Τὸ ἡμερολόγιο ἑνὸς ντέρμπυ Διὰ τοὺς ἀδαεῖς περὶ τὰ ποδοσφαιρικά, «ντέρμπυ» καλεῖται ἀγών τις ἀβεβαίας καὶ ἀμφιβόλου ἐκβάσεως μεταξὺ ἰσοδυνάμων καὶ «αἰώνιων» ἀντιπάλων, ἐκ τοῦ ὁποίου πολλάκις κρίνεται ἡ κατάκτησις τοῦ πρωταθλήματος. Ὅμως ἕνα «ντέρμπυ» εἶναι πάντοτε ἕνα ντέρμπυ, καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ὁρισθῇ λεξικογραφικά. Καθόσον οἱ ἄψυχες λέξεις δὲν μποροῦν νὰ μεταδώσουν τὸν παλμό, τὴ συγκίνησι καὶ τὸ ρἴγος ποὺ διαπερνοῦν τοὺς καλοὺς φιλάθλους τῶν ὠργανωμένων θυρῶν. Κάθε ντέρμπυ, λοιπόν, ποὺ σέβεται τὸν ἑαυτόν του, ἀρχίζει τοὐλάχιστον μιὰ βδομάδα νωρίτερα. Στὴν ἀρχή, κατὰ Δευτέρα μεριά, μὲ κάτι ψιλοδημοσιεύσεις στὶς σωματειακὲς ἐφημερίδες: «Τὸ φῶς τῶν Γαύρων» ἢ « ̓ Η φωνὴ τῆς Βαζελίνης» τοῦ τύπου: «Θὰ τοὺς σκίσουμε», «Θὰ τοὺς πιοῦμε τὸ αἷμα» καὶ ἄλλα. Τὴν Τρίτη προβαίνουν σὲ δηλώσεις οἱ Πρόεδροι τῶν ἐνδιαφερομένων Π.Α.Ε. Καὶ ὁμιλοῦν περὶ παντὸς ἐπιστητοῦ, αὐτοὶ ποὺ ὑπὸ ἄλλες συνθῆκες δὲν θὰ τοὺς ἐγνώριζε οὔτε ἡ μάνα τους. “Ὅμως τώρα, ποὺ ἡ κοινωνική τους καταξίωση στηρίζεται στὰ χρήματα ποὺ ἐπένδυσαν στὰ πόδια τῶν διαφόρων «ἄσσων», μποροῦν νὰ προκαλοῦν, νὰ λέγουν ἀτιμώρητα ὅ,τιδήποτε. Καὶ τοὺς ἀκούει μὲ ἀνοικτὸ στόμα καὶ ὁ τελευταῖος ὀπαδὸς καὶ πίνει νερὸ στ ̓ ὄνομά τους. Κατὰ ἡμέρα Τετάρτη γίνεται ὁ χαμός, καθόσον ἀρχίζει ἡ πώλησις τῶν εἰσιτηρίων καὶ πολιορκοῦνται τὰ ταμεῖα. Οὐρές, βλαστημίδι καὶ ὀρθοστασία μέσα σὲ λιοπύρι, κρύο ἤ βροχή: Τὰ ἀγαθὰ κόποις κτῶνται. Τὴν Πέμπτη, δειλὰ-δειλά, μᾶς ἀναγγέλλονται τὰ ἀστυνομικὰ μέτρα: «Φρούριο τὸ γήπεδο τάδε». «Ολόκληρη ἡ ἀστυνομικὴ δύναμις ̓Αθηνῶν ἐπὶ ποδὸς γιὰ τὸ ντέρμπυ». « ̓Εννιὰ λόχοι πολυβολητῶν καὶ συστοιχίες ΠΑΟ στοὺς σταθμοὺς τοῦ μετρό». «Τεθωρακισμένα καὶ ἑλικόπτερα ἔξω ἀπ ̓ τὸ γήπεδο». Παράλληλα ἄναγγέλλονται καὶ τὰ πρίμ. Τὴν Παρασκευὴ ἀποσύρονται οἱ ὁμάδες σὲ ξενοδοχεῖο γιὰ ἀνάπαυση καὶ οἱ φανατικοὶ φίλαθλοι μὲ τσουβάλια ἀναζητοῦν νύκτωρ νεοανεγειρόμενες οἰκοδομές, ποὺ ἀπ ̓ τὰ ὑλικά τους θὰ πλουτίσουν τὰ ἐπιχειρήματά τους κατὰ τῶν ἀντιπάλων τους. Τὸ Σάββατο ὅλοι παίζουν ΠΡΟΠΟ. Πρὸς Θεοῦ, δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦμε τὸν ἐθνικό μας τζόγο. ̓Εδῶ παῖκτες καὶ φίλαθλοι λαμβάνουν ὑπ ̓ ὄψιν τους ὅλους τοὺς σταθμητοὺς καὶ ἀστάθμητους παράγοντες. Ποιός, λ.χ., ποδοσφαιριστὴς εἶναι νταλγκαδιασμένος καὶ δὲν τοῦ κάθεται ἡ «ἔτσι», ποιανοῦ πονᾶ ἡ τσέπη ἢ ποιὸς διαιτητὴς θέλει ν ̓ ἀλλάξῃ αὐτοκίνητο. Τὰ στοιχήματα δίνουν καὶ παίρνουν. Οἱ φίλαθλοι ἐνθουσιάζονται καὶ ἀμολυοῦνται. Οἱ μισοὶ τρέχουν στ ̓ ἄφεντικά τους γιὰ νὰ πάρουν ἐντολὲς γιὰ τὸ πῶς θὰ ὀργανώσουν τὰ ἐπεισόδια κι οἱ ἄλλοι μισοὶ γιὰ νὰ βροῦν ἠρεμιστικὰἁ χάπια, ποὺ μὲ τὴν βοήθεια τοῦ ἀνάλογου ἀλκοόλ θὰ τοὺς ὁδηγήσουν φτιαγμένους στὸ γήπεδο. Καὶ ἔρχεται, ἐπὶ τέλους, ἡ περιπόθητη Κυριακή. Στὶς ἀπὸ νωρὶς γεμᾶτες ἐξέδρες τοῦ σταδίου οἱ μισοὶ περίπου φίλαθλοι ἀναφέρονται στὶς σεξουαλικὲς ἰδιαιτερότητες τῶν ἄλλων μισῶν καὶ τοὔμπαλιν, ἐνῷ ὅλοι μαζὶ ἀμφισβητοῦν ἐμμέτρως τὸν ἂνδρισμὸ τοῦ διαιτητῆ ἢ τὴν ἠθικὴ τῆς μητέρας του. Τὰ ἐπεισόδια ὁδηγοῦν στὴν συμμπλοκή, καταστροφὴ καὶ λεηλασία, μέσα κι ἔξω ἀπὸ τὸ γήπεδο. Τέλος ὁ ἐπίλογος ἑνὸς ἀξιοπρεποῦς ντέρμπυ γράφεται τὴν Δευτέρα τὸ πρωΐ, ὅταν οἱ συλληφθέντες προσάγονται στὸ αὐτόφωρο, οἱ τραυματίες ἐξέρχονται τοῦ νοσοκομείου καὶ οἱ τζαμᾶδες ὁλοκληρώνουν τὴν ἐργασία τους στὰ κατεστραμμένα καταστήματα. Ἕνα ἀκόμη ντέρμπυ ἔχει τελειώσει. Γιῶργος Πετρόπουλος