ΠΠΙΟΚΡΑΤΗΣ 11. ΔΑΚΟΙΓΛΟΥ3 Τὸ ἐξαφανισθὲν ἕκτον γράμμα τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ ἀλφαβήτου Γιὰ τὸ ἕκτο γράμμα τοῦ ᾿Αρχαίου ᾿Ἑλληνικοῦ ᾿Αλφαβήτου ἔχουν γραφῆ κα- τὰ καιροὺς διάφορες παραδοχὲς ἢ διάφορες εἰκασίες, καθῶς καὶ μερικὲς σοβαρὲς μελέτες καὶ θεωρίες, ὅπως εἶναι ἡ πρὸ καιροῦ δημοσιευθεῖσα στὸν «Δαυλό» (τεῦ- χος, δ6/ 1989) σοβαρωτάτη ἐργασία τοῦ ὄρος Παναγιώτη Θ. Παππᾶ. Σὲ πλήρη ἐ- πιβεβαίωσι καὶ συμπληρωματικἡ τεκµηρίωσι τῆς ὑποθέσεως τοῦ κ. Παππᾶ ἡ πα- ροῦσα µελέτη, ἡ ὁποία προέρχεται ἀπὸ εἰδικὴ ἀριθμολεκτικὴ ἀποκρυπτογράφη- σι καὶ ἀποσυμβολισμὸ πλήθους ἑλληνικῶν συμβολικἀ πλασμένων λέξεων, ἀπο- σαφηνίζει μὲ ἀπόλυτη μαθηματικὴ ἀπόδειξι τὶς ἀπαντήσεις στὰ κάτωθι τρία βα- σικὰ ἐρωτήματα: Πρῶτον ἐρώτημα: Ποιὸ ἀκριβῶς ἦτο τὸ πραγματικὸ σύμβολο ποὺ παρίστανε τὸ ἐξαφανισθὲν ἕ- κτο γράμμα τοῦ ᾿Αρχαίου ᾿Ελληνικοῦ ᾿Αλφαβήτου, καὶ κυρίως γιατί; Δεύτερον ἐρώτημα: Πῶς ἀκριβῶς ἐπροφέρετο κατὰ τὴν ἀρχαιότητα τὸ ἕκτο γράμμα τοῦ ᾿ Ελληνι- κοῦ ᾿Αλφαβήτου, πῶς ἐδιαβάζετο καὶ πῶς ἐγράφετο ὁλογράφως, καὶ κυρίως για- τί; Τρίτον ἐρώτημα: Πῶς καὶ πότε καὶ γιατὶ ἐξηφανίσθη τὸ ἕκτο γράμμα ἀπὸ τὸ ᾿Αρχαῖο ᾿ Ελλη- νικὸ ᾿Αλφάβητο; Γιὰ τὰ ἀνωτέρω τρία βασικὰ ἐρωτήματα οἱ διάφορες εἰκασίες ἢ παραδοχὲς ἢ θεωρήσεις ἢ ἀκόμα καὶ ἡ σχετικὴ παράδοσι περιστρέφονται γύρω ἀπὸ τὰ ἑξῆς: Μερικοὶ συγγραφεῖς-ἐρευνητὲς χρησιμοποιοῦν ἀδιακρίτως δίχως οἱανδήποτε τεκμηρίωσι διάφορα σύμβολα γιὰ τὸ ἕκτο γράμμα τοῦ ᾿Ελληνικοῦ ᾿Αλφαβήτου. Ὃ 6. [τῇ στὸ βιβλίο του «Παγκόσμια “Ἱστορία τῶν ᾿Αριθμῶν» (σελίδα {95) παρουσιάζει γιὰ σύμβολα τοῦ ἕκτου γράμματος τὰ Ε, [καὶ ( μὲ τὴν ὀνομασία Δί- γαμμα (σελίδα 196), ὡς Ε μὲ τὴν ὀνομασία Φάου καὶ (σελίδα 201) ὡς (, δίχως βέ- βαια ἀναδρομὴ σὲ ὡρισμένες πηγές. 'Ο μαθηματικὸς καὶ ἀρχιτέκτων Δημήτριος Τσιµπουράκης στὸ συγκεντρωτικὸ βιβλίο του «ἢ Γεωμετρία καὶ οἱ ἐργάτες της στὴν ᾿Αρχαία ᾿Ελλάδα» παρουσιάζει (σελίδα |29) ὡς ἕκτο γράμμα τοῦ ᾿Αρχαίου “Ἑλληνικοῦ ᾿Αλφαβήτου τὸ σύμβολο «ς» μὲ τὴν ὀνομασία «Στῖγμα» καὶ μὲ τὴν παρατήρησι ὅτι τόσον αὐτὸ ὅσο καὶ τὰ ἕτερα ἐξαφανισθέντα «Κόππα» καὶ «Σα- μπῖ» προήρχοντο ἀπὸ ἄλλο, ἀρχαιότερο ἀπὸ τὴν κλασσική ἐποχή, ἑλληνικὸ ᾿Αλφάβητο, πρᾶγμα πού δυστυχῶς καὶ αὐτὸ δὲν τεκμηριώνεται ἀπὸ προγενέστε- ἘΠ Ἢ κ, 1.Π.Δ. εἶναι πολιτικὸς μηχανικὸς καὶ συγγραφεὺς τῆς τετράτομης ἔρευνας «Ὁ Μυστικὸς Κώδικας τοῦ Πυθαγόρα καὶ ἡ ἀποκρυπτογράφησίς του».