᾿Επιστολὴ πρὸς ἑταίρους ᾿Αγαπητοί µου ἑταῖροι, ὑγιαίνετε. ᾿᾽Αρχικὰ Σᾶς εὐχαριστοῦμε ὑπερμέτρως διὰ τὴν ἐκτίμησίν Σας εἰς πολι- τισμὸν µας ὅπως τοὐλάχιστον καταφαίνεται καὶ εἰς τὴν ὑπὸ ἔκδοσιν “1- στορίαν Σας τῆς Εὐρώπης. ᾿Εμεῖς ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀσήμαντον γωνίαν τῆς Βαλκανικῆς μὲ χαρὰν διαπιστώσαμε, ὅτι ἔχετε ΚΑΙ ἱστορίαν σηµαντικήν, καθόσον µέχρι πρότινος πιστεύαµε ὅτι τὰ ἀκρότατα χρονικὰ ὅρια τῶν Δυ- τικῶν Λαῶν ἄρχιζύαν κάπου ἐκεῖ μὲ τὴν λεηλασίαν (ὑλικὴν καὶ πνευµατι- κὴν) τοῦ μείζονος ᾿Ελληνικοῦ χώρου' εἰς τὸ τέλος, νομίζω, τοῦ Μεσαίω- νος. Θεωρήσαμε, πρὸς τοῦτο, πολὺ λογικὸν τὸ γεγονὸς ὅτι μᾶς ἐξωστρακί- σατε ἀπὸ τὰς δέλτους τῆς ἱστορίας Σας, προκειµένου νὰ παρουσιάσετε τὸ ἄρχαϊὸν Σας πολιτισμικὸν θαῦμα. Εἶναι, μάλιστα, ἀκράδαντη ἡ πίστις µας, ὅτι ἡ ἀναδίφησις τῆς Δυτικῆς ἱστορίας θὰ βοηθήσῃ καὶ εἰς τὴν ἀνεύρεσιν τοῦ Βανδαλικοῦ προτύπου τῶν ἐπῶν τοῦ ᾿Ομήρου, ἀπ᾿ ὅπου ὁ ἄθλιος αὐὖ- τὸς ραψωδὸς τὸ ἀντέγραψε καὶ τὸ ἰδιοποιήθη. ᾿Ακράδαντη εἶναι καὶ ἡ πεποίθησίς µας ὅτι ὡσαύτως θὰ εὑρεθοῦν καὶ τὰ Βησιγοτθικὰ πρωτότυπα τῆς Βιβλιοθήκης τῆς ᾽᾿Αλεξανδρείας. ᾿ Ακόμη, οὐδεμία ἀμφιβολία μᾶς ἀπομένει ὅτι δὲν θὰ γράψετε μὲ τὸ γνωστόν σας τᾶκτ καὶ μερικὰ λεπτὰ θέµατα, ὅπως λ.χ. τὸ θεάρεστον ἔργον τῆς ᾿Ἱερᾶς ᾿Εξετά- σεως, τὸ ἐκπολιτιστικόν Σας ἔργον εἰς τὸ Νότιον ᾿Ημισφαίριον (ποὺ µερι- κοὶ ἀνόητοι τὸ χαρακτηρίζουν στυγνὴν ἀποικιοκρατικὴν ἐκμετάλλευσιν) καί, φυσικά, τὰ ἀσήμαντα περιστατικὰ τῶν πολέμων ἀπὸ τὸ 769 καὶ ἐντεῦ- θεν. ᾿Αναφορικῶς, τώρα, μὲ ἡμᾶς ἐνταῦθα, ὑγιαίνομεν διατρίβοντες ἐπὶ τὰ ἴ- δια στηριγµένοι στὸν ἀσήμαντόν µας πολιτισμὸν καὶ αἰσθανόμεθα ἰδιαιτέ- ραν ἱκανοποίησιν, καθόσον δὲν μᾶς χρωστᾶτε τίποτε. Οὔτε γλῶσσαν, οὔτε γραφήν, οὔτε πολιτισµόν, οὔτε φιλοσοφίαν, οὔτε θέατρον, οὔτε ἀθλητι- σµόν, οὔτε ἐπιστήμην. Καὶ αὐτὴ ἡ ἱκανοποίησίς µας ἐπεκτείνεται, διότι, ἐ- πιτέλους, θὰ ἀπαλλαγῆτε ἀπὸ τὰ κόμπλεξ καὶ τὰ πλέγματα ποὺ εἴχατε ἀπο- κτήσει διαβάζοντας, τόσον καιρόν, τόσες ἀνοησίες καὶ παραμύθια γιὰ τὴν ἱστορίαν καὶ τὸν πολιτισµόν µας. ᾿Ενῷ τώρα, μὲ τὸ ἀπαύγασμα αὐτὸ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Σοφίας, ποιὸς θὰ τολμήσῃ νὰ συγκρίνῃ τὴν εὐγενικὴν ᾿Αμα- λασούνθα μὲ τὴν ἡμιάγρια Σαπφὼ ἢ τὴν χαρισματικὴν προσωπικότητα τοῦ ᾿Οδοάκρου μὲ τὸν τρισβάρβαρον ᾿Αριστείδην; Αγαπητοί µου ἑταῖροι, Τώρα ποὺ ἀνακαλύψατε πόσον λαμπρὰ εἶναι ἡ ἱστορία Σας καὶ πόσον ἀσήμαντη καὶ ἀμελητέα εἶναι ἡ δική µας, ἡμεῖς ἐνταῦθα ἔχομεν πλέον τὴν κρυφὴν ἐλπίδα καὶ τὸν μύχιον πόθον ὅτι λίαν συντόμως θὰ πάψετε νὰ κλέ- βετε τὰ Μουσεῖα µας, νὰ διαρπάξετε τὰ ἔργα τῶν ἐκκλησιῶν µας ἢ νὰ κάνε- τε παράνομες ἀρχαιολογικὲς ἀνασκαφές. Ἴσως, μάλιστα, μᾶς ἐπιστρέψετε καὶ ᾿κεῖνα τὰ ἀσήμαντα ἔργα τέχνης ποὺ «δανειστήκατελ» ἀπὸ τὴν Ελλη- νίδα γῆ γιὰ νὰ τὰ προστατέψετε εἰς τὰ Μουσεῖα Σας καὶ τώρα Σᾶς κατα- λαμβάνουν ἄδικα τὸν χῶρον. Καὶ τέλος ἴσως μᾶς ἐπιστρέψετε τὴν γλῶσσαν Σας, τὴν γραφήν Σας, τὴν ᾿Επιστήμην Σας καὶ τὴν Φιλοσοφίαν Σας. Μέ βαρβαρικούς χαιρετισμούς Γιῶργος Πετρόπουλος