ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ «ΧΑΡΑΚΤΗΡΕΣ ΧΩΡῚΣ ΧΑΡΑΚΤΠΡΑ Ὃ κουλτουρ-ιάρης [ Ονόματα ποὺ λήγουν σὲ -ιάρης σημαίνουν κατὰ κανόνα ἐμπαθεῖς τύπους (ζηλ-ιάρης. φοβιτσ-ιάρης) ἐνίοτε ὅμως καὶ ἀσθενεῖς, οἱ ὁποῖοι πάσχουν ἀπὸ νοσήματα ποὺ δὲν ὁμολογοῦντοι, τουλάχιστον ἀνερυθρίαστα (συφιλ-ιάρης).] Ὁ κουλτουρ-ιάρης ἀποτελεῖ νοσηρὸ τύπον. Εἶναι ὁ ἄνθρωπος πού ̓χει προσβληθεῖ ἀπ ̓ τὸ γόητρο τοῦ μορφωμένου, τοῦ καλλιεργημένου, τοῦ πολιτισμένου., γιὰ τὸν ὁποῖο ἔχει φτιάξει ἕνα περίεργο πορτραῖτο καὶ μὲ τὸν ὁποῖο ἔχει ταυτισθεῖ. Πῶς ἐννοεῖ τὸν πολιτισμένο ὁ κουλτουριάρης; ̓Εὰν ἀληθεύει ὅτι «λόγος ἔργου σκιᾶ», τότε ἀπὸ τὰ ἔργα καὶ τὸν τρόπο ζωῆς τοῦ κουλτουριάρη θὰ συγκομίσουμε καὶ τὴν περὶ τοῦ πολιτισμοῦ ἀντίληψή του. Ὃ κουλτουριάρης εἶναι κατὰ κανόνα ἄνεργος καὶ ἄεργος καὶ κατὰ συνέπεια παράσιτος καὶ ἀκαρπιάς. Περιφέρεται μεταξὺ βιβλιοθηκῶν κι ἐκθεσιακῶν χώρων, φιλολογικῶν ἑστιῶν καὶ βιβλιοπωλείων, κινηματογράφων καὶ θεάτρων. Τὸν ὑπόλοιπο χρόνο του τὸν περνᾶ σὲ γνωστὰ ζαχαροπλαστεῖα καὶ καφετέριες, ὅπου συναντᾶται μὲ τοὺς ὅμοιούς του, γνωστοὺς καὶ ἄγνωστους, ποὺ οὐδόλως δυσκολεύεται ν ̓ ἀναγνωρίση κανείς. ́Ο κουλτουριάρης εἶναι πάντα ἀτημέλητος, σημάδι ὅτι δὲν ἔχει χρόνο ν ̓ ἀσχολῆται μ ̓ ἀνούσια πράγματα ὅπως οἱ κοινοὶ θνητοί. Φορεῖ λοιπόν ἀκάθαρτα καὶ τριμμένα ροῦχα, τρέφει μεγάλα μαλλιὰ καὶ γένεια, φέρει κάποιο βιβλίο ὑπὸ μάλης, ἐφημερίδα στὸ χέρι κι ἀναμμένο τσιγάρο ἐξάπαντος μεταξὺ μεσαίου καὶ παράμεσου δακτύλου, πού ̓ναι κιτρινισμένοι καὶ φέρουν μικροεγκαύματα! μικροεγκαύματα, πού ̓γιναν ἐσκεμμένα, σημάδι κι αὐτά, βλέπετε, ὅτι ὁ τύπος εἶναι διαρκῶς ἀπορροφημένος ἀπ ̓ τὰ πολιτιστικὰ προβλήματα, ἀπ ̓ τὶς μεγάλες ἰδέες. Ὃ κουλτουριάρης ἐπιδιώκει μὲ κάθε τρόπο τὴν «ἐνημέρωση» γύρω ἀπ ̓ ὅλα τὰ πολιτιστικὰ θέματα. “Η «πληροφόρηση» ἀποτελεῖ ἱερὸν καθῆκον! Γνωρίζει ἐπακριβῶς τοὺς τίτλους τῶν ἔργων ποὺ ἀνεβάζουν τὰ θέατρα κι οἱ κινηματογράφοι τῆς πρωτεύουσας’ τοὺς χώρους καὶ τὸ ἀντικείμενο τῶν ἐκθέσεων ἔργων τέχνης, βιβλίου κ.τ.λ.' τῶν πνευματικῶν ἐκδηλώσεων ἐν γένει. Φροντίζει νὰ προμηθεύεται τὰ ἐνημερωτικὰ φυλλάδια ποὺ σχετίζονται μὲ τὰ θέματα αὐτά, κι ὁσάκις τὸ ἐπιτυγχάνει, ἐπισκέπτεται τοὺς χώρους αὐτῶν. Οἱ καλλιτεχνικὲς στῆλες τῶν ἐφημερίδων ἀποτελοῦν, πάντως, γιὰ τὸν τύπο αὐτὸν ἀνεκτίμητο σύμβουλο. Ὁ κουλτουριάρης οὐδέποτε σκέπτεται" οἱ παντὸς εἴδους πληροφορίες ποὺ συγκομίζει ὁλημερὶς ἀποτελοῦν γι ̓ αὐτὸν αὐτοσκοπὸ καὶ οὐδέποτε μέσον. Αὐτὲς θ ̓ ἀποτελέσουν τὸ ἀντικείμενο συζήτησης, ὅταν τὸ μεσημέρι ἢ τὸ βράδυ θὰ συναντηθεῖ μὲ τοὺς ὁμοίους του. Τότε ὁ κριτικὸς τῆς ἐφημερίδος του ζωντανεύει κι ὁ τύπος τὸν ἀναπαράγει λεπτομερῶς. Ὃ κουλτουριάρης φροντίζει νὰ φαίνεται, ὅπως εἴπαμε, ἄκρως «πολιτισμένος»" εἶναι διαλεκτικὸς καὶ διαλογικός, κατὰ ποὺ ταιριάζει στοὺς πολιτισμένους. Δὲν ἐκνευρίζεται οὔτε φωνασκεῖ, ἔστω κι ἂν λέγωνται οἱ μεγαλύτερες κουταμάρες, τὰ μεγαλύτερα ψεύδη, τὰ πιὸ παράλογα πράγματα. Αὐτὸς παρακολουθεῖ σιωπηλός: ἄλλοτε συνοφρυούμενος, ἄλλοτε χαμογελώντας εἰρωνικά, ἄλλοτε ζωγραφίζοντας