ἢ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ἢ Οἱ «εἰδικοί» μας’ --- νὰ τοὺς χαιρώμαστε! τῆς ̓Επιστήμης. ̓Εδῶ ὅμως δὲν θ ̓ ἀσχοληθῶ μὲ τὸ καθαρὰ ἐπιστημονικὸ μέρος τῆς ἀποκαλύψεως αὐτῆς, πού, ὅπως γράφει ὁ κ. Π. Γ., «συμβολίζει λίθον ριπτόμενον εἰς τὰ ἠρεμοῦντα ὕδατα τῆς προϊστορίας τοῦ τόπου μας». Αλλωστε οἱ ριζοσπαστικὲς ἔρευνες, γιὰ τὴν πανάρχαια ̓Ελληνικὴ γλῶσσα καὶ Πρωτοϊστορία, τῶν συνεργατῶν τοῦ «Δαυλοῦ», ποὺ δημοσιεύθηκαν στὸ περιοδικό μας κατᾶ τὰ πέντε τελευταῖα χρόνια, δὲν ἀφήνουν καμμιὰ ἀμφιβολία γιὰ τὴν προτεραιότητα τῆς "Ελληνικῆς ἔναντι οἱασδήποτε ἄλλης γλώσσας οὔτε γιὰ τὴν ὕπαρξη ἑνὸς τεράστιου Πολιτισμοῦ ποὺ ἤκμασε στὸν 'Ελληνικὸ χῶρο πολλὲς χιλιετίες πρὸ τῶν προαναφερθεισῶν χρονολο}λιὤν, Πολιτισμοῦ ὁ ὁποῖος κατεστράφη, ἀφήνοντας ὡς μόνο ἀκέραιο λείψανό του τὴν ἀπίστευτης τελειότητας Ελληνική Λέξη. Σκοπός μου εἶναι νὰ διατυπώσω ὠρισμένες σκέΨεις, ποὺ ἐπιβάλλονται ἀπὸ μιὰ φοβερὴ καταγγελία ποὺ κάνει ὁ κ. ΠΠ. Γεωργοῦντέος --μὲ ἀρκετὴ διακρὶτικότητα, εἶναι ἀλήθεια-- στὸ δημοσίευμά του. Γράφει: «Ἔδειξα τὴν εἴδησιν εἰς δύο εἰδικοὺς ἐκ τῶν καθηγητῶν μας, ἀλλὰ εἶναι τόσον μέγα τὸ θέμα, ὥστε νὰ μὴν εἶναι εὔκολος ἡ ὑπεύθυνος ἀντιμετώπισίς του κατὰ τρόπον ὁλοκληρωτικόν». Καὶ ἀλλοῦ: «Ἔχει παρέλθει πλῆρες ἔτος ἀπὸ τῆς δημοσιεύσεως τῆς ἀνακοινώσεως» (τοῦ κ. Πὼλ Φὼρ στὸ ἀμερικανικὸ «παγκόσμιον» περιοδικὸ ΝΕ5ΤΟΚ) «καὶ δὲν εἶδα ἀκόμη ἀντίδρασιν ἀπὸ ἑλληνικῆς πλευρᾶς. Καὶ ὃμως διὰ τὴν ἰδικήν μας ἱστορίαν ἡ εἴδησις εἶναι συγκλονιστική». Στὸ προηγούμενο τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» εἴδατε, ὅτι ὁ παλαίμαχος φιλόλογος, ἐπίτιμος πρόεδρος τοῦ ̓Ανωτάτου ̓Εκπαιδευτικοῦ Συμβουλίου τοῦ Κράτους (στὴν ἐποχὴ ποὺ λειτουργοῦσε ἀκόμη ἡ Παιδεία στὴν Ελλάδα) καὶ νῦν πρόεδρος τῆς ̓Εταιρείας Ελλήνων Φιλολόγων κ. Παναγιώτης Κ. Γεωργοῦντζος ἀπεκάλυψε μὲ ἄρθρο του, ὅτι ὁ μεγάλος σύγχρονος ἐρευνητὴς τῆς "Ελληνικῆς Πρωτοϊστορίας κ. Πώλ Φὼρ (ἐπὶ 20 χρόνια ἔζησε στὴν Κρήτη ἐρευνώντας τὰ ἄρχαιολογικὰ καὶ ἄλλα λείψανα τοῦ πανάρχαιου πολιτισμοῦ μας) διάβασε σὲ δύο ἐπιγραφὲς τοῦ 2.700 π.Χ., ποὺ βρέθηκαν στὴν ̓[θάκη, φράσεις ποὺ ἦταν γραμμένες στὴν ̓Ελληνικὴ γλῶσσα. Εἶναι αὐτονόητη ἡ φοβερὴ σημασία τῆς «καταπληκτικῆς» αὐτῆς εἰδήσεως, ὅπως τὴν χαρακτηρίζει ὁ κ. Π. Γεωργοῦντζος, ἀφοῦ ἀνατρέπει ἐκ θεμελίων ὄχι μόνο τὰ «ἰσχύοντα» ἱστορικὰ ψεύδη περὶ δῆθεν «καθόδου τῶν Ελλήνων» στὸν "Ελληνικὸ χῶρο σὲ νεώτερες ἐποχές, περὶ δῆθεν ἀγνοίας τῆς γραφῆς ἐκ μέρους τῶν προομηρικῶν “Ελλήνων κ.λπ., ἀλλὰ κλονίζει συθέμελα ὁλόκληρο τὸ ψευδὲς κατασκεύασμα γιὰ τὶς ἀπαρχὲς τοῦ παγκόσμιου πολιτισμοῦ, γιὰ τὴν « ̓Ινδοευρωπαϊκὴ» γλῶσσα, γιὰ τὶς χρονολογήσεις τῆς ἐμφανίσεως καὶ τὴν προέλευση τῶν πολιτισμῶν καὶ τῶν διαφόρων λαῶν τῆς Μεσογείου καὶ τῆς Μέσης ̓Ανατολῆς καὶ τόσα ἄλλα τερατώδη, ποὺ καθιέρωσαν ὡς «ἐπιστήμη» καὶ «πλασάρουν» ἀνὰ τὴν ὑφήλιο τὰ θλιβερὰ ὄργανα τῆς Διεθνοῦς ̓Εξ-ουσίας στοὺς χώρους τοῦ Πνεύματος, τῆς Παιδείας καὶ