ΕΥΝΝ ΡΑΥΕΚἕ Ἢ ἰατρικὴ ἀντανακλᾶ τὶς ἐθνικὲς ἀξίες Ἢ νεαρὴ Μ. Κ. εὑρίσκετο σὲ ἀμηχανία. Κουρασμµένη καὶ μὲ ἔντονους μυϊ- κοὺς σπασμοὺς ἐπεσκέφθη ἕναν Γάλλο ἰατρό, ὁ ὁποῖος τὴν ἐπληροφόρησε ὅτι ἔ- πασχε ἀπὸ «σπασμοφιλία», µία κατ᾽ ἀρχὴν γαλλικὴ ἀσθένεια ὀφειλομένη εἰς ἔλλειψη μαγνησίου. “Οταν ἡ Μ. Κ. ἐπέστρεψε εἰς τὴν ᾽Αμερική, οἱ ἐκεῖ ἰατροὶ διέγνωσαν τὰ συμπτώματα ἐντελῶς διαφορετικά. 'Ἡ σπασμοφιλία δὲν ἐθεωρεῖτο ὡς ἀσθένεια ἀπὸ τοὺς ᾽ Αμερικανοὺς ἰατρούς. Τῆς εἶπαν, ὅτι ὑπέφερε ἀπὸ «ἄγ- χος» καὶ τῆς συνέστησαν ἠρεμιστικὰ καὶ ψυχοθεραπεία. Τώρα φαίνεται θερα- πευµένη, ἀλλὰ διερωτᾶται ἀπὸ τί ἐθεραπεύθη... Ἢ Δυτικὴ ᾿Ιατρικὴ παραδοσιακὰ θεωρεῖται ὡς διεθνἠς ἐπιστήμη, μὲ σαφεῖς κανόνες ἐφαρμοζομένους μὲ συνέπεια εἰς ὅλη τὴν Δυτικὴ Εὐρώπη καὶ τὴν Βό- ρειο ᾽Αμερική. ᾿Αλλ᾽, ὅπως ἀποδεικνύει ἡ ἐμπειρία τῆς Μ. Κ., ἡ ἀνομοιότης μεταξὺ τῶν διαγνώσεων τῆς ᾿ Αγγλίας, τῆς Γαλλίας, τῶν ᾿Ἠνωμένων Πολιτειῶν καὶ τῆς Γερμανίας ἀπειλεῖ τὴν ὑποτιθεμένη «οἰκουμενικότητα) τοῦ ἐπαγγέλμα- τος. Βάσει μιᾶς μελέτης τοῦ Διεθνοῦς ᾿Οργανισμοῦ 'Ὑγείας τὸ [967 διεπιστώθη, ὅτι ἰατροὶ διαφόρων χωρῶν διέγνωσαν διαφορετικὲς αἰτίες θανάτου, ἀκόμη καὶ σὲ περιπτώσεις ποὺ τὰ ἀντίστοιχα πιστοποιητικὰ θανάτου ἀνέφεραν τὰ ἴδια στοιχεῖα. ᾿ Ομοίως διαφέρουν σημαντικὰ καὶ οἱ διαγνώσεις ψυχικῶν παθήσεων. Μέχρι πρὸ ὀλίγων ἐτῶν ἕνας ἀσθενής, θεωρούμενος «σχιζοφρενἠὴς) εἰς τὶς "Ἡ- νωμένες Πολιτεῖες, πιθανῶς θὰ χαρακτηριζόταν ὡς «μανιοκαταθλιπτικὀς) εἰς τὴν ᾿᾽Αγγλία.., Οἱ θεραπεῖες ποικίλλουν εὐρέως, ὅπως καὶ οἱ διαγνώσεις. Χιλιάδες ὁμοιοπα- θητικῶν θεραπειῶν ἐφαρμόζονται στὴν Γαλλία καὶ Γερμανία, οἱ ὁποῖες στὴν ᾽Αμερικὴ θεωροῦνται «ἐκτὸς ἰατρικοῦ ἐπιστημονικοῦ χώρου». Οἱ Γερμανοί, ἐπὶ παραδείγματι, καταναλώνουν σχεδὸν ἑξαπλάσιον καρδιακὸ γλυκοσίδην ἢ καρδιο- τονωτικὰ ἀνὰ ἄτομο ἐν σχέσει μὲ τοὺς Γάλλους ἢ τοὺς ἼΑγγλους, ἀλλὰ τὰ μισὰ σχεδὸν ἀντιβιοτικά. Μία πρόσφατη ἔρευνα ἀπέδειξε, ὅτι ἡ ἀγγειογραφία καὶ οἱ ἐγχειρίσεις «ἢγ-ρ8β5ς» εἶναι ἑξαπλάσιες στὴν ᾽Αμερικἡ ἐν σχέσει μὲ τὴν ᾽Αγ- γλία. ᾿Ιατροὶ καὶ τῶν δύο χωρῶν ἐξήτασαν τὰ ἰατρικὰ ἱστορικὰ ἀσθενῶν καὶ ἐ- ρωτήθησαν, ποῖοι ἀσθενεῖς πρέπει νὰ ὑποστοῦν τὶς ἀνωτέρω θεραπεῖες ἀνεξαρτή- τως οἰκονομικῶν παραγόντων. Οἱ Αγγλοι ὑπέδειξαν τὸ ἕν τρίτον περίπου τῶν περιπτώσεων ἐν σχέσει μὲ τοὺς ᾽Αμερικανούς. Φαίνεται, ὅτι ὁ βασικώτερος λό- γος χρησιµοποιήσεως τῶν ἀνωτέρω θεραπειῶν σχετίζεται λιγότερο μὲ τὸ κόστος καὶ περισσότερο μὲ τὸ «ἰατρικὸ κλῖμα», ποὺ ἐπικρατεῖ. Ἢ διαφορὰ διαγνώσεων καὶ θεραπειῶν ἀποκτᾷ µεγάλη σημασία ἐν ὄψει τοῦ Ι992, ἔτους καταργήσεως τῶν συνόρων ἐντὸς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Οἰκονομικῆς Κοι- νότητος. Διεπιστώθη, ὅτι εἶναι ἰδιαιτέρως δύσκολο νὰ ἀποφασισθῆ ποιὰ φάρμα- ἘΠῊ κ. [νπη Ραγει εἶναι δημοσιογράφος εἰδικευμένη σὲ ἰατρικὰ θέµατα.