ΜΕΤΑΞΥ ΣΟΒΑΡΟΥ ΚΑΙ ΑΣΤΕΙΟΥ Τοῦ ̓Αριστοφάνη Καρφιᾶ “Ἡράκλειτος, παρομοιάσας τὸν χρόνον μὲ παῖδα «ἀεὶ παίζοντα πεττεύοντα», ἀπέφυγεν νὰ ὑποδείξῃ τὸν χῶρον - τὰς δυστήνους ράχεις μας - ἐπὶ τῶν ὁποίων ὁ ἁγυιόπαις οὗτος: ρίπτει τὰ κότσια του, ἀποφψιλώνων καὶ λευκαίνων τὰς κεφαλάς μας, ἀνασκάπτων τὰ μέτωπα καὶ τὰς παρειὰς καὶ φιλοδωρῶν τὰς ἀρθρώσεις μας δι ἁλάτων καὶ ρευματισμῶν. Αἱ μελαγχολικαὶ σκέψεις, φίλοι, ἐπ ̓ εὐκαιρία τῆς παρελεύσεως ἑνὸς ἀκόμη ἔτους. Δυστυχῶς, παρὰ τὰς ἐπιστημονικὰς ἀνακαλύψεις οὐδεὶς ἐπεχείρησεν τὸν ροῦν τοῦ χρόνου νὰ ἀνακόψη, πλήν, βεβαίως, τῶν ἀρχαίων ἰσραηλινῶν καὶ τῆς ἡμετέρας κυβερνήσεως. Ὅμως, ἑνῶ ἡ ὑπὸ τῶν ἰσραηλινῶν ἀνακοπὴ ἧτο σχετικῶς ἀσήμαντος - ἀφεώρα μίαν μόνον ἡμέραν, ὅτε τῇ ἐπεμβάσει τοῦ Γιαχβὲ ἐστάθη ὁ ἥλιος κατὰ Γαβαών, ἕως ὅτου οἱ πιστοί τοῦ ἐξολοθρεύσουν τοὺς Φιλισταίους - ἀντιδέτως, ἡ ὑπὸ τῆς κυβερνήσεώς μας προσπάθεια εἶναι πλέον φιλόδοξος, καθ ̓ ὅσον ἀφορᾶ εἰς ἕν ὁλόκληρον ἔτος. Ως γνωρίζετε, ἡ κυβέρνησίς μας ἀπεφάσισε νά ἑτεροχρονίση τὸ ἤδη τρέχον ἔτος 1988. 'Η προσπάθεια εἶναι ὅμως ἔξοφθάλμως ἑλλιπής, διότι ἀφορᾶ μόνον εἰς τοὺς μισθούς, ἓφ ᾧ καὶ ἔχει ἤδη ξεσηκώσει διαμαρτυρίας. ̓ Ενῶ, ἐὰν ἐψηφίζετο ὁ ἀπόλυτος ἑτεροχρονισμὸς τοῦ 1983, ἤτοι ἡ παντελὴς ἐξάλειψίς του, καὶ διαμαρτυρίαι δὲν θὰ ὑπῆρχον καὶ ἐπιστημονικῶς τὸ πείραμα θὰ προσείλκυε τὴν διεθνῆ προσοχήν. 'Η κυβέρνησις θὰ ἦτο πλέον τολμηρά, δὰν ἀνεδίφει τὴν ἱστορίαν. Θὰ ἔβλεπεν, ὅτι ἕν παρόμοιον πείραμα ἑτεροχρονισμοῦ ἀπέβη ἀπολύτῶς ἐπιτυχές, διεξαχθὲν μάλιστα μὲ ἀψόγους δημοκρατικὰς διαδικασίας: “Οτε ὁ Δημήτριος ὁ Πολιορκητὴς κατέλαβεν τὰς ̓Αθήνας, ἐξέφρασε τὴν ἐπιθυμίαν νὰ μυηδθῆ εἰς τὰ ̓Ελευσίνια Μυστήρια. "Όμως ὁ μὴν ἦτο ̓Απρίλιος καὶ ὁ χρόνος τῶν μυήσεων τακτὸς. ̓Η μύησις εἰς τὰ Μικρὰ ̓Ελευσίνια ἐγίνετο ἀνὰ Φεβρουάριον καὶ εἰς τὰ μεγάλα ἀνὰ ̓Οπτώβριον. 'Η Βουλὴ ὅμως τῶν ̓Αθηναίων τῇ εἰσηγήσει τοῦ ρήτορος Στρατοκλέους ψήφισε νὰ γίνη ὁ ̓ ̓Απρίλιος Φεβρουάριος. Τὴν ἑπομένην ἡμέραν ἐψήφισεν νὰ γίνη ὁ ̓Απρίλιος ̓Οκτώβριος. Καὶ οὕτω ἐντὸς δύο ἡμερῶν ὁ Πολιορκητὴς κατέστη μύστης. Καὶ μάλιστα μὲ ἀπολύτως δημοἈρατικὰς διαδικασίας. "Ας τὸ ἔχουν οἱ ἁρμόδιοι ὑπ ̓ ὄψιν των, ἐὰν παραστῆ ἀνάγκη νὰ ἑτεροχρονίσουν καὶ κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος 1984... } ἄς ἐκούρασα, Φίλοι, μὲ τὰ ἱστορικὰ περὶ ἑτεροχρονισμοῦ, ὅμως νομίζω, ὅτι ὅλοι πρέπει νὰ συμβάλλωμε διὰ τὴν ἐπιτυχίαν παρομοίων πειραμάτων. Πρόθεσίς μου, πάντως, ἦτο νὰ προβῶ εἰς ἕνα σύντομον ἀπολογισμὸν τῶν πυριωτέρων συμβάντων τοῦ λήξαντος ἔτους, ὡς πράττουν ὅλοι οἱ καλοὶ ἔμποροι τὰς ἡμέρας αὐτάς. Εἰς τὸν ἐσωτερικὸν χῶρον, ἡ σημαντικωτέρα ἐξέλιξις, νομίζω, ὅτι ὑπῆρξεν ἡ -“μείωσις τοῦ τιμαρίθμου κατὰ 2,8 μονάδας. Ἢ παρατηρηθεῖσα κάμψις ἀσφαλῶς ὀφείλεται εἰς τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν τοῦ λουλακίου, τῶν ξυλοπροκῶν, τῶν καρβουνακίων θυμιάματος καὶ λοιπῶν παρομοίων εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης, ποὺ ἀπαρτίζουν τὸ γνωστὸν «καλάθι τοῦ καταναλωτοῦ», βάσει τοῦ ὁποίου ἡ στατιστικὴ ὑπηρεσία καταρτίζει τὸν τιμάριθμον.