Δημοσιογραφία τῆς ἕδρας (πανεπιστημιακῆς) α. Νάσος Βαγενᾶς (Καθηγητὴς τῆς Φιλολογίας τοῦ Πα- νεπιστηµίου Κρήτης). Δὲν μᾶς ἔφθαναν τόσα καὶ τόσα [ν᾿ ἀτροφοῦμε κιμαδομπίφτεκο τρελλὴ ἀ- γελάδα, ν᾿ ἀναχυκλώνουμε τοὺς βόθρους μας γιὰ νὰ ξεδιψᾶμε, ν᾿ ἀπεργοῦν ὄχι οἱ ἐργάτες, μὰ οἱ ἐργοδότες, ἐπιχειρηματίες, ἐπαγγελματίες καὶ λοιπὰ φασιστάχια ---ὡς κ᾿ ἡ πυρόσβεσι, ἀχριβῶς ὅταν πιάσει φωτιὰ τὸ σπίτι μας, τί νόημα θὰ εἶχε ν᾿ ἀπεργήσει ἂν δὲν καίγεται τίποτε;] ἔχουμε καὶ τὴν ἀκα- δημαϊκὴ ἐφημεριδογραφίαν --συγγενῆ ἐχείνης τοῦ τσιτσανιστῇ καὶ ἐξ ἐξα- δελφικῆς ἀγχιστείας ἐθνοπατρός, ἀραιοτρίχη πωγωνοφόρου ρεπόρτερ... Σ᾿ ἐπιφυλλίδα του («Τὰ Νέα» 29 ᾿Ιουνίου) μὲ θέμα «Περὶ παραγραφῆς» (ἡ ἀναφορὰ στὰ «περιβόητα ἀδικήματα», ὅπως ὁ ἴδιος χραχτηρίζει τὰ γνωστὰ ὡς «σκάνδαλα» -- τοῦ... Κινήματος), ὁ κ. Βαγενᾶς, ἔχων, φαίνεται, φουλάρει μὲ μόρφωσι τὰ Κρητικάκια, κυνηγάει μὲ τὴ μάνικα καὶ τὰ δικά µας... ρεζερβουάρ: ἐπιμένει νὰ μᾶς σώσει ἀνυπερθέτως - ἀποχλειστι- χὰ διὰ τῆς ἐφημεριδογραφίας. Πάει νὰ εἰπεῖ, μὲ κάθε τρόπο, μέσον, ὄργανο, λόγον ἐξαιρου- μένων ποίων νομίζετε; ᾿Αχριβῶς ὅσων ὑποτίθεται -εἰκάζεται- προεξοφλεῖται πὼς συνι- στοῦν τὴν ἐπιστημονικότητά του! Δουλειά του; ᾿Ας εἰποῦμε. Μὰ καὶ δική μας δουλειά, ἡ ὑποχρέωσις ὅπως, ἀμύνοντες ἑαυτοὺς καὶ τὰ τέκνα µας, καταδείξουμε ὅ,τι εἶναι τὸν δη- μοσιογραφικό του λόγον - ἐλπίζουμε ὄχι ἀνάλογον ἐκείνου τῆς ἕδρας του, θώκου, καθέ- δρας... Ωστόσο, πρὶν ἐπιχειρήσουμε ὅ,τι, ὑπενθυμίζουμε πώς, παλιότερα, οἱ Καθηγηταὶ Πανε- πιστημίων, προεξάρχουσες προσωπικότητες στὸ χῶρο τῶν ἐπιστημῶν (σήμερα, καίτοι με- τροῦνται... περισσότεροι τῶν φοιτητῶν, ἡ πανεπιστημιακή µας παιδεία πανθομολογεῖται «περιβόητης ποιότητας»), δημοσιογραφοῦσαν σπανίως καὶ μόνον ἐπὶ οἰκείων θεμάτων --- ποὺ οἱ συγκυρίες ἔφεραν στὴν ἐπικαιρότητα... Δικαιολογημένα συνεπῶς ἐχφράζουμε τὴν ἔχ- πληξί µας, καθὼς ἀδυνατοῦμε νὰ ὑποθέσουμε τὴν χαθηγεσίαν (τὸ ἐλάχιστο --- καὶ πά- ντοτε ἴδιο - µέρος της) προπετῶς ἣ ἐπιπολαίως (ἐκ µαταιοδοξίας ἣ σκοτεινότητος) προ- σερχόμενη στὴν εὐτέλεια τῆς νεοελληνικῆς δημοσιογραφίας. “Ὅτι μόνη αὐτὴ (καθηγεσία) δὲν στερεῖται οἰχεῖον πρόσφορον ὄπτιμους, μοναδικῆς στίλβης καὶ ἐγκυρότητος «ἐργαλεῖο»: τὴν ἔδραν, τὴν δυνατότητα τοῦ ἐκ θώκου λόγου! Γιατί, πῶς νὰ δεχθοῦμε δυνατόν, ὅτι διανο- ούμενοι, κατὰ τεκμήριον ὑψηλοτάτου ἐπιπέδου, δὲν ἐξαντλοῦν τὰ ἔσχατα ὅριά τους σὲ διακονίαν ἀνάλογη; Πῶς νὰ δεχθοῦμε ἴδι-αν δυσπιστία κ᾿ ἔλλειψιν ἐμπιστοσύνης στὸν ἀπὸ καθέδρας λόγον - -κα- θηγητικὴν ἐμπιστοσύνην στὴ δεδομένην δευτερότητα, ἀνευθυνότητα καὶ ἀβάθειαν τῆς ἐ- φημεριδογραφίας; Πῶς νὰ δεχθοῦμε ὅτι, οἱονεὶ ἐξ ὁρισμοῦ διακεκριμένοι οἱ ἴδιοι, κήδο- νται ἰδιαίτατα τῆς... φυλλαδογραφικῆς «διάκρισης» - αἰτιολογημένως κάπως, στὸ βαθμὸ ποὺ ἡ ἐποχή μας, ἀδιάφορη γιὰ τὸ «καλὸν ἔργον», μόνον τὸ ὄνομα φέρει εἰς δεῖξιν, προβο- λήν, εὐφημίαν; Πῶς νὰ δεχθοῦμε ὅτι τοὺς περισσεύει (τῶν Καθηγητῶν!) χρόνος, ἄνεσις, ἔ- ρως, ἐνδιαφέρον γιὰ πράγματα ἀσυναφῆ, πέραν τῆς διδαχῆς-παιδαγωγίας, πέραν «ἀποστο- λῆς», λειτουργήματος, συμβατικῆς ὑποχρέωσης; Πῶς νὰ δεχθοῦμε, ὅτι μποροῦν νὰ τυρβάζουν (ἀσχολοῦνται ἐπιδεικτικῶς -- δημοσιογραφία!) μὲ πράγματα ἄσχετα πρὸς τὸν τοµέα, χῶ- ρον, εἰδίκευσι, ἐπιστημοσύνη τους; Πολὺ περισσότερο, ἂν λογαριάσουμε, ὅτι σὲ περίπτωσι