ΜΕΤΑΞΥ ΣΟΒΑΡΟΥ ΚΑΙ ΑΣΤΕΙΟΥ Τοῦ ᾿Αριστοφάνη Καρφιᾶ “Ἡράκλειτος, παροµοιάσας τὸν χρό- νον μὲ παῖδα «ἀεὶ παίζοντα πετ- τεύοντα», ἀπέφυγεν νὰ ὑποδείξῃ τὸν χῶ- ρον - τὰς δυστήνους ράχεις µας - ἐπὶ τῶν ὁποίων ὁ ἁγυιόπαις οὗτος: ρίπτει τὰ κότσια του, ἀποφψιλώνων καὶ λευκαίνων τὰς κεφαλάς µας, ἀνασκάπτων τὰ μέτωπα καὶ τὰς παρειὰς καὶ φιλοδωρῶν τὰς ἀρ- θρώσεις µας δι ἁλάτων καὶ ρευματισμῶν. Αἱ μελαγχολικαὶ σκέψεις, φίλοι, ἐπ᾽ εὐκαιρία τῆς παρελεύσεως ἑνὸς ἀκόμη ἔτους. Δυστυχῶς, παρὰ τὰς ἐπιστημο- νικὰς ἀνακαλύψεις οὐδεὶς ἐπεχείρησεν τὸν ροῦν τοῦ χρόνου νὰ ἀνακόψη, πλήν, βεβαίως, τῶν ἀρχαίων ἰσραηλινῶν καὶ τῆς ἡμετέρας κυβερνήσεως. Ὅμως, ἑνῶ ἡ ὑπὸ τῶν ἰσραηλινῶν ἀνακοπὴ ἧτο σχετικῶς ἀσήμαντος - ἀφεώρα μίαν μόνον ἡμέραν, ὅτε τῇ ἐπεμβάσει τοῦ Γιαχβὲ ἐστάϑη ὁ ἥλιος κατὰ Γαβαών, ἕως ὅτου οἱ πιστοί τοῦ ἐξολοθρεύσουν τοὺς Φιλισταίους - ἀντι- δέτως, ἡ ὑπὸ τῆς κυβερνήσεώς µας προσπάθεια εἶναι πλέον φιλόδοξος, καϑ᾽ ὅσον ἀφορᾶ εἰς ἕν ὁλόκληρον ἔτος. Ως γνωρίζετε, ἡ κυβέρνησίς μας ἀπεφάσισε νά ἑτεροχρονίση τὸ ἤδη τρέχον ἔτος 1988. 'Η προσπάθεια εἶναι ὅμως ἔξο- φϑάλμως ἑλλιπής, διότι ἀφορᾶ µόνον εἰς τοὺς μισθούς, ἓφ ᾧ καὶ ἔχει ἤδη ξεσηκώσει διαμαρτυρίας. ᾿ Ενῶ, ἐὰν ἐψη- φίζετο ὁ ἀπόλυτος ἑτεροχρονισμὸς τοῦ 1983, ἤτοι ἡ παντελὴς ἐξάλειψίς του, καὶ διαμαρτυρίαι δὲν ϑὰ ὑπῆρχον καὶ ἐπι- στημονικῶς τὸ πείραμα ϑὰ προσείλκυε τὴν διεϑνῆ προσοχήν. 'Η κυβέρνησις ϑὰ ἦτο πλέον τολμηρά, δὰν ἀνεδίφει τὴν ἱστορίαν. Θὰ ἔβλεπεν, ὅτι ἕν παρόμοιον πείραμα ἑτεροχρονισμοῦ ἀπέβη ἀπολύ- τῶς ἐπιτυχές, διεξαχϑὲν μάλιστα μὲ ἀψόγους δημοκρατικὰς διαδικασίας: “Οτε ὁ Δημήτριος ὁ Πολιορκητὴς κατέλαβεν τὰς ᾿Αϑήνας, ἐξέφρασε τὴν ἐπιϑυμίαν νὰ μυηδθῆ εἰς τὰ ᾿Ελευσίνια Μυστήρια. "Όμως ὁ μὴν ἦτο ᾿Απρίλιος καὶ ὁ χρόνος τῶν µυήσεων τακτὸς. ᾽Η μύησις εἰς τὰ Μικρὰ ᾿Ελευσίνια ἐγίνετο ἀνὰ Φεβρουάριον καὶ εἰς τὰ μεγάλα ἀνὰ ᾿Οπτώβριον. 'Η Βουλὴ ὅμως τῶν ᾿Αθηναίων τῇ εἰσηγήσει τοῦ ρήτορος Στρατοκλέους ψήφισε νὰ γίνη ὁ ᾿᾽Απρίλιος Φεβρουάριος. Τὴν ἑπομένην ἡμέραν ἐψήφισεν νὰ γίνη ὁ ᾿Απρίλιος ᾿Οκτώβριος. Καὶ οὕτω ἐντὸς δύο ἡμερῶν ὁ Πολιορκητὴς κατέστη μύστης. Καὶ μάλιστα μὲ ἀπολύτως δημο- Ἀρατικὰς διαδικασίας. "Ας τὸ ἔχουν οἱ ἁρμόδιοι ὑπ᾽ ὄψιν των, ἐὰν παραστῆ ἀνάγκη νὰ ἑτεροχρονίσουν καὶ κατὰ τὸ προσεχὲς ἔτος 1984... } ἄς ἐκούρασα, Φίλοι, μὲ τὰ ἱστορικὰ περὶ ἑτεροχρονισμοῦ, ὅμως νομίζω, ὅτι ὅλοι πρέπει νὰ συµβάλλωμε διὰ τὴν ἐπιτυχίαν παρομοίων πειραµάτων. Πρό- ϑεσίς µου, πάντως, ἦτο νὰ προβῶ εἰς ἕνα σύντομον ἀπολογισμὸν τῶν πυριωτέρων συμβάντων τοῦ λήξαντος ἔτους, ὡς πράτ- τουν ὅλοι οἱ καλοὶ ἔμποροι τὰς ἡμέρας αὐ- τάς. Εἰς τὸν ἐσωτερικὸν χῶρον, ἡ σημαντι- κωτέρα ἐξέλιξις, νομίζω, ὅτι ὑπῆρξεν ἡ -“μείωσις τοῦ τιμαρίϑμου κατὰ 2,8 μονάδας. Ἢ παρατηρηϑεῖσα κάμψις ἀσφαλῶς ὀ- φείλεται εἰς τὴν συγκράτησιν τῶν τιμῶν τοῦ λουλακίου, τῶν ξυλοπροκῶν, τῶν καρβουνακίων ϑυμιάματος καὶ λοιπῶν παρομοίων εἰδῶν πρώτης ἀνάγκης, ποὺ ἀπαρτίζουν τὸ γνωστὸν «καλάϑι τοῦ καταναλωτοῦ», βάσει τοῦ ὁποίου ἡ στα- τιστικὴ ὑπηρεσία καταρτίζει τὸν τιμάριϑ- μον.