«ΟΜΙΛΕΙΤΕ ΕΛΛΗΝΙΚΑ» (Μιὰ δικαστικὴ ἀπόφαση γιὰ ὑπόθεση τοῦ «Δ») Στὴ στήλη αὐτή, ποὺ εἶναι καθαρὰ στήλη σκέψεως καὶ κρίσεως, γιὰ πρώτη φορὰ ἀπὸ τῆς συστάσεώς της σήμερα δὲν θὰ διατυπωθῆ καμμία σκέψη καὶ καμμία κρίση. Θὰ παρατεθοῦν ξηρῶς α) γεγονότα καὶ β) τὸ κείμενο μιᾶς δικαστικῆς ἀποφάσεως ποὺ ἀφορᾶ στὸν «Δαυλὸ» χάριν ὄχι μόνο τῶν ἀναγνωστῶν μας ποὺ εἶναι νομικοί, ἀλλὰ καὶ κάθε ἀνθρώπου ποὺ καταλαβαίνει ἑλληνικά. πΧ Χ Τὴν δὴν Μαΐου /989 στὴν ἐφημερίδα « ̓Ελευθεροτυπία» τῶν ̓Αθηνῶν' ὅτομο (ποὺ δὲν εἶναι συντάκτης της) δημοσίευσε ἄρθρο, τὸ ὁποῖο ἐθεωρήθη ἀπὸ τὸν «Δαυλὸ» συκοφαντικὸ καὶ ὑβριστικὸ ἐναντίον του. Τὴν 22αν Μαΐου 1989 ὁ ὑπογραφόμενος ὑπέβαλε στὸν Εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν ̓Αθηνῶν μήνυση κατὰ τοῦ ἐν λόγω ἀτόμου καὶ τῶν δύο ὑπευθύνων τῆς ἐφημερίδας γιὰ συκοφαντικὴ δυσφήμηση διὰ τοῦ Τύπου. ́Ο εἰσαγγελεὺς κ. Πλωμαρίτης ἄσκησε ἀμέσως ποινικὴ δίωξη κατὰ τῶν τριῶν προαναφερθέντων ἀτόμων, χαρακτήρισε τὴν ὑπόθεση «κατεπείγουσα» καὶ ἀνέθεσε τὴν ἀνάκριση στὴν πταισματοδίκη τοῦ 13ου τμήματος ̓Αναστασία Δημοπούλου. κ. Μετὰ τὸ πέρας τῆς ἀνακρίσεως ὁ εἰσαγγελεὺς Πρωτοδικῶν κ. Κων. Βλ. Νίκας παρέπεμψε δι ̓ ἀπ ̓ εὐθείας κλήσεως τὰ ἐν λόγω ἄτομα, γιὰ νὰ δικασθοῦν τὴν Ι4ην ̓Ιανουαρίου 1990 στὸ Α ́ Τριμελὲς Πλημμελειοδικεῖο ̓Αθηνῶν μὲ τὴν κατηγορία τῆς συκοφαντικῆς δυσφημίσεως διὰ τοῦ Τύπου (παράβαση ἄρθρων Ι, 14, 18, 26 ὃ Ι, 363, 362 τοῦ Π.Κ. καὶ ἄρθρων |, 2, 4, 46, 47, 48 Α.Ν. 1092,.38 ὅπως ἐπανετέθη σὲ ἰσχὺ μὲ τὸν Ν. 10775) καὶ συὅπως ἀνεγράφετο στὸ κατηγορητήγκεκριμένα «γιὰ τὰ ἑξῆς ἐπιλήψιμα ριο - γιὰ τὸν ἐκδότη τοῦ Περιοδικοῦ “ΔΑΥΛΟΣ ̓’ ̓ Δημήτριον Λάμπρου: “ἡ ψευδολογία περὶ δῆθεν ἑλληνικῆς καταγωγῆς τοῦ ἀλφαβήτου ἀποτελεῖ κρίσιμη ἀνάγκη ὄχι μόνο γιὰ τὰ ἀνισόρροπα ἔντυπα τῆς ὑποστάθμης τοῦ “Δαυλοῦ” ἀλλὰ καὶ γιὰ τοὺς ἀλήστου μνήμης (1) Θεοδωρακόπουλο, Τσάτσο καὶ Κανελλόπουλο...’ Αἱ ἀνωτέρω ὕβρεις καὶ συκοφαντίες: . συνέχιζε τὸ κατηγορητήριο - θίγουν ἀτομικὰ καὶ προσβάλλουν τὴν τιμὴ καὶ τὴν ὑπόληψη ΒΝ τοῦ ἐγκαλοῦντα». Ἐ Στὸ ἴδιο ἄρθρο τὸ περὶ οὐ ὁ λόγος ἄτομο ποὺ τὸ ὑπέγραφε εἶχε ἰσχυρισθῆ ἐπίσης. ὅτι ἡ ἡ Ορθόδοξη ̓Εκκλησία πάσχει ᾱἀνωκώλιυψμη τοῦ ἀλφαβήτοι ἔγινε στὴ Γῆ Χαναάν. ὅτι πὸ «στυγερὸ ἀντισημιτισμό», γι ̓ αὐτὸ δὲν θέλει νὰ καραδεχθῆ «ἕνα ἀκόμη σημεῖο ἀνωτερότητας τῶν ἀρχαίων ̓Ισραηλιτῶν», ἐχλεύαζε τὸ ὅσα «βλακωδῶς διατείνονται οἱ ἀνυπόσπαστοι ἐπιστημονικὰ ψευδοϊστορικοὶ τοῦ χριστιανισμοῦ». ζητοῦσε «νὰ καοῦν ὅλα» τὰ ἕλληνικὠ σχολικὰ ἐγχειρίδια ποὺ μιλοῦν γιὰ τὴν ἂρχαιοελληνικὴ συμβολὴ στὸν Παγκόσμιο Πολιτισμὸ καὶ ἄλλα παρεμφερῆ. Σὲ ἄλλο κείμενό του ἐς ἄλλου μιλοῦσε «περὶ προσχωρήσεως τοῦ ́ ̓Ελληνισμοῦ, κατὰ τὸ Πλήρωμα τοῦ Χρόνου. στὸν ̓Εκλεκτὸ Λαὸ χάριν τῆς τελικῆς σωτηρίας του». ̓Αλλ ̓ αὐτὰ βέβαια εἶναι ἄσχετα πρὸς τὴν περὶ ἧς ὁ λόγος δίκη. Μὲ τὸ περὶ οὐ ὁ λόγος ἄτομο ἐξ ἄλλου ἔχει ἐπανειλημμένα ἀσχοληθῆ πρό--δ