ΓΠΕΛΑΣΓΟΣ Η.Λ.Τσατσόμοιρος {Απόσπασμα ἀπὸ τὴν μεγάλη ριζοσπαστικγ ἔρευνα γιὰ τὴν ἀποκρυπτογράφγση τῶν κωδικῶν σημασιῶν τῶν γραμμάτων τοῦ ̓Ελληνικοῦ ̓Αλφαβήτου, ποὺ σύντομα θὰ ἐκδώσγ ὁ «Δαυλὸς» ἑλληνιστὶ καὶ ἄγγλιστί). Θὰ κλείσω τὸ γράμμα «Π» μὲ μιὰ λέξη σπουδαία γιὰ τὴν ἱστορία ὄχι μόνο τῶν κατοίκων τοῦ ἑλληνικοῦ χώρου, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀνθρωπότητας. Ἢ λέξι εἶναι τὸ ὄνομα Πελασγός». ΠΕΛΑΣΓΟΣ. ̓Αναλύοντας τὸν φθόγγο «ΕΛ» στὸ γράμμα «Ε» ἀπέδειξα, ὅτι ὁ φθόγγος αὐτός, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε καὶ κραυγὴ τοῦ βοσκοῦ κτηνοτρόφου τοῦ πανάρχαιου ἑλληνικοῦ χώρου, μετεβλήθη μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου σὲ ἀρχέγονο ὄνομα τοῦ ποιμένος 'Ελλοῦ ἢ Σελλοῦ καὶ κατόπιν Ἕλληνος. Τὸ ἀληθὲς ἐν προκειμένῳ εἶναι, ὅτι πρὸ τῆς καταγραφῆς τοῦ ὀνόματος «Ἕλλην» ὁ κάτοικος τῶν πέριξ τῆς μεγάλης λίμνης «Πελάγους» (Θεσσαλίας) ὀρεινῶν περιοχῶν εἶχε ὡς ὄνομα τὸ «Π-ΕΛ-ασγός». 'Η σειρά δηλαδὴ εἶναι ἡ ἀκόλουθη: ΕΛ, ΕΛ-λός, ΣΕΛ-λός, Π-ΕΛ-ασγός, ἝΛ-λην. ὁδὸς προσπελάσεως πρὸς τὴν ἀλήθεια, δηλαδὴ τὸ μὴ-λῆθον κατὰ ̓ Ἡράκλειτον, ἢ πρὸς τὸ ἱστορικὸ συμβὰν εἶναι ἀναγκαῖο νὰ ἀποφύγῃ τὶς ἀτραποὺς τὶς ὁποῖες ἄνοιξε ἡ ἱστορικὴ σύγχυσι ἡ προκληθεῖσα ἀπ ̓ τὸ μέγα «κῦμα» τοῦ κατακλυσμοῦ, ὁ ὁποῖος συνέβη ἐπὶ Δευκαλίωνος καὶ κατεπλάκωσε στὴ λάσπη του τὸν οἰκουμενικὸ πολιτισμό, ποὺ ἀνεπτύχθη στὸν χῶρο τοῦ ἑλληνικοῦ λόγου. Θὰ ἐπιχειρήσω τὴν προσέγγισι τῆς ἀλήθειας κατ ̓ ἀρχὴν ἐκ τῶν κειμένων τῆς πανάρχαιας ἑλληνικῆς γραμματείας. Σ ̓ ἕνα ἀπόσπασμα τοῦ «Καταλόγου» ἢ « ̓Ηοιῶν» (44, ἘΖΔοἢ) γίνεται μνεία τοῦ ὀνόματος «Πελασγός»: «υἱέες ἐξεγένοντο Λυκάονος ἀντιθέοιο, ὃν ποτε τίκτε Πελασγός». [Καὶ υἱοὶ γεννήθηκαν ἀπὸ τὸν ἰσόθεον Λυκάονα, τὸν ὁποῖο κάποτε γέννησε ὁ Πελασγός]. Αὐτὴ ἡ προέλευσι τοῦ Λυκάονος ἀπὸ κάποιον Πελασγὸ συνεχίσθη καὶ παρέμεινε ὡς «κάποια» παράδοσι, τὴν ὁποία ὁ Παυσανίας (Η ́ ̓Αρκαδικὰλ) ἐξήτασε: «Οἱ ̓Αρκάδες ἰσχυρίζονται, ὅτι στὴν χώραν αὐτὴ ὁ πρῶτος κάτοικος ὑπῆρξε κατὰ κάποιο τρόπο Πελασγός... Ο ποιητὴς ”Ασιος [ἐκ Σάμου, ζήσας τὸν όον π.Χ. αἰῶνα] γράφει σχετικῶς μὲ αὐτὸν τὰ ἑξῆς: “ ̓Αντίθεον δὲ Πελασγὸν ἐν ὑψικόμοισιν ὄρεσσι γαῖα μέλαιν ̓ ἀνέδωκεν, ἵνα θνητῶν γένος εἴη”. [Τὸν ἰσόθεο Πελασγὸ στὰ ψηλόκορφα βουνὰ ἡ μαύρη γῆ γέννησε, γιὰ νὰ δημιουργηθῆ τὸ ἀνθρώπινο γένος]. ... ̓Επὶ τῆς βασιλείας τοῦ Πελασγοῦ ἡ χώρα ὦνομάσθηκε Πελασγία... Ο υἱὸς τοῦ Πελασγοῦ Λυκάων... ἔκτισε τὴν πόλι Λυκόσουρα στὸ ὄρος Λύκαιον, ἐπέβαλε τὴν λατρεία τοῦ Λυκαίου Διὸς καὶ καθιέρωσε τὸν ἀγῶνα Λύκαια... ὁ ὁποῖος κατὰ τὴ γνώμη μου καθιερώθη πρὸ τῶν Παναθηναίων (ἐπὶ Θησέως)... ̓Εγὼ νομίζω, ὅτι ὁ βασιλεὺς τῶν ̓Αθηνῶν Κέκροψ καὶ ὁ Λυκάων ἦσαν σύγχρονοι... ̓Αλλὰ αἰωνίως ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι στὰ ἀληθινὰ γεγονό-