ΣΑΡΑΝΤΟΣ ΠΑΝ ΑΝ-ΟΛΥΜΙΠΠΑΔΕΣ (ἀρχαῖες καὶ νεώτερες) Οἱ ρίζες τῶν ̓Ολυμπιακῶν ἀγώνων φθάνουν μέχρι καὶ στοὺς χρόνους τῶν ἀνθρώπων, ποὺ ὠνομάζοντο «χρύσεον γένος», δηλαδή, τότε ποὺ βασίλευε ὁ Κρόνος. Ο ναὸς τοῦ Κρόνου στὴν ̓Ολυμπία ἦταν δημιούργημα τῶν ἀνθρώπων ἔκείνων. "Οταν γεννήθηκε ὁ Ζεύς, ἡ Ρέα ἀνέθεσε τὴ φύλαξη τοῦ τέκνου της στοὺς ̓Ιδαίους Δακτύλους, ποὺ ἐλέγοντο Κούρητες. Τοὺς ἔφερε ἀπ ̓ τὴν Κρήτη καὶ ήταν πέντε: 'Ο "Ηρακλῆς, ὁ Παιωναῖος, ὁ ̓Επιμήδης, ὁ ̓Ιάσιος καὶ ὁ Ἴδας. Ὃ Ἡρακλῆς, ποὺ ἦταν μεγαλύτερος κατὰ τὴν ἡλικία, ἔβαλε τοὺς ἀδελφούς του νὰ διαγωνισθοῦν στὸ δρόμο καὶ στεφάνωσε τὸ νικητὴ μὲ κλάδο κοτίνου - ἀγριελιᾶς. 'Ο Ἡρακλῆς, λοιπὸν, καθιέρωσε τὸν ̓Ολυμπιακὸν ἀγῶνα κι αὐτὸς τὸν ὠνόμασε ̓Ολύμπια. Αὐτὸς καθώρισε νὰ τελῆται κάθε πέντε ἔτη, διότι πέντε ἦταν τ ̓ ἀδέλφια, οἱ ̓]δαῖοι Δάκτυλοι. ̓Εξυπακούεται, ὅτι πρόκειται γιὰ ἄλλο ̓ Ηρακλῆ κι χι τὸν γιὸ τῆς Αλκμήνης, τὸν γνωστὸ ἥρωα. 'Ο ἀγώνας διεξήγετο κανονικὰ γιὰ πολλὲς χιλιετίες, ἀγωνίστηκαν δὲ καὶ ὑπῆρξαν ̓Ολυμπιονίκες τόσο ὁ Ζεὺς ὅσο κι ὁ ̓Απόλλων, ὁ ὁποῖος νίκησε τὸν Αρη στὴν πυγμαχία καὶ τὸν ̓ Ερμῆ στὸ δρόμο καὶ στὸ ἅλμα. Γι ̓ αὐτό, λέγουν, καθιερώθηκε νὰ παίζεται μετὰ τὸ ἅρμα --στὸ πένταθλο -- ὁ Πυθικὸς ὕμνος μὲ αὐλό, γιατὶ ὁ ὕμνος αὐτὸς εἶναι τοῦ ̓ Απόλλωνα. Οἱ ἀγῶνες τῆς περιόδου αὐτῆς -- τοῦ «Αἰῶνα τῶν θεῶν» --- διακόπηκαν ἐξαιτίας τοῦ μεγάλου κατακλυσμοῦ, τοῦ γνωστοῦ ὡς «κατακλυσμοῦ τοῦ Δευκαλίωνα». Αὐτὰ διηγοῦντο οἱ ἀρχαιολόγοι τῆς ἐποχῆς τοῦ Παυσανία καὶ τοῦ Στράβωνα. κ κ ΧἈ Ἢ τρίτη περίοδος τῶν ̓Ολυμπιακῶν ἀγώνων ἀρχίζει τὸ 884 π.Χ., ἐπὶ τῆς βασιλείας τοῦ ̓Ιφίτου. Οἱ ̓Ολυμπιάδες ὅμως δὲν ἀριθμοῦνταν ἐξαρχῆς' ἡ τακτοποίηση καὶ ἀρίθμησή τους εἶναι ἔργο ὑστερώτερο, τοῦ "Ιππία τοῦ ̓ Ηλείου. Φαίνεται, ὅτι τὰ στοιχεῖα τῶν 27 πρώτων ̓Ολυμπιάδων δὲν ἦταν σαφῆ καὶ ἔπαρκῆ κι ὅτι οὐδὲν ἀξιόλογο κατ ̓ αὐτὲς εἶχε γίνει’ γι ̓ αὐτὸ κι ὁ 'Ἱππίας τὶς παρέλειψε κι ἔλαβε ὡς πρώτη ̓Ολυμπιάδα τὴν τοῦ Κοροίβου, τοῦ νικητοῦ δρομέως στὴν ̓Ολυμπιάδα τοῦ 776 π.Χ., γιατὶ οἱ ̓Ολυμπιάδες ἔπαιρναν τὸ ὄνομά τους ἀπ ̓ τὸ νικητὴ τοῦ δρόμου. Ἔκτοτε ὁ κατάλογος τῶν νικητῶν ἀπετέλεσε τὸ χρονολογικὸ σύστημα τῶν ἀρχαίων. Παρὰ ταῦτα ὡς ἱδρυτὴς ἢ μᾶλλον ἀνανεωτὴς τῶν ̓Ολυμπιακῶν ἀγώνων ἐλογίζετο πάντα ὁ Ἴφιτος, ποὺ ὑπῆρξε καὶ πρῶτος ᾱγωνοθέτης. Μετὰ τὸν ̓Ίφιτο ἡ τιμὴ τοῦ ἀγωνοθέτου δόθηκε στοὺς ἀπογόνους τοῦ ̓Οξύλου καὶ τοιουτοτρόπως δέθηκαν οἱ ̓Ολυμπιάδες τῆς Γ ́ περιόδου μ ̓ αὐτὲς τῆς δεύτερης. κ κ Χ Ἢ περίοδος αὐτὴ τῶν ̓Ολυμπιακῶν ἀγώνων μᾶς εἶναι σχεδὸν γνωστή. Μποροῦμε νὰ ποῦμε, ὅτι διήρκεσε 1.267 ἔτη δηλαδὴ ἀπ ̓ τὸ 884 π.Χ. μέχρι τὸ 393 μ.Χ., ὅταν ὁ βυζαντινὸς αὐτοκράτορας Θεοδόσιος τοὺς κατήργησε. Στὸ διάστημα αὐτὸ θὰ πρεπε φυσιολογικὰ νὰ πραγματοποιηθοῦν 319 ̓Ολυμπιάδες. Ὅμως δὲν ἔγιναν τόσες. Γιατὶ οἱ ἐμφύλιοι πόλεμοι ἔμπόδισαν τὴ διεξαγωγή τους, παρὰ τὸ ὅτι ἐπιβαλλόταν νὰ διακόπτωνται οἱ πόλεμοι κατὰ τὸ χρόνο διεξαγωγῆς τους. Τὸ πρόβλημα ὅμως δὲν εἶναι αὐτό' οὔτε ὁ εὐτελισμὸς ποὺ ὑπέστησαν κατὰ τοὺς Ρωμαϊκοὺς καὶ τοὺς Βυζαντινοὺς χρόνους. ̓Η τύχη τῶν ̓Ολυμπιάδωὼν αὐτῶν δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι ἄλλη ἀπ ̓ αὐτὴν τῶν 27 πρώτων, πού χουν διαγραφεῖ ἀπ ̓ τοὺς