«Οἰκουμενικότης 1991»: Τὸ κρίσιμο «τέστ» . το Σύρεται ἡ ἀνθρωπότης πρὸς τὴν ἑνότητα. "Η πυρηνικἡ ο ἐποχὴ καθίσταται ἀπολύτως ἀπαγορευτικὴ καὶ θανάσιμη γιὰ κάθε δυϊσμὸ ἤ πολυκεντρισμὸ τῆς ̓Εξ-ουσίας. - Ἢ ἀναζήτηση ἑνὸς ἑνοποιητικοῦ παγκόσμιου ἰδεολογήματος (μὲ «ἀντίπαλο δέος» τὴν ἑλληνικότητα) στηριζόμενου στὸ παλαιὸ συνταγολόγιο (δογματικὸς τεμαχισμὸς τῆς μιᾶς ἀνθρώπινης φύσεως ἤ «ἐξ ἀποκαλύψεως ἀλήθεια») τερματίσθηκε μέσα στὸν τάφο τῆς ἀποτυχίας της. --- Οἱ ἀπόπειρες κατασκευῆς ἑνὸς «ἐλλογοφανοῦς μύθου» εἶναι θνησιγενεῖς: Ο Λόγος, ὅπου εἰσάγεται, δὲν ἀστειεύεται, καταλύει ὅλα τὰ παράλογα ποὺ προσπαθοῦν νὰ προσκολληθοῦν καὶ ἐπιβιώσουν πάνω του ὡς παράσιτα. -- Ἢ αὐθαίρετη κατασκευὴ «οἰκουμενικῶν» προπατόρων ἁγίωνἡρώων καὶ «προτύπων» («Σουμερίων») μὲ τὴν βοήθεια τῆς «ἱστορικῆς» - «ἐπιστημονικῆς» διαστρεβλώσεως θὰ αὐτοκαταλυθῆ ἐπίσης ἀπὸ τὴν ἴδια ἐπιστημονική-ἱστορικὴ ἔρευνα, ποὺ διετάχθη νὰ τὴν «χτίση». -- Ἢ ἀνακήρυξη μοντέλων ἐξουσιαστικῶν τοῦ παρελθόντος ὡς ὁδηγῶν μόνο τὴν (ἤδη νεκρή) ἐξουσιαστικὴ ἀντίληψη θὰ ἀναπαραγάγη. Ἕ Ἔ Ἔ --- Μόνον ἡ μὴ ἐξ-ουσιαστικὴ οἰκουμενικότης μπορεῖ νὰ ἔχη πανανθρώπινη ἀποδοχὴ καὶ ἀπεριόριστη διάρκεια. ΕΣ --Ἢ πανάρχαια οἰκουμενικότης τοῦ μεγάλου χαμένου Διός-πολιτισμοῦ, ἡ ἐξαλειφθεῖσα ἀπὸ τὴν Μεγάλη Φυσικὴ Καταστροφή, παρέχει καὶ ἀκριβῆ στοιχεῖα τῆς δομῆς τῆς (μνημοσύνη, μῆτις, θέμις, εὐρυνόμη κ.λπ.), ὥστε νὰ εἶναι εὔκολη ἡ «ἀνάκλησή» της στὴν ἐποχὴ μας, καὶ τὴν ἐγγύηση τῆς ἀσφαλοῦς καὶ ἀπεριόριστης χρονικὰ λύσεως, ὥστε νὰ ἀποτελῆ τὴν μόνη ἀκίνδυνη ἐπιλογή. κα ἁ --- Μέσα σὲ ταχύτατα συρρικνούμενα χρονικὰ περιθώρια ἡ ἀνθρωπότης εἶναι καταδικασμένη νὰ κάνη τὴν ἐπιλογή: ἐπιβίωση ἤ ἐξαφάνιση τοῦ εἴδους. -- Τὸ ἀρξάμενο ἔτος [99] εἶναι ἡ ̓Αρχὴ τοῦ Νέου Οἰκουμενικοῦ Πολιτισμοῦ ἤ ἡ ̓Αρχὴ τοῦ Τέλους. ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ Δ.Ι.4.