ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ Κι ΓΑΤΣΙΑΣ Τὰ "Ἑλληνικά: 'Ἡ μοναδικὴ γλῶσσα τοῦ πλανήτη µας 1. Βάσει ἀποδείξεων Ἢ ἔρευνά µου, στηριγµένη σὲ τεκμήρια καθαρῶς ἐπιστημονικά, στοχεύει νὰ ᾱ- ποδείξῃ ὅτι διαχρονικὰ στὸν πλανήτη ΓΠ ὑπῆρξε καὶ ὑπάρχει μιὰ µόνον γλῶσσα: τὰ “Ἑλληνικά. Συνεπῶς ὅλες οἱ ὑπόλοιπες «γλῶσσες», ποὺ ὑπῆρξαν ἣ ὑπάρχουν, δὲν μποροῦν νὰ θεωρηθοῦν ὡς τίποτε ἄλλο παρά: ὡς παρεφθαρµένες διάλεκτοι εἴτε τῆς Πανάρχαιας ᾿Αρχεγόνου Πρωθελληνικῆς εἴτε τῶν μεταγενεστέρων μορφῶν της: τῶν πρωτοϊστοριχῶν, τῶν κλασσικῶν, τῶν ἑλληνιστικῶν, τῶν μεσαιωνικῶν καὶ τῶν σημερινῶν χρόνων. Τοῦτο πιστοποιεῖται --- ὅπως θὰ δοῦμε ἐκτενῶς -- ὄχι µόνον μὲ τὶς ξερές «ὁμολογίες» μεγάλων ἐρευνητῶν καὶ ἐπιστημόνων, ἀλλὰ χυρίως μὲ τὴν συγχριτικὴ ἀνάλυση ὁποιασδήποτε γλώσσας ὁποιασδήποτε ἐποχῆς σὲ σχέση μὲ τὴν ἑλληνικὴ. 2 ς Η ,, λ » / . πλήρης συγχριτικὴ ἀναλυση Ἢ σύγχριση ὁποιασδήποτε παρεφθαρµένης ἑλληνικῆς διαλέκτου (διάβαζε: ὁ- ποιασδήποτε γλώσσας τοῦ κόσμου, ὁποιασδήποτε ἐποχῆς) μὲ τὴν καθ᾽ ἑαυτοῦ ἑλ- ληνικὴ γλῶσσα εἶναι ἀπολύτως δυνατὴ στὸ χῶρο τῆς Γραμματικῆς, ὁ ὁποῖος συνί- σταται σὲ τρία ἀλληλένδετα µέρη: τὸ φθογγολογικόν, τὸ τυπικὸν καὶ τὸ ἐτυμολογι- χόν. 'Οποιαδήποτε Γραμματικὴ λοιπὸν ὁποιασδήποτε γλώσσας καὶ ὁποιοδήποτε Λεξικό, εἴτε ἐτυμολογικὸ εἴτε ἁπλὸ (π.χ. ἑλληνο-ἀγγλικό, ἕλληνο-σουγδικό, ἕλλη- νο-τουρχικό, ἕλληνο-ἀραβικό, ἑλληνο-ἱἰσπανικὸ κ.τλ., κ.τλ.) ἀποτελοῦν ντὲ φάκτο «ὑ- λικὸ» πρὸς σύγχρισιν. Θέλοντας μάλιστα προσωπιχκὰ νὰ ἐξασφαλίσω καὶ τὴν ντὲ γιοῦρε ἄποψη στὸ θέµα αὐτό, δὲν προβαίνω σὲ καμμιὰ «αὐθαιρεσία». Ἀρησιμοποιῶ τὰ ἁπλούστερα τῶν ἁπλουστέρων, τὰ «φτηνὰ» καὶ εὔκολο νὰ τὰ βρῇ κανεὶς στὴν ἀ- γορά, μὲ 2-3 ἑκατοστάριχκα, γραμματικές καὶ λεξικά. ᾿Αλλὰ καὶ τὰ τυχὸν «πανά- χριβα» ἣ «δυσεύρετα» λεξυκὰ καὶ γραμματικές, ποὺ τυχὸν παραθέτω, ἂν σᾶς ἐνδια- φέρει τὸ θέµα, ψάξτε νὰ τὰ βρῆτε, ὅπως ἔψαξα καὶ ἐγὼ καὶ τὰ βρῆκα. ᾿Απ᾿ τὰ πα- νάρχαια χρόνια τ᾽ ἀγαθὰ χόποις χτῶνται. ᾿ ι ἢ , Ὡς « μα” 3. ᾿Απὸ ποιὰ παρεφθαρµένη διάλεκτο τῆς ἑλληνικῆς ν᾿ ἀρχίσω; Δὲν μὲ πειράζει νὰ συγχρίνω ὁποιαδήποτε γλῶσσα τοῦ κόσμου, εἴτε ἀρχαία εἴ- τε νέα, μὲ τὰ ἑλληνικά. Εὔκολα θ᾽ ἀποδειχθῇ, ὅτι εἶναι μιὰ παρεφθαρμένη ἑλληνικὴ διάλεκτος, ἕνα κακοποιημένο ἰδίωμα. "Ετσι ἐντελῶς στὴν τύχη ἂς ἀρχίσουμε μὲ τοὺς «βόρειους»: δανούς, νορβηγούς, σουηδούς, φινλανδούς, ἐσκιμώους, λεττονούς, λιθουανούς, ἰσλανδούς κ.τλ. κιτλ. Θὰ χτυπήσωμε ἔτσι καὶ τὴν ἀτεχμηρίωτη θέση ἐ- χείνων τῶν πανεπιστημιακῶν μας ποὺ παπαγάλισαν τὸ μεγάλο ψέμμα τῶν «σο- φῶν» δασκάλων τους, ὅτι τάχα --- λέει --- οἱ ἕλληνες «κατέβηκαν» ἀπ᾽ τὸν Βορρᾶ! Δὲν ξέρομε τὶ ἔκαναν οἱ ἕλληνες. Αν «ἀνέβηκαν», ἂν «κατέβηκαν», ἂν «ἀνεβοκατέ- βηκαν» ἣ «ἔμειναν» ἐκεῖ ποὺ ἦταν. ᾿ κεῖνο ποὺ ξέρομε εἶναι, ὅτι ἡ γλῶσσα τῶν ἑλ- λήνων ἀνέβηκε στὸν Βορρᾶ, κι αὐτὸ θὰ τ᾿ ἀποδείξωμε.