ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

108ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 1990

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 6179 συμπερασμένος
Φύλλο στό PDF
18 ἀπό 81
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Η λέξη και έννοια "ΑΡΙΘΜΟΣ" — ΤΣΑΤΣΟΜΟΙΡΟΣ, ΗΛΙΑΣ
    ἀρχή: σελ. 6179 συμπερασμένος · τέλος: δηλωμένο · τχ. 108

Κείμενο φύλλου

Η. Λ. ΤΣΑΤΣΟΜΟΙΡΟΣ Ἢ λέξη καὶ ἔννοια «ΑΡΙΘΜΟΣ» ΠΟΙΟΙ ΑΝΤΙΚΑΤΕΣΤΗΣΑΝ ΤΑ ΓΡΑΜΜΑΤΑ-ΑΡΙΘΜΟΥΝΣ ΜΕ ΤΑ ΔΕΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΤΩΝ «ΑΡΑΒΙΚΩΝ» ΑΡΙΘΜΩΝ: 1. Στὸ προηγούμενο τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ» διετύπωσα τὶς ἀπόψεις μου περὶ τοῦ αὐθαίρετου τρόπου χρονολογήσεως τῶν πινακίδων τῆς Κνωσοῦ, Πύλου κ.λπ. καὶ τῆς Γραμμικῆς γραφῆς Β. Δὲν ἔθιξα ὅμως τὰ σύμβολα τῶν συλλαβῶν οὔτε τὰ σύμβολα τῶν ἀριθμῶν. Στὸ ἄρθρο αὐτὸ θὰ ἀρχίσω μὲ ὅσα «παραδεκτὰ» ἀναφέρονται γιὰ τὸ ἀριθμητικὸ σύστημα τῆς «Νεοανακτορικῆς περιόδου» (βλέπε «Ιστορίαν τοῦ ̓Ελληνικοῦ Ἔθνους», ̓Ἑκδοτικὴ ̓Αθηνῶν, τόμ. Α ́, σ. 211). Τότε -- ̓ γράφουν -- μὲ κάθετες γραμμὲς ἐδήλωναν τὶς μονάδες, μὲ κοκκίδες ἢ ὁριζόντιες γραμμὲς τὶς δεκάδες, μὲ κύκλους ἁπλοῦς τὶς ἑκατοντάδες καὶ κύκλους μὲ ἀκτινωτὲς γραμμὲς τὶς χιλιάδες: ΜΟΝΑΔΕΣ ΔΕΚΑΔΕΣ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΚΛΑΣΜΑΤΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ι ΞΊ "ἢ! Ξ 5 κ. τ:- ιο 5... σσ Ξπ - 80 οΞιο Ὁωο - 500 Ὃ- Ξ- ι000 κ... 4000 ξς πε ο ́ ξξ ΠῚ - γχ496 Εἶναι πολὺ σημαντικό, ὅτι στὸ προηγούμενο τεῦχος τοῦ «Δ» ἀποδείξαμε ὡς αὐθαίρετη τὴν περίοδο, κατὰ τὴν ὁποία θεωροῦν οἱ κρατοῦντες ὅτι ἐχαράχθησαν ἐπὶ τοῦ πηλοῦ τόσο τὰ σύμβολα τῶν ἀρχαϊκῶν συλλαβῶν ὅσο καὶ τὰ ἀριθμητικὰ σύμβολα, δηλ. τὴν λεγόμενη «Νεοανακτορική», καὶ δεχθήκαμε μιὰ πολὺ προγενέστερη, ἡ ὁποία περνᾶ χρονικὰ πίσω ἀπὸ τὴν ἐπὶ Δευκαλίωνος καταστροφή. Αὐτὸ βεβαίως ποὺ ἡ λογικὴ ἀποδεικνύει ὡς ὀρθό, ἀπορρίπτεται κατὰ τὸν γνωστὸ παράλογο καὶ «ἀναιτιώδη» τρόπο ὑπὸ τῶν συγχρόνων Φοινικιστῶν, τρόπο τὸν ὁποῖο σχολίασα στὸ Ι0όο τεῦχος τοῦ «Δαυλοῦ». Ποῖο ὅμως ὑπῆρξε τὸ ἀριθμητικὸ σύστημα τῶν ἐμπόρων Φοινίκων, τὸ ὁποῖο ὡς... «ἐπινοηταὶ» τοῦ ἀλφαβήτου χρησιμοποιοῦσαν:; Διότι θὰ ἦταν ἀστεῖο νὰ ἕχουν «ἐπινοήσει» τέλειο ἀλφάβητο, ἀλλὰ νὰ χρησιμοποιοῦν τὶς γραμμὲς ἢ κοκκίδες ὡς ἀριθμητικὰ σύμβολα. Τὸ ἐρώτημα τὸ ἀπευθύνω στοὺς συντάκτες τῶν σχολικῶν βιβλίων καὶ εἰδικώτερα στὸν συντάκτη τῆ «'Ἱστορίας τῆς 'Ελληνικῆς Γλώσσας» κ. Δ. Ε. Τομπαΐδη (Γ ́ Γυμνασίου), ὁ ὁποῖος ἀποφαίνεται ὅτι: «Τὸ πα-
πρωτογενές κείμενο, ὅπως ἀκριβῶς ἐξήχθη →