τῇ στὸ βιβλίο του «Παγκόσμια “Ἱστορία τῶν ̓Αριθμῶν» (σελίδα {95) παρουσιάζει γιὰ σύμβολα τοῦ ἕκτου γράμματος τὰ Ε, [καὶ ( μὲ τὴν ὀνομασία Δίγαμμα (σελίδα 196), ὡς Ε μὲ τὴν ὀνομασία Φάου καὶ (σελίδα 201) ὡς (, δίχως βέβαια ἀναδρομὴ σὲ ὡρισμένες πηγές. 'Ο μαθηματικὸς καὶ ἀρχιτέκτων Δημήτριος Τσιμπουράκης στὸ συγκεντρωτικὸ βιβλίο του «ἢ Γεωμετρία καὶ οἱ ἐργάτες της στὴν ̓Αρχαία ̓Ελλάδα» παρουσιάζει (σελίδα |29) ὡς ἕκτο γράμμα τοῦ ̓Αρχαίου “Ἑλληνικοῦ ̓Αλφαβήτου τὸ σύμβολο «ς» μὲ τὴν ὀνομασία «Στῖγμα» καὶ μὲ τὴν παρατήρησι ὅτι τόσον αὐτὸ ὅσο καὶ τὰ ἕτερα ἐξαφανισθέντα «Κόππα» καὶ «Σαμπῖ» προήρχοντο ἀπὸ ἄλλο, ἀρχαιότερο ἀπὸ τὴν κλασσική ἐποχή, ἑλληνικὸ ̓Αλφάβητο, πρᾶγμα πού δυστυχῶς καὶ αὐτὸ δὲν τεκμηριώνεται ἀπὸ προγενέστε- ἘΠ Ἢ κ, 1.Π.Δ. εἶναι πολιτικὸς μηχανικὸς καὶ συγγραφεὺς τῆς τετράτομης ἔρευνας «Ὁ Μυστικὸς Κώδικας τοῦ Πυθαγόρα καὶ ἡ ἀποκρυπτογράφησίς του».