Τὸ ἡμερολόγιο ἑνὸς ντέρμπυ Διὰ τοὺς ἀδαεῖς περὶ τὰ ποδοσφαιρικά, «ντέρμπυ» καλεῖται ἀγών τις ἀβεβαίας καὶ ἀμφιβόλου ἐκβάσεως μεταξὺ ἰσοδυνάμων καὶ «αἰώνιων» ἀντιπάλων, ἐκ τοῦ ὁ- ποίου πολλάκις κρίνεται ἡ κατάκτησις τοῦ πρωταθλήματος. Ὅμως ἕνα «ντέρμπυ» εἶναι πάντοτε ἕνα ντέρμπυ, καὶ δὲν μπορεῖ νὰ ὁρισθῇ λεξικογραφικά. Καθόσον οἱ ἄψυχες λέξεις δὲν μποροῦν νὰ μεταδώσουν τὸν παλμό, τὴ συγκίνησι καὶ τὸ ρἴγος ποὺ διαπερνοῦν τοὺς καλοὺς φιλάθλους τῶν ὠργανωμένων θυρῶν. Κάθε ντέρμπυ, λοιπόν, ποὺ σέβεται τὸν ἑαυτόν του, ἀρχίζει τοὐλάχιστον μιὰ βδομάδα νωρίτερα. Στὴν ἀρχή, κατὰ Δευτέρα μεριά, μὲ κάτι ψιλοδημοσιεύσεις στὶς σωματειακὲς ἐφημερίδες: «Τὸ φῶς τῶν Γαύρων» ἢ «᾿ Η φωνὴ τῆς Βαζελίνης» τοῦ τύ- που: «Θὰ τοὺς σκίσουµε», «Θὰ τοὺς πιοῦμε τὸ αἷμα» καὶ ἄλλα. Τὴν Τρίτη προβαίνουν σὲ δηλώσεις οἱ Πρόεδροι τῶν ἐνδιαφερομένων Π.Α.Ε. Καὶ ὁμιλοῦν περὶ παντὸς ἐπιστητοῦ, αὐτοὶ ποὺ ὑπὸ ἄλλες συνθῆκες δὲν θὰ τοὺς ἐ- γνώριζε οὔτε ἡ μάνα τους. “Ὅμως τώρα, ποὺ ἡ κοινωνική τους καταξίωση στηρίζε- ται στὰ χρήματα ποὺ ἐπένδυσαν στὰ πόδια τῶν διαφόρων «ἄσσων», μποροῦν νὰ προκαλοῦν, νὰ λέγουν ἀτιμώρητα ὅ,τιδήποτε. Καὶ τοὺς ἀκούει μὲ ἀνοικτὸ στόμα καὶ ὁ τελευταῖος ὀπαδὸς καὶ πίνει νερὸ στ᾿ ὄνομά τους. Κατὰ ἡμέρα Τετάρτη γίνεται ὁ χαμός, καθόσον ἀρχίζει ἡ πώλησις τῶν εἰσιτη- ρίων καὶ πολιορκοῦνται τὰ ταμεῖα. Οὐρές, βλαστημίδι καὶ ὀρθοστασία μέσα σὲ λιοπύρι, κρύο ἤ βροχή: Τὰ ἀγαθὰ κόποις κτῶνται. Τὴν Πέμπτη, δειλὰ-δειλά, μᾶς ἀναγγέλλονται τὰ ἀστυνομικὰ µέτρα: «Φρούριο τὸ γήπεδο τάδε». «Ολόκληρη ἡ ἀστυνομικὴ δύναμις ᾿Αθηνῶν ἐπὶ ποδὸς γιὰ τὸ ντέρμπυ». «᾿Εννιὰ λόχοι πολυβολητῶν καὶ συστοιχίες ΠΑΟ στοὺς σταθμοὺς τοῦ μετρό». «Τεθωρακισμένα καὶ ἑλικόπτερα ἔξω ἀπ᾽ τὸ γήπεδο». Παράλληλα ἄναγ- γέλλονται καὶ τὰ πρίμ. Τὴν Παρασκευὴ ἀποσύρονται οἱ ὁμάδες σὲ ξενοδοχεῖο γιὰ ἀνάπαυση καὶ οἱ φα- νατικοὶ φίλαθλοι μὲ τσουβάλια ἀναζητοῦν νύκτωρ νεοανεγειρόµενες οἰκοδομές, ποὺ ἀπ᾽ τὰ ὑλικά τους θὰ πλουτίσουν τὰ ἐπιχειρήματά τους κατὰ τῶν ἀντιπάλων τους. Τὸ Σάββατο ὅλοι παίζουν ΠΡΟΠΟ. Πρὸς Θεοῦ, δὲν πρέπει νὰ λησμονοῦμε τὸν ἐθνικό µας τζόγο. ᾿Εδῶ παῖκτες καὶ φίλαθλοι λαμβάνουν ὑπ᾽ ὄψιν τους ὅλους τοὺς σταθμητοὺς καὶ ἀστάθμητους παράγοντες. Ποιός, λ.χ., ποδοσφαιριστὴς εἶναι νταλ- γκαδιασµένος καὶ δὲν τοῦ κάθεται ἡ «ἔτσι», ποιανοῦ πονᾶ ἡ τσέπη ἢ ποιὸς διαιτη- τὴς θέλει ν᾿ ἀλλάξῃ αὐτοκίνητο. Τὰ στοιχήματα δίνουν καὶ παίρνουν. Οἱ φίλαθλοι ἐνθουσιάζονται καὶ ἀμολυοῦνται. Οἱ μισοὶ τρέχουν στ᾿ ἄφεντικά τους γιὰ νὰ πά- ρουν ἐντολὲς γιὰ τὸ πῶς θὰ ὀργανώσουν τὰ ἐπεισόδια κι οἱ ἄλλοι μισοὶ γιὰ νὰ βροῦν ἠρεμιστικὰἁ χάπια, ποὺ μὲ τὴν βοήθεια τοῦ ἀνάλογου ἀλκοόλ θὰ τοὺς ὁδηγή- σουν φτιαγµένους στὸ γήπεδο. Καὶ ἔρχεται, ἐπὶ τέλους, ἡ περιπόθητη Κυριακή. Στὶς ἀπὸ νωρὶς γεμᾶτες ἐξέδρες τοῦ σταδίου οἱ μισοὶ περίπου φίλαθλοι ἀναφέρονται στὶς σεξουαλικὲς ἰδιαιτερότη- τες τῶν ἄλλων μισῶν καὶ τοὔμπαλιν, ἐνῷ ὅλοι μαζὶ ἀμφισβητοῦν ἐμμέτρως τὸν ἂν- δρισμὸ τοῦ διαιτητῆ ἢ τὴν ἠθικὴ τῆς μητέρας του. Τὰ ἐπεισόδια ὁδηγοῦν στὴν συ- μµπλοκή, καταστροφὴ καὶ λεηλασία, µέσα κι ἔξω ἀπὸ τὸ γήπεδο. Τέλος ὁ ἐπίλογος ἑνὸς ἀξιοπρεποῦς ντέρμπυ γράφεται τὴν Δευτέρα τὸ πρωΐ, ὅ- ταν οἱ συλληφθέντες προσάγονται στὸ αὐτόφωρο, οἱ τραυματίες ἐξέρχονται τοῦ νοσοκομείου καὶ οἱ τζαμᾶδες ὁλοκληρώνουν τὴν ἐργασία τους στὰ κατεστραμμένα καταστήματα. Ἕνα ἀκόμη ντέρµπυ ἔχει τελειώσει. Γιῶργος Πετρόπουλος