λες ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩ ) Γιὰ ποιά «Ελλάδα καὶ ποιά «Εὐρώπη» μιλᾶμε; Κύριε διευθυντά, Θέλω νὰ γράψω κάτι γιὰ τὴν «Ἱστορία τῆς Εὐρώπης», ἀπὸ τὴν ὁποία ἐμεῖς, ἕνας ὄχλος συνηθισμένος σὲ κολακεῖες καὶ «μπράβο» ποὺ δὲν ἀξίζει, θιχθήκαμε, γιατὶ τάχα προσεβλήθη ἡ Ἑλληνική μας ταυτότητα --αὐτὴν ποὺ πρὸ πολλοῦ ἔχομε χάσει-- ἀπὸ τὰ ἀναφερόμενα στὸ βιβλίο αὐτό. ̓Εμεῖς γεννήσαμε τὴν Εὐρώπη --- ἀπὸ ὅλους παραδεκτό, πιστοποιεῖται καὶ ἀπὸ τὸν σχετικὸ μῦθο---, ἀλλὰ ἡ Εὐρώπη μᾶς ἀπαρνήθηκε. 'Ο Δίας-ταῦρος, ποὺ μετέφερε τὴν Εὐρώπη πάνω στὴν ράχη του στὴν Κρήτη, χάθηκε καὶ μαζί του καὶ ἡ πραγματικὴ "Ἑλλάδα. Αὐτὴν τὴν Εὐρώπη δὲν μποροῦμε νὰ τὴν διεκδικήσουμε. Δὲν μᾶς ἀνήκει πλέον. ”Αλλοι τὴν καπηλεύτηκαν, ἀφοῦ ἐμεῖς ἔμμεσα ἀπαρνηθήκαμε τὴν πατρότητα. Οἱ μόνοι ποὺ θὰ μποροῦσαν νὰ τὴν διεκδικήσουν, θὰ ἦταν οἱ πραγματικοὶ Ἕλληνες μὲ τὴν ἱστορία τους καὶ τὸν πολιτισμό τους καὶ ὄχι ὅσοι ἔζησαν στὸν γεωγραφικὸ χῶρο τῆς "Ἑλλάδος ἁπλᾶ, ἔπιφανειακά, χωρὶς νὰ μπορέσουν νὰ νιώσουν τὴν ἴδια τὴν ἰδέα τῆς Ἑλληνικότητας. Αὐτοὶ ἦταν οἱ πραγματικοὶ βάρβαροι τοῦ μεσαίωνα, τῆς ἀναγέννησης καὶ τῶν νεωτέρων χρόνων: "Ανθρωποι ποὺ δὲν σεβάστηκαν τὴν κληρονομιά τους καὶ τὸ χῶμα τῆς γῆς ποὺ πατᾶνε. Καὶ μίλησαν γιὰ βυζαντινὸ πολιτισμὸ στὴν ἔκπομπὴ τῆς Ε.Τ.Ι, «ποὺ διέδωσε τὴν ἰδέα τῆς Εὐρώπης». ̓Ακούστηκε ἀκόμα, ὅτι τὸ Βυζάντιο ἦταν ἡ πρώτη μορφὴ πανεθνικοῦ εὐρωπαϊκοῦ κράτους. Πόσο θράσος, ἀλήθεια, νὰ ξεχνᾶ κανεὶς τὴν λαμπρὴ ἀθηναϊκὴ δημοκρατία --περνῶντας την σὲ θέση δευτερευούσης σημασίας ---, μητέρα ὅλων τῶν συγχρόνων ἐλευθέρων πολιτευμάτων, τὴν μητέρα τοῦ ἐλεύθερα σκεπτομένου ἀνθρώπου... Αν δὲν ὀφείλουμε στὴν δημοκρατία τὴν σημερινὴ σταθερότητα στὸν εὐρωπαϊκὸ χῶρο, τότε, ἀλήθεια, ποῦ τὴν ὀφείλουμε; Καὶ αὐτοὶ ποὺ διέσωσαν καὶ διέδωσαν τὴν Ἑλληνικὴ κληρονομιὰ μετὰ τὴν πτώση τοῦ Βυζαντίου, πλήρεις ἑλληνικῆς παιδείας καὶ ἀδιάφοροι ὡς πρὸς τὸ θρήσκευμα, τὸν Πλάτωνα καὶ τὸν ̓Αριστοτέλη δίδαξαν στὴν Εὐρώπη καὶ ὄχι τὸ δόγμα. ̓ Απὸ αὐτὲς τὶς ἰδέες γεννήθηκε ἡ ἀναγέννηση, ἐνῶ ἐμεῖς στὸν γεωγραφικὸ χῶρο τῆς σημερινῆς "Ἑλλάδος, ἀντὶ νὰ προχωροῦμε πρὸς τὸ φῶς, βυθιζόμασταν ὅλο καὶ περισσότερο στὸ σκοτάδι, ἔχοντας ἐμπιστευτεῖ στὸν δογματισμὸ τὴν διαφώτιση τοῦ γένους. «Θέλημα Θεοῦ», δυστυχῶς... Χάσαμε τὶς πραγματικές μας ρίζες, ποὺ πνίγηκαν ἀπὸ τὶς παραφυάδες τῆς ἀμάθειας καὶ τοῦ θρησκευτικοῦ σκοταδισμοῦ. Καὶ δώσαμε ἔτσι τὸ δικαίωμα στοὺς εὐρωπαίους-βαρβάρους, ποὺ δημιουργήσαμε, νὰ ἐλπίζουν. Ἢ ὕβρις σὲ ὅλο της τὸ μεγαλεῖο, δημιούργημα τῆς δικῆς μας ἀνέχειας καὶ ἀδιαφορίας. Σήμερα μὲ τὴν συγγραφἡ αὐτοῦ τοῦ ἔργου πραγματώνεται ἕνα πολὺ μεγάλο χτύπημα, ὄχι ὅπως οἱ περισσότεροι ἰσχυρίστηκαν εἰς βά-