Η.Λ. ΤΣΑΤΣΟΜΟΙΡΟΣ ΕΞ ΟΛΥΜΠΟΥ ΤΟ ΦΩΣ (Τὸ τέρας τῆς «Ἑὐρωπαϊκῆς "Ἱστορίας» γραμμένο ἀπ ̓ τοὺς φωστῆρες τῆς ΕΟΕ) 1. Στὶς 16 Μαρτίου 1990 ἡ « ̓Εκδοτικὴ ̓Αθηνῶν» παρέλαβε τὴν περιβόητη «Εὐρωπαϊκὴ “Ἱστορία», κατόπιν ἀναταραχῆς ποὺ ἐσημειώθη συνεπείᾳ ἄρθρου τοῦ κ. ἝΑνταμ Ζανούσκι, ὁ ὁποῖος τόνιζε τὴν ἀπορία του γιὰ τὴν ἐξαίρεσι τῆς ̓ Ελλάδος ἀπὸ τὴν ἔκδοσι τῆς ΕΟΚ καὶ ἀνέφερε πὼς αὐτὸ «δὲν εἶναι ἱστορία τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης». Ἢ « ̓ Εκδοτικἠ» διαπιστώνουσα τότε καὶ γιὰ πρώτη φορὰ τὴν προκλητικἡ «ἀγνόησυ τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς Βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας στὴν δημιουργία τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πνεύματος, ἀπευθύνθη στοὺς ἐπιστημονικοὺς συμβούλους της, «καὶ τὸ θέμα τῶν διαμαρτυριῶν συνεχίζεται». Αὐτὴ τὴν σύντομη ἀναφορὰ στὸ θέμα ἔκανα ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ἐκτεταμένου ἄρθρου τοῦ κ. Σπύρου ̓ Αλεξίου στὴν ἐφημερίδα «Καθημερινὴ» (29/4/1990). 2. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, καὶ δὲν θὰ εἶναι καὶ ἡ τελευταία, κατὰ τὴν ὁποία μερὶς «ἐπιστημόνων» ἱστορικῶν καὶ γλωσσολόγων χάριν τῶν «ὀφφιτσίων» ἢ ἐξ ᾱδυναμίας ἢ ἀγνωσίας δέχονται τὶς «ἀνεγνωρισμένες» ὑπὸ τῶν δογματικῶν ἔξου- «Σιὼν» καὶ «Δῖον» ̓Ανάμεσα στὶς τετραγράμματες λέξεις Δῖον καὶ Σιών, ποὺ ἐκφράζουν ἀντίστοιχα ἀφ ̓ ἑνὸς μὲν ἡ πρώτη (Δῖον) τὸν κατ ̓ ἐξοχὴν τόπο λατρείας τοῦ Διός, «πατρὸς ἀνδρῶν τε θεῶν τε», ἀφ ̓ ἑτέρου δὲ ἡ δευτέρα (Σιών) τὸν ἀποκλειστικὸ τόπο λατρείας τοῦ Γιαχβέ, ὑπάρχει ἄραγε ἡ ἴδια ἐτυμολογικὴ ταύτισις, ὅπως διαπιστώσαμε σὲ προηγούμενο ἄρθρο μας («Δαυλός», τόμος 1989), ὅτι ὑφίσταται ἀκριβῶς τελεία ξτυμολογικἡ καὶ ἐννοιολογικὴ σύμπτωσις ἀνάμεσα στὰ ἱερὰ τετραγράμματα ὀνόματα ποὺ ἀπέδιδαν στὸν Πατέρα οἱ Ἕλληνες, ἀφ ̓ ἐνὸς, «Ζεὺς» καὶ οἱ 'Εβραῖοι, ἀφ ̓ ἑτέρου, «ΠΕΗ»; ̓Ακολουθῶντας τὴν ἴδια μέθοδο, γιὰ ν ̓ ἀπαντήσουμε σ ̓ αὐτὸ τὸ ἐρώτημα, σὲ πρῶτο βῆμα μας δὲν ἔχουμε παρὰ νὰ συγκρίνουμε ἕνα πρὸς ἕνα καὶ στὴν θέση ποὺ βρίσκονται μέσα στὶς λέξεις τὰ γράμματα τῆς Ἑλληνικῆς λέξεως «4ἴον» ἀπ ̓ τὴ μιὰ μεριὰ καὶ τὰ γράμματα τῆς θεωρουμένης ἐσφαλμένα ὡς «' Ἑβραϊκῆς» λέξεως «Σιὼν» ἀπὸ τὴν ἄλλη. Τὸ πρῶτο γράμμα στὴ λέξη Δῖον εἶναι τὸ Δ καὶ τὸ πρῶτο γράμμα στὴ λέξη Σιὼν εἶναι τὸ Σ. Ἔτσι τοὐλάχιστον φαίνεται μὲ μιὰ πρώτη ματιά. Μὲ μιὰ δεύτερη ματιά ̓ διακρίνουμε κάτι ἄλλο. “Οτι δὲν εἶναι πρῶτο γράμμα στὴ λέξη Δῖον τὸ ΔΙ Πρῶτο γράμμα στὴν πραγματικότητα εἶναι κι ἐδῶ τὸ Σ, ὅπως καὶ στὴ λέξη Σιὼν ἔχουμε πρῶτο γράμμα τὸ Σ. Γιατί; Διότι ὁ ἀρχαιότερος ̓ Ἑλληνικὸς τύπος τῆς λέξεως Δῖον, ἡ ὁποία παράγεται ἀπὸ τὸ Σδεὺς (Σδεύς, Δεύς, Ζεύς), εἶναι Σδῖον (Σδῖον-Δῖον-Ζῖον). ̓Εδῶ ἴσως κάποιος γλωσσολόγος, ἀπ ̓ αὐτοὺς ποὺ στὴν ̓Ελλάδα «τζάμπα τοὺς --