ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
102ΙΟΥΝΙΟΣ 1990
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Αναξιόπιστος ο Όμηρος — ΠΑΝΑΓΟΣ, ΣΑΡΑΝΤΟΣ
Κείμενο φύλλου
- - οτι ἘΣ ον αν νι γι μπι νι Ἐν ο ος ο μοὶ γι γι ον ως ὃν
ὁ
Α-ΠΑΙΔΕΥΤΑ, ΑΝ-ΙΣΤΟΡΗΤΑ ΚΑΙ Α-ΛΟΓΑ
κα -----α--κ--α--α-----κ-----κτα
κανα χουν
̓Αναξιόπιστος ὁ “Ὅμηρος!
«Τὶ λένε οἱ ἱστορικοὶ γιὰ τὸν Τρωϊκὸ πόλεμο». ( ̓ Απὸ τὸ ἐγχειρίδιο «Στὰ πολὺ
παλιὰ χρόνια», σελ. 1[95-6, ποὺ διδάσκεται στοὺς μαθητὲς τῆς Γ ́ Δημοτικοῦ).
«Ὁ Ὅμηρος λέει, πὼς ἀφορμὴ τοῦ Τρωικοῦ πολέμου ἦταν ἡ ἀπαγωγὴ τῆς ὄμορφης
"Ελένης. .Ο Ὅμηρος ὅμως δὲν ἦταν ἱστορικὸς νὰ νοιάζεται τόσο πολὺ
γιά τὴν ἱστορικὴ ἀλήθεια" ἦταν ποιητής. Αλλωστε ἔζησε μετὰ τὰ Τρωικά.
»Σήμερα οἱ περισσότεροι πιστεύουν, πὼς οἱ ̓Αχαιοὶ ἔκαναν αὐτὴ τὴν ἐκστρατεία,
γιὰ νὰ μεγαλώσουν τὴ θαλασσοκρατία τους. Προσπάθησαν λοιπὸν νὰ
ἐγκατασταθοῦν στὴν εὔφορη αὐτὴ πεδιάδα τῆς Μ. ̓Ασίας καὶ γι ̓ αὐτὸ ἦλθαν σὲ
σύγκρουση μὲ τὴν Τροία, μιὰ μεγάλη πόλη. Ἡ Τροία ἦταν χτισμένη κοντὰ στὰ
στενὰ τοῦ ̓Ελλησπόντου, ἀπ ̓ ὅπου γινόταν τὸ ἐμπόριο τῶν μετάλλων. Φαίνεται
πὼς ὁ ἀγώνας ἦταν δύσκολος καὶ χρειάστηκε οἱ ̓ Αχαιοί νὰ πολεμήσουν πολλὰ
χρόνια. Τὰ κατορθώματά τους ἔγιναν γνωστά καὶ τραγουδήθηκαν ἀπὸ πολλούς.
» Ασκηση
»Στὸ τετραγωνάκι ποὺ βρίσκεται μπροστὰ ἀπὸ κάθε πρόταση σημειώνω Γ ὅταν
πρόκειται γιὰ Γεγονὸς καὶ Μ ὅταν πρόκειται γιὰ Μῦθο.
» Ὃ Τρωϊκὸς πόλεμος ἔγινε:
»[] Γιὰ νὰ πάρουν οἱ ̓Αχαιοὶ πίσω τὴν ὡραία "Ελένη.
»[] Γιὰ νὰ λύσουν παλιὲς διαφορές.
»[] Γιὰ τὰ πλούσια μέρη τῆς Τροίας.
»[] Γιὰ νὰ μεγαλώσουν τὴ θαλασσοκρατία τους».
ΧΧΧ
Παρατηρήσεις: Δὲν μπορῶ, παρὰ νὰ θαυμάσω τὴ «δημοκρατία τῶν ἰδεῶν» ἆλλὰ
καὶ τὴ «γενναιότητα» τῶν συγγραφέων τοῦ ἐν λόγῳ ἐγχειριδίου. ̓Αναρωτιέμαι
ὡσαύτως, γιατὶ θά Ίπρεπε τὰ τετραγωνάκια τῶν ἀσκήσεων νά ̓ναι τέσσερα
(κι ὄχι πέντε, ἂς ποῦμε); ̓ Αποκλείεται ὁ Τρωικὸς Πόλεμος νά ̓γινε καὶ γιὰ κάτι
ἄλλο, ποὺ δὲν σκέφθηκαν οἱ συγγραφεῖς; ̓Επὶ παραδείγματι νά ̓γινε, μὲ σκοπὸ
νά ̓χουν νὰ λέγουν κάτι τόσο οἱ συγγραφεῖς τοῦ ἐν λόγῳ βιβλίου ὅσο κι οἱ ὅμοιοί
τους, ἀντὶ νὰ κοακίζουν σὰν βάτραχοι λογοκρατικὰ συνθήματα;
Θὰ μοῦ πεῖτε τώρα, πρὸς τὶ οἱ ἐρωτήσεις, ἀφοῦ ἡ ἀπάντηση ἔχει δοθεῖ στὴν
προηγούμενη σελίδα; "Ας μὴν εἴμαστε ἀφελεῖς: δὲν πρόκειται γιὰ ἐρωτήσεις ἆλ.λὰ
γιὰ «ἀνακριτικὸ» σοφιστικὸ τέχνασμα, ποὺ σκοπὸ ἔχει τὴν ἀπόσπαση συνομολογίας
τοῦ παιδιοῦ. ”Αλλωστε τὸ ἀντιλαμβάνεσθε, ὅτι ἀπαντήσεις πέραν «τῆς
μίας καὶ ἀληθινῆς» ἀπὸ τυχὸν «κουτορνίθια» ὄχι ἁπλῶς ἀπορρίπτονται, ἀλλὰ καὶ
παραδίδονται «στὸ δήμο) πρὸς χλευασμόν. Μήν βιαστῆτε νὰ πῆτε πὼς αὐτὸ ἄποτελεῖ
παραβίαση «τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων», τῆς ἐλευθερίας τοῦ παιδιοῦ
κ.τ.λ. Λεπτομέρειες!.. ̓Εδῶ οἱ σουλτᾶνοι εὐνούχιζαν τοὺς ἄριστους μαθητές, ποὺ
προωρίζονταν γιὰ τὴν ἐπάνδρωση τοῦ κρατικοῦ μηχανισμοῦ...