ΑΓΝΩΣΤΟΙΜΛΘΗΤΕΣ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΟΥ͂Σ, --ΕΡΓΑ ΤΟΥΣ, -- ΝΕΑ ΕΥΡΗΜΑΊΛ Τὸ βιβλίο του «Τὸ "Ελληνικὸν Πῦρ» (στεεΚ ΕΙγε) ὁ Βρεττανὸς καθηγητὴς τοῦ Πανεπιστημίου τῆς ̓Οξφόρδης δρ. ΟΙΐνει Ταριίη (ποὺ εἶναι ἕνας ἐκ τῶν ἡγουμένων νέων κλασσικιστῶν τοῦ κόσμου), ποὺ κυκλοφόρησε στὸ Λονδῖνο τὸ παρελθὸν ἔτος 1989, συνοδεύει μὲ μιὰ σειρὰ δέκα ταινιῶν, ποὺ προέβαλε τὴν ἄνοιξη τὸ ΕΒΟ Ν ν - , . ͵ , ̓ , ο... καὶ θὰ προβληθοῦν παγκοσμίως σὲ ἐκατομμύρια τηλεθεατές. ̓Εμβαθύνει καὶ ἐξερευνᾶ τὸν ἑλληνικὸ πολιτισμὀ, κάνει ἀναδρομὲς στὶς ρίζες τοῦ σημερινοῦ πολιτισμοῦ καὶ δίδει τὶς ἀπαντήσεις γιὰ τοὺς ἀποροῦντας καὶ βαθύτερον σχεπτομένους. Υγ Τὸ βιβλίο αὐτὸ μὲ γνῶσι καὶ ἀντικειμενικότητα ἐμφανίζει τὶς διάφορες ὄψεις τοῦ τὰ ἐμ ς ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ καὶ τὴν ἐπίδρασί του στὸν σημερινὸ κόσμο πάνω ἀπὸ 2.000 ἔτη. Στὴν σελίδα 177 καὶ στὸ ἄρθρο γιὰ τοὺς Σωκράτη καὶ Πλάτωνα παραθέτει τὶς φωτογραφίες συγχλονιστικῶν εὑρημάτων ἀπὸ πρόσφατες ἀνασκαφὲς τῶν ̓Αμερικανῶν στὴν ἀρχαία ̓ Αγορὰ τῶν ̓Αθηνῶν. Σ τὴν πρώτη φωτογραφία εἰκονίζονται τὰ θεμέλια τοῦ ἐργαστηρίου τοῦ σχυτοτό( μ Υ τ - -,ὔ μου (τσαγγάρη) Σίμωνος, ποὺ ἀνεκαλύφθησαν σὲ μία γωνία τῆς ̓Αγορᾶς, ὅπου ὑπάρχει λίθος μὲ τὴν ἐπιγραφὴ «ἀγορᾶς ὅριόν εἰμι», δηλ. εἶμαι ὅριον (σύνορο) τῆς ἀγορᾶς. ̓κεῖ ἀνευρέθησαν παπουτσόπροκες, ροδέλλες καὶ ἄλλα ἐφόδια ὑποδηματοποιοῦ, ποὺ εἰκονίζονται μαζὶ μὲ ἕνα πήλινο κύπελλο, ποὺ φέρει στὴ βάσι του χα͵ Ν ”/ ΜΝ ι ἡ Μ Ν ’ Ἢ ραγμένο τὸ ὄνομα «ΣΊΜΩΝΟΣ», ὡς ἔχουν στὴν δεύτερη φωτογραφία. Μὲ τὰ πρόσφατα αὐτὰ εὑρήματα καθορίζεται ἐπαχριβῶς ἡ θέσι, ποὺ ἐσύχναζε ὁ } ̓ Σωκράτης, ὅπως μᾶς τὸ διέσωσε ὁ Διογένης Λαέρτιος: στὸ 2ον ἐκ τῶν δέκα βιβλί) ἢ ων του, κεφάλαιον ιγ ́, τοῦ ἔργου του «Βίων καὶ γνωμῶν τῶν ἐν φιλοσοφίᾳ εὐδοκιμησάντων» διαλαμβάνει (τ. Π1, 122, σελ. 250-152, 1.065): «ΣΙΜΩΝ. Σίμων ̓Αθηναῖος, σκυτοτόμος. οὗτος ἐρχομένου Σωκράτους ἐπὶ τὸ ἐργαστήριον καὶ διαλεγομένου τινά, ὧν ἐμνημόνευεν ὑποσημειώσεις ἐποιεῖτο, ὅθεν σκυτικοὺς αὐτοῦ τοὺς διαλόο” ̓ , ι » 4 ́ ̓ « ι / "4 ’ ε γους καλοῦσιν. εἰσὶ δὲ τρεῖς καὶ τριάκοντα ἐν ἑνὶ φερόμενοι βιβλίῳ». [Δηλαδή: Ὃ Σίμων ὁ ̓Αθηναῖος, ὁ τοαγγάρης. Αὐτός, ὅταν ἤρχετο ὁ Σωχράτης στὸ ἐργαστήριο καὶ συνεζήτουν διάφορα, γι ̓ αὐτὰ ποὺ ἐμνημόνευε ἐκράτει σημειώσεις. Γι ̓ αὐτὸν τὸν λόγο ὀνομάζουν τοὺς διαλόγους «σχυτικοὺς» (τσαγγάρικους) Εἶναι δὲ τριάντα - ἡ ἊΣ , μον , Ν ” ’ Δ - Δ -Ὁη) τρεῖς οἱ διάλογοι περιλαμβανόμενοι σὲ ἕνα βιβλίο]. «Περὶ θεῶν». «Περὶ τοῦ ἀγαθοῦ». «Περὶ τοῦ καλοῦ». «Τὶ τὸ καλόν». «Περὶ δικαίου» πρῶτον, δεύτερον. «Περὶ ᾱρετῆς ὅτι οὐ διδακτόν». «Περὶ ἀνδρείας», πρῶτον, δεύτερον, τρίτον. «Περὶ νόμου». «Περὶ δημαγωγίας». «Περὶ τιμῆς». «Περὶ ποιήσεως». «Περὶ εὐπαθείας». «Περὶ ἔθωτος». «Περὶ φιλοσοφίας». «Περὶ ἐπιστήμης». «Περὶ μουσικῆς». «Περὶ ποιήσεως». «Περὶ διδασκαλίας». «Περὶ τοῦ διαλέγεσθαι». «Περὶ κρίσεως». «Περὶ τοῦ ὅΝ ̓ “ Νο 3 , ΔΝ .. 9 / Δ ντος». «Περὶ ἀριθμοῦ». «Περὶ ἐπιμελείας». «Περὶ τοῦ ἐργάζεσθαι». «Περὶ φιλοχκερδοῦς». «Περὶ ἀλαζονίας», ἄλλοι δὲ «Περὶ τοῦ βουλεύεσθαι». «Περὶ λόγου ἣ περὶ ἐπιτηδειότητος». «Περὶ κακουργίας». «Οὗτος, φασί, πρῶτος διελέχθη τοὺς λόγους τοὺς Σωκρατικούς. ἐπαγγειλαμένου δὲ Περικλέους θρέψειν αὐτὸν καὶ κελεύοντος ἀπιέναι πρὸς αὐτόν, οὐκ ἂν ἔφη τὴν παρρησίαν ἀποδόσθαι». [Δηλαδή: Λέγουν, ὅτι αὐτὸς πρῶτος ἔκαμε διαλόγους τοὺς λόγους τοῦ Σωκράτους. "Όταν δὲ τοῦ ἐπηγγέλθη ὁ Περικλῆς ὅτι θὰ τὸν διατρέφη