ΜΕ ΤΕαωώ Ρι » Μ ο 1 οιὸ εἶναι τὸ καθοριστικώτερο φαιΠ νόμενο, τὸ τυπικώτερο σύμπτωμα τῆς κοινωνικῆς παραχμῆς στὴν ἐξουσιαστικὴ κοινωνία συγχρόνου τύπου; Θὰ φανῇ ἐκ πρώτης ὄψεως αὐθαίρετο, ἀλλὰ μὲ τὴν συνοπτικὴ πραγματικὴ καὶ πολιτικὴ ἐμβάθυνση ποὺ ἀκολουθεῖ, θὰ δειχθῆ, ὅτι ἐκεῖνο ποὺ ἀντιπροσωπεύει αὐθεντικὰ τὴν παθολογία τῆς λογοκρατικῆς μας κοινότητας εἶναι ἡ σύγχυση μεταξύ τῶν ἐννοιῶν ἔργο καὶ ἐργασία --σύγχυση ποὺ καλύπτει ὄχι μόνο τὶς οἰχονομικὲς, ἀλλὰ καὶ τὶς ἰδεολογικὲς ἀξιολογικὲς παραμέτρους τῆς χατεστημένης σήμερα τάξεως ἀξιῶν καὶ πραγμάτων. 'Ο ὅρος «σύγχυση» ποὺ χρησιμοποιῶ ἐδῶ ἴσως εἶναι ἐπιεικής: ἁπλῆ ἐπίσχεψή σας, τὶς μέρες αὐτές, στοὺς τόπους παραγωγῆς πορτοκαλιῶν τῆς "Ἑλλάδος θὰ σᾶς πείση γιὰ τὴ μετριότης τα τῶν ἐκφράσεών μου. Στὴν ̓Αργολίδα, στὴν "Αρτα καὶ ἀλλοῦ θὰ βρεθῆτε ἐνώπιον ἑνὸς καταπληκτικοῦ θεάματος: χιλιάδες τόννοι ἐσπεριδοειδῶν ἐκλεκτῆς ποιότητας, ἀξίας ἑκατοντάδων ἑκατομμυρίων δραχμῶν, μεταφέρονται μὲ ἑκατοντάδες γιγαντιαῖα φορτηγά, ἐπί ἑβδομάδες, στὶς χαράδες ἣ τὰ πλατώματα τῶν γύρω βουνῶν καὶ πετιοῦνται ἐχεῖ, ἐνῶ δεκάδες μπουλντόζες καὶ ἄλλα χωματουργικὰ μηχανήματα ἐργάζονται πυρετωδῶς γιὰ νὰ τὰ λυώσουν ἣ νὰ τὰ θάφουν’ ἡ ἀξία τῶν καταστρεφομένων ἀγαθῶν ἔχει καταβληθῆ στοὺς παραγωγούς' καταβάλλονται μεγάλα ποσά ὡς ἀμοιβὲς στοὺς μεταφορεῖς καὶ χαταστροφεῖς: ἀπαγορεύεται αὐστηρὰ ὄχι μόνον νὰ διατεθοῦν στοὺς κτηνοτρόφους, ποὺ τὰ ζητοῦν ὡς ἐκλεκτὴ ζωοτροφή, ἀλλὰ καὶ νὰ φάη ἔστω ἕνα πορτοκάλι κάποιος ἀπό τοὺς ὁδηγοὺς φορτηγῶν ἦ μηχανημάτων πού ἐργάζονται γιὰ τὴν καταστροφή τους. 'Ο λόγος; Διάφοροι εὖρωκχοινοτιχοί συνδυασμοὶ (εοπιΏἰηΒ!Ι1οη8) ἐλέγχου τῆς διεθνοῦς ἀγορᾶς, δυτικοευβρωπαῦκῆς ἢ ἀνατολικοευρωπαϊχῶς. ὰ ὅσα συμβαίνουν τὶς μέρες αὐτὲς Τ στοὺς τόπους παραγωγῆς ἐσπεριδοειδῶν τῆς "Ἑλλάδος ἀντικατοπτρίζουν πιστὰ ὄχι ἁπλῶς τὴν ἐκτροπὴ ποὺ διέπει τὴν ἀξιολογία τοῦ «πολιτισμοῦ» μας --ἔστω τὴν «οἰκονομικὴ ἀξιολογία», ἄν ἐπιτρέπεται ὁ ὀξύμωρος αὐτὸς ὅρος, ἀφοῦ ἡ ἴδια Ἡ φύση τῆς οἰκονομίας, ὅπως κατάντησε στοὺς καιροὺς μας, εἶναι ἀσυμβίβαστη πρὸς κάθε ἀξία -- ἀλλὰ τὴν τερατώδη ἔκταση τῆς παράνοιας, ποὺ προσέβαλε τὸν σύγχρονο ἐξουσιαστικὸ «κόσμο» μας, τὴν πλήρη ἀποκοπὴ τῆς σύγχρονης σκέψεως ἀπὸ τὴν οὐσία καὶ τὴν ἀπόλυτη ὑποδούλωσή της στὸ σκοπό, τὸν σχοπὸ τῆς δυνάμεως, μ ̓ ἄλλα λόγια τὸν σκοπὸ τῆς ἐξουσίας. Φαίνεται πεντακάθαρα, ὅτι τελικὸς σχοπὸς τῆς ἐξουσιαστικῆς κοινωνίας δὲν εἶναι ἡ παραγωγὴ ἔργου, ὑλικοῦ ἣ πνευματικοῦ, ἀλλὰ ἡ ἐπιβολὴ τῶν μὲν ἐπὶ τῶν δέ, μὲ μιὰ θεότρελλη διαδικασία, ὅπου τὸ ἔργο δὲν ἔχει καμμιὰ ἀξία καθεαυτὸ καὶ πετάγεται στὰ σκουπίδια - παρεκτὸς ἄν χρησιμεύη ὡς μέσον τῆς ἐξουσίας, ὡς στοιχεῖο ὑποστηρίξεως τῆς δυνάμεως, τῆς ἀπαραίτητης αὐτῆς προύποθέσεως γιὰ τὴν ὕπαρξη καὶ διαιώνιση τοῦ καθεστῶτος -- πνευματικοῦ καὶ πολιτικοχοινωνικοῦ --- τῆς παραχμῆς,