ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Κι ΓΑΤΣΙΑΣ Τὰ "Ἑλληνικά: 'Ἡ μοναδικὴ γλῶσσα τοῦ πλανήτη μας 1. Βάσει ἀποδείξεων Ἢ ἔρευνά μου, στηριγμένη σὲ τεκμήρια καθαρῶς ἐπιστημονικά, στοχεύει νὰ ᾱποδείξῃ ὅτι διαχρονικὰ στὸν πλανήτη ΓΠ ὑπῆρξε καὶ ὑπάρχει μιὰ μόνον γλῶσσα: τὰ “Ἑλληνικά. Συνεπῶς ὅλες οἱ ὑπόλοιπες «γλῶσσες», ποὺ ὑπῆρξαν ἣ ὑπάρχουν, δὲν μποροῦν νὰ θεωρηθοῦν ὡς τίποτε ἄλλο παρά: ὡς παρεφθαρμένες διάλεκτοι εἴτε τῆς Πανάρχαιας ̓Αρχεγόνου Πρωθελληνικῆς εἴτε τῶν μεταγενεστέρων μορφῶν της: τῶν πρωτοϊστοριχῶν, τῶν κλασσικῶν, τῶν ἑλληνιστικῶν, τῶν μεσαιωνικῶν καὶ τῶν σημερινῶν χρόνων. Τοῦτο πιστοποιεῖται --- ὅπως θὰ δοῦμε ἐκτενῶς -- ὄχι μόνον μὲ τὶς ξερές «ὁμολογίες» μεγάλων ἐρευνητῶν καὶ ἐπιστημόνων, ἀλλὰ χυρίως μὲ τὴν συγχριτικὴ ἀνάλυση ὁποιασδήποτε γλώσσας ὁποιασδήποτε ἐποχῆς σὲ σχέση μὲ τὴν ἑλληνικὴ. 2 ς Η ,, λ » / . πλήρης συγχριτικὴ ἀναλυση Ἢ σύγχριση ὁποιασδήποτε παρεφθαρμένης ἑλληνικῆς διαλέκτου (διάβαζε: ὁποιασδήποτε γλώσσας τοῦ κόσμου, ὁποιασδήποτε ἐποχῆς) μὲ τὴν καθ ̓ ἑαυτοῦ ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶναι ἀπολύτως δυνατὴ στὸ χῶρο τῆς Γραμματικῆς, ὁ ὁποῖος συνίσταται σὲ τρία ἀλληλένδετα μέρη: τὸ φθογγολογικόν, τὸ τυπικὸν καὶ τὸ ἐτυμολογιχόν. 'Οποιαδήποτε Γραμματικὴ λοιπὸν ὁποιασδήποτε γλώσσας καὶ ὁποιοδήποτε Λεξικό, εἴτε ἐτυμολογικὸ εἴτε ἁπλὸ (π.χ. ἑλληνο-ἀγγλικό, ἕλληνο-σουγδικό, ἕλληνο-τουρχικό, ἕλληνο-ἀραβικό, ἑλληνο-ἱἰσπανικὸ κ.τλ., κ.τλ.) ἀποτελοῦν ντὲ φάκτο «ὑλικὸ» πρὸς σύγχρισιν. Θέλοντας μάλιστα προσωπιχκὰ νὰ ἐξασφαλίσω καὶ τὴν ντὲ γιοῦρε ἄποψη στὸ θέμα αὐτό, δὲν προβαίνω σὲ καμμιὰ «αὐθαιρεσία». Ἀρησιμοποιῶ τὰ ἁπλούστερα τῶν ἁπλουστέρων, τὰ «φτηνὰ» καὶ εὔκολο νὰ τὰ βρῇ κανεὶς στὴν ἀγορά, μὲ 2-3 ἑκατοστάριχκα, γραμματικές καὶ λεξικά. ̓Αλλὰ καὶ τὰ τυχὸν «πανάχριβα» ἣ «δυσεύρετα» λεξυκὰ καὶ γραμματικές, ποὺ τυχὸν παραθέτω, ἂν σᾶς ἐνδιαφέρει τὸ θέμα, ψάξτε νὰ τὰ βρῆτε, ὅπως ἔψαξα καὶ ἐγὼ καὶ τὰ βρῆκα. ̓Απ ̓ τὰ πανάρχαια χρόνια τ ̓ ἀγαθὰ χόποις χτῶνται. ̓ ι ἢ , Ὡς « μα” 3. ̓Απὸ ποιὰ παρεφθαρμένη διάλεκτο τῆς ἑλληνικῆς ν ̓ ἀρχίσω; Δὲν μὲ πειράζει νὰ συγχρίνω ὁποιαδήποτε γλῶσσα τοῦ κόσμου, εἴτε ἀρχαία εἴτε νέα, μὲ τὰ ἑλληνικά. Εὔκολα θ ̓ ἀποδειχθῇ, ὅτι εἶναι μιὰ παρεφθαρμένη ἑλληνικὴ διάλεκτος, ἕνα κακοποιημένο ἰδίωμα. "Ετσι ἐντελῶς στὴν τύχη ἂς ἀρχίσουμε μὲ τοὺς «βόρειους»: δανούς, νορβηγούς, σουηδούς, φινλανδούς, ἐσκιμώους, λεττονούς, λιθουανούς, ἰσλανδούς κ.τλ. κιτλ. Θὰ χτυπήσωμε ἔτσι καὶ τὴν ἀτεχμηρίωτη θέση ἐχείνων τῶν πανεπιστημιακῶν μας ποὺ παπαγάλισαν τὸ μεγάλο ψέμμα τῶν «σοφῶν» δασκάλων τους, ὅτι τάχα --- λέει --- οἱ ἕλληνες «κατέβηκαν» ἀπ ̓ τὸν Βορρᾶ! Δὲν ξέρομε τὶ ἔκαναν οἱ ἕλληνες. Αν «ἀνέβηκαν», ἂν «κατέβηκαν», ἂν «ἀνεβοκατέβηκαν» ἣ «ἔμειναν» ἐκεῖ ποὺ ἦταν. ̓ κεῖνο ποὺ ξέρομε εἶναι, ὅτι ἡ γλῶσσα τῶν ἑλλήνων ἀνέβηκε στὸν Βορρᾶ, κι αὐτὸ θὰ τ ̓ ἀποδείξωμε.