Η.Λ. ΤΣΑΤΣΟΜΟΙΡΟΣ ΕΞ ΟΛΥΜΠΟΥ ΤΟ ΦΩΣ (Τὸ τέρας τῆς «Ἑὐρωπαϊκῆς "Ἱστορίας» γραμμένο ἀπ᾽ τοὺς φωστῆρες τῆς ΕΟΕ) 1. Στὶς 16 Μαρτίου 1990 ἡ «᾿Εκδοτικὴ ᾿Αθηνῶν» παρέλαβε τὴν περιβόητη «Εὐ- ρωπαϊκὴ “Ἱστορία», κατόπιν ἀναταραχῆς ποὺ ἐσημειώθη συνεπείᾳ ἄρθρου τοῦ κ. ἝΑνταμ Ζανούσκι, ὁ ὁποῖος τόνιζε τὴν ἀπορία του γιὰ τὴν ἐξαίρεσι τῆς ᾿ Ελλά- δος ἀπὸ τὴν ἔκδοσι τῆς ΕΟΚ καὶ ἀνέφερε πὼς αὐτὸ «δὲν εἶναι ἱστορία τῆς Δυτι- κῆς Εὐρώπης». Ἢ «᾿ Εκδοτικἠ» διαπιστώνουσα τότε καὶ γιὰ πρώτη φορὰ τὴν προκλητικἡ «ἀγνόησυ τοῦ ἀρχαίου ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ καὶ τῆς Βυζαντινῆς αὐτοκρατορίας στὴν δημιουργία τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πνεύματος, ἀπευθύνθη στοὺς ἐ- πιστημονικοὺς συμβούλους της, «καὶ τὸ θέµα τῶν διαμαρτυριῶν συνεχίζεται». Αὐτὴ τὴν σύντομη ἀναφορὰ στὸ θέµα ἔκανα ἐξ ἀφορμῆς τοῦ ἐκτεταμένου ἄρ- θρου τοῦ κ. Σπύρου ᾽ Αλεξίου στὴν ἐφημερίδα «Καθημερινὴ» (29/4/1990). 2. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορά, καὶ δὲν θὰ εἶναι καὶ ἡ τελευταία, κατὰ τὴν ὁποία µε- ρὶς «ἐπιστημόνων» ἱστορικῶν καὶ γλωσσολόγων χάριν τῶν «ὀφφιτσίων» ἢ ἐξ ᾱ- δυναµίας ἢ ἀγνωσίας δέχονται τὶς «ἀνεγνωρισμένες» ὑπὸ τῶν δογματικῶν ἔξου- «Σιὼν» καὶ «Δῖον» ᾿Ανάμεσα στὶς τετραγράμματες λέξεις Δῖον καὶ Σιών, ποὺ ἐκφράζουν ἀντίστοι- χα ἀφ᾽ ἑνὸς μὲν ἡ πρώτη (Δῖον) τὸν κατ᾽ ἐξοχὴν τόπο λατρείας τοῦ Διός, «πατρὸς ἀνδρῶν τε θεῶν τε», ἀφ᾽ ἑτέρου δὲ ἡ δευτέρα (Σιών) τὸν ἀποκλειστικὸ τόπο λα- τρείας τοῦ Γιαχβέ, ὑπάρχει ἄραγε ἡ ἴδια ἐτυμολογικὴ ταύτισις, ὅπως διαπιστώσαμε σὲ προηγούμενο ἄρθρο µας («Δαυλός», τόμος 1989), ὅτι ὑφίσταται ἀκριβῶς τελεία ξτυμολογικἡ καὶ ἐννοιολογικὴ σύμπτωσις ἀνάμεσα στὰ ἱερὰ τετραγράµµατα ὀνό- ματα ποὺ ἀπέδιδαν στὸν Πατέρα οἱ Ἕλληνες, ἀφ᾽ ἐνὸς, «Ζεὺς» καὶ οἱ 'Εβραῖοι, ἀφ᾽ ἑτέρου, «ΠΕΗ»; ᾿Ακολουθῶντας τὴν ἴδια μέθοδο, γιὰ ν᾽ ἀπαντήσουμε σ᾽ αὐτὸ τὸ ἐρώτημα, σὲ πρῶτο βῆμα μας δὲν ἔχουμε παρὰ νὰ συγκρίνουμε ἕνα πρὸς ἕνα καὶ στὴν θέση ποὺ βρίσκονται μέσα στὶς λέξεις τὰ γράμματα τῆς Ἑλληνικῆς λέξεως «4ἴον» ἀπ᾿ τὴ μιὰ μεριὰ καὶ τὰ γράμματα τῆς θεωρουμένης ἐσφαλμένα ὡς «' Ἑβραϊκῆς» λέξεως «Σιὼν» ἀπὸ τὴν ἄλλη. Τὸ πρῶτο γράμμα στὴ λέξη Δῖον εἶναι τὸ Δ καὶ τὸ πρῶτο γράμμα στὴ λέξη Σιὼν εἶναι τὸ Σ. Ἔτσι τοὐλάχιστον φαίνεται μὲ μιὰ πρώτη ματιά. Μὲ μιὰ δεύτερη ματιά ᾿ διακρίνουμε κάτι ἄλλο. “Οτι δὲν εἶναι πρῶτο γράμμα στὴ λέξη Δῖον τὸ ΔΙ Πρῶτο γράμμα στὴν πραγματικότητα εἶναι κι ἐδῶ τὸ Σ, ὅπως καὶ στὴ λέξη Σιὼν ἔχουμε πρῶτο γράμμα τὸ Σ. Γιατί; Διότι ὁ ἀρχαιότερος ᾿ Ἑλληνικὸς τύπος τῆς λέξεως Δῖον, ἡ ὁποία παράγεται ἀπὸ τὸ Σδεὺς (Σδεύς, Δεύς, Ζεύς), εἶναι Σδῖον (Σδῖον-Δῖον-Ζῖον). ᾿Εδῶ ἴσως κάποιος γλωσσολόγος, ἀπ᾿ αὐτοὺς ποὺ στὴν ᾿Ελλάδα «τζάμπα τοὺς --