ΓΠΕΛΑΣΓΟΣ Η.Λ.Τσατσόμοιρος {Απόσπασμα ἀπὸ τὴν μεγάλη ριζοσπαστικγ ἔρευνα γιὰ τὴν ἀποκρυπτογράφγση τῶν κωδικῶν σημασιῶν τῶν γραμμάτων τοῦ ᾿Ελληνικοῦ ᾿Αλφαβήτου, ποὺ σύντομα θὰ ἐκδώσγ ὁ «Δαυλὸς» ἑλληνιστὶ καὶ ἄγγλιστί). Θὰ κλείσω τὸ γράμμα «Π» μὲ μιὰ λέξη σπουδαία γιὰ τὴν ἱστορία ὄχι µόνο τῶν κατοίκων τοῦ ἑλληνικοῦ χώρου, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀνθρωπότητας. Ἢ λέξι εἶναι τὸ ὄνομα Πελασγός». ΠΕΛΑΣΓΟΣ. ᾿Αναλύοντας τὸν φθόγγο «ΕΛ» στὸ γράμμα «Ε» ἀπέδειξα, ὅτι ὁ φθόγγος αὐτός, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε καὶ κραυγὴ τοῦ βοσκοῦ κτηνοτρόφου τοῦ πα- νάρχαιου ἑλληνικοῦ χώρου, μετεβλήθη μὲ τὴν πάροδο τοῦ χρόνου σὲ ἀρχέγονο ὄνομα τοῦ ποιμένος 'Ελλοῦ ἢ Σελλοῦ καὶ κατόπιν Ἕλληνος. Τὸ ἀληθὲς ἐν προ- κειμένῳ εἶναι, ὅτι πρὸ τῆς καταγραφῆς τοῦ ὀνόματος «Ἕλλην» ὁ κάτοικος τῶν πέριξ τῆς μεγάλης λίμνης «Πελάγους» (Θεσσαλίας) ὀρεινῶν περιοχῶν εἶχε ὡς ὄνομα τὸ «Π-ΕΛ-ασγός». 'Η σειρά δηλαδὴ εἶναι ἡ ἀκόλουθη: ΕΛ, ΕΛ-λός, Σ- ΕΛ-λός, Π-ΕΛ-ασγός, ἝΛ-λην. ὁδὸς προσπελάσεως πρὸς τὴν ἀλήθεια, δη- λαδὴ τὸ μὴ-λῆθον κατὰ ᾿ Ἡράκλειτον, ἢ πρὸς τὸ ἱστορικὸ συμβὰν εἶναι ἀναγκαῖο νὰ ἀποφύγῃ τὶς ἀτραποὺς τὶς ὁποῖες ἄνοιξε ἡ ἱστορικὴ σύγχυσι ἡ προκληθεῖσα ἀπ᾽ τὸ μέγα «κῦμα» τοῦ κατακλυσμοῦ, ὁ ὁποῖος συνέβη ἐπὶ Δευκαλίωνος καὶ κα- τεπλάκωσε στὴ λάσπη του τὸν οἰκουμενικὸ πολιτισμό, ποὺ ἀνεπτύχθη στὸν χῶ- ρο τοῦ ἑλληνικοῦ λόγου. Θὰ ἐπιχειρήσω τὴν προσέγγισι τῆς ἀλήθειας κατ᾽ ἀρ- χὴν ἐκ τῶν κειμένων τῆς πανάρχαιας ἑλληνικῆς γραμματείας. Σ᾿ ἕνα ἀπόσπασμα τοῦ «Καταλόγου» ἢ «᾿Ηοιῶν» (44, ἘΖΔοἢ) γίνεται μνεία τοῦ ὀνόματος «Πελασγός»: «υἱέες ἐξεγένοντο Λυκάονος ἀντιθέοιο, ὃν ποτε τίκτε Πελασγός». [Καὶ υἱοὶ γεννήθηκαν ἀπὸ τὸν ἰσόθεον Λυκάονα, τὸν ὁποῖο κάποτε γέννησε ὁ Πελασγός]. Αὐτὴ ἡ προέλευσι τοῦ Λυκάονος ἀπὸ κάποιον Πελασγὸ συνεχίσθη καὶ παρέμεινε ὡς «κάποια» παράδοσι, τὴν ὁποία ὁ Παυσανίας (Η΄ ᾿Αρκαδικὰλ) ἐ- ξήτασε: «Οἱ ᾿Αρκάδες ἰσχυρίζονται, ὅτι στὴν χώραν αὐτὴ ὁ πρῶτος κάτοικος ὑ- πῆρξε κατὰ κάποιο τρόπο Πελασγός... Ο ποιητὴς ”Ασιος [ἐκ Σάμου, ζήσας τὸν όον π.Χ. αἰῶνα] γράφει σχετικῶς μὲ αὐτὸν τὰ ἑξῆς: “᾿Αντίθεον δὲ Πελασγὸν ἐν ὑψικόμοισιν ὄρεσσι γαῖα μέλαιν᾽ ἀνέδωκεν, ἵνα θνητῶν γένος εἴη”. [Τὸν ἰσόθεο Πελασγὸ στὰ ψηλόκορφα βουνὰ ἡ μαύρη γῆ γέννησε, γιὰ νὰ δη- μιουργηθῆ τὸ ἀνθρώπινο γένος]. ... ᾿Επὶ τῆς βασιλείας τοῦ Πελασγοῦ ἡ χώρα ὦ- νομάσθηκε Πελασγία... Ο υἱὸς τοῦ Πελασγοῦ Λυκάων... ἔκτισε τὴν πόλι Λυκό- σουρα στὸ ὄρος Λύκαιον, ἐπέβαλε τὴν λατρεία τοῦ Λυκαίου Διὸς καὶ καθιέρωσε τὸν ἀγῶνα Λύκαια... ὁ ὁποῖος κατὰ τὴ γνώμη μου καθιερώθη πρὸ τῶν Παναθη- ναίων (ἐπὶ Θησέως)... ᾿Εγὼ νομίζω, ὅτι ὁ βασιλεὺς τῶν ᾿Αθηνῶν Κέκροψ καὶ ὁ Λυκάων ἦσαν σύγχρονοι... ᾿Αλλὰ αἰωνίως ἐκεῖνοι οἱ ὁποῖοι στὰ ἀληθινὰ γεγονό-