̓Επιστολὴ πρὸς ἑταίρους ̓Αγαπητοί μου ἑταῖροι, ὑγιαίνετε. ̓ ̓Αρχικὰ Σᾶς εὐχαριστοῦμε ὑπερμέτρως διὰ τὴν ἐκτίμησίν Σας εἰς πολιτισμὸν μας ὅπως τοὐλάχιστον καταφαίνεται καὶ εἰς τὴν ὑπὸ ἔκδοσιν “1στορίαν Σας τῆς Εὐρώπης. ̓Εμεῖς ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀσήμαντον γωνίαν τῆς Βαλκανικῆς μὲ χαρὰν διαπιστώσαμε, ὅτι ἔχετε ΚΑΙ ἱστορίαν σημαντικήν, καθόσον μέχρι πρότινος πιστεύαμε ὅτι τὰ ἀκρότατα χρονικὰ ὅρια τῶν Δυτικῶν Λαῶν ἄρχιζύαν κάπου ἐκεῖ μὲ τὴν λεηλασίαν (ὑλικὴν καὶ πνευματικὴν) τοῦ μείζονος ̓Ελληνικοῦ χώρου' εἰς τὸ τέλος, νομίζω, τοῦ Μεσαίωνος. Θεωρήσαμε, πρὸς τοῦτο, πολὺ λογικὸν τὸ γεγονὸς ὅτι μᾶς ἐξωστρακίσατε ἀπὸ τὰς δέλτους τῆς ἱστορίας Σας, προκειμένου νὰ παρουσιάσετε τὸ ἄρχαϊὸν Σας πολιτισμικὸν θαῦμα. Εἶναι, μάλιστα, ἀκράδαντη ἡ πίστις μας, ὅτι ἡ ἀναδίφησις τῆς Δυτικῆς ἱστορίας θὰ βοηθήσῃ καὶ εἰς τὴν ἀνεύρεσιν τοῦ Βανδαλικοῦ προτύπου τῶν ἐπῶν τοῦ ̓Ομήρου, ἀπ ̓ ὅπου ὁ ἄθλιος αὐὖτὸς ραψωδὸς τὸ ἀντέγραψε καὶ τὸ ἰδιοποιήθη. ̓Ακράδαντη εἶναι καὶ ἡ πεποίθησίς μας ὅτι ὡσαύτως θὰ εὑρεθοῦν καὶ τὰ Βησιγοτθικὰ πρωτότυπα τῆς Βιβλιοθήκης τῆς ̓ ̓Αλεξανδρείας. ̓ Ακόμη, οὐδεμία ἀμφιβολία μᾶς ἀπομένει ὅτι δὲν θὰ γράψετε μὲ τὸ γνωστόν σας τᾶκτ καὶ μερικὰ λεπτὰ θέματα, ὅπως λ.χ. τὸ θεάρεστον ἔργον τῆς ̓Ἱερᾶς ̓Εξετάσεως, τὸ ἐκπολιτιστικόν Σας ἔργον εἰς τὸ Νότιον ̓Ημισφαίριον (ποὺ μερικοὶ ἀνόητοι τὸ χαρακτηρίζουν στυγνὴν ἀποικιοκρατικὴν ἐκμετάλλευσιν) καί, φυσικά, τὰ ἀσήμαντα περιστατικὰ τῶν πολέμων ἀπὸ τὸ 769 καὶ ἐντεῦθεν. ̓Αναφορικῶς, τώρα, μὲ ἡμᾶς ἐνταῦθα, ὑγιαίνομεν διατρίβοντες ἐπὶ τὰ ἴδια στηριγμένοι στὸν ἀσήμαντόν μας πολιτισμὸν καὶ αἰσθανόμεθα ἰδιαιτέραν ἱκανοποίησιν, καθόσον δὲν μᾶς χρωστᾶτε τίποτε. Οὔτε γλῶσσαν, οὔτε γραφήν, οὔτε πολιτισμόν, οὔτε φιλοσοφίαν, οὔτε θέατρον, οὔτε ἀθλητισμόν, οὔτε ἐπιστήμην. Καὶ αὐτὴ ἡ ἱκανοποίησίς μας ἐπεκτείνεται, διότι, ἐπιτέλους, θὰ ἀπαλλαγῆτε ἀπὸ τὰ κόμπλεξ καὶ τὰ πλέγματα ποὺ εἴχατε ἀποκτήσει διαβάζοντας, τόσον καιρόν, τόσες ἀνοησίες καὶ παραμύθια γιὰ τὴν ἱστορίαν καὶ τὸν πολιτισμόν μας. ̓Ενῷ τώρα, μὲ τὸ ἀπαύγασμα αὐτὸ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Σοφίας, ποιὸς θὰ τολμήσῃ νὰ συγκρίνῃ τὴν εὐγενικὴν ̓Αμαλασούνθα μὲ τὴν ἡμιάγρια Σαπφὼ ἢ τὴν χαρισματικὴν προσωπικότητα τοῦ ̓Οδοάκρου μὲ τὸν τρισβάρβαρον ̓Αριστείδην; Αγαπητοί μου ἑταῖροι, Τώρα ποὺ ἀνακαλύψατε πόσον λαμπρὰ εἶναι ἡ ἱστορία Σας καὶ πόσον ἀσήμαντη καὶ ἀμελητέα εἶναι ἡ δική μας, ἡμεῖς ἐνταῦθα ἔχομεν πλέον τὴν κρυφὴν ἐλπίδα καὶ τὸν μύχιον πόθον ὅτι λίαν συντόμως θὰ πάψετε νὰ κλέβετε τὰ Μουσεῖα μας, νὰ διαρπάξετε τὰ ἔργα τῶν ἐκκλησιῶν μας ἢ νὰ κάνετε παράνομες ἀρχαιολογικὲς ἀνασκαφές. Ἴσως, μάλιστα, μᾶς ἐπιστρέψετε καὶ ̓κεῖνα τὰ ἀσήμαντα ἔργα τέχνης ποὺ «δανειστήκατελ» ἀπὸ τὴν Ελληνίδα γῆ γιὰ νὰ τὰ προστατέψετε εἰς τὰ Μουσεῖα Σας καὶ τώρα Σᾶς καταλαμβάνουν ἄδικα τὸν χῶρον. Καὶ τέλος ἴσως μᾶς ἐπιστρέψετε τὴν γλῶσσαν Σας, τὴν γραφήν Σας, τὴν ̓Επιστήμην Σας καὶ τὴν Φιλοσοφίαν Σας. Μέ βαρβαρικούς χαιρετισμούς Γιῶργος Πετρόπουλος