Οἱ Ἕλληνες κι ὁ πόλεμος Στὴ Μέση ̓Ανατολὴ γίνεται ἕνας πόλεμος, μὲ τὴν ἔκρηξη τοῦ ὁποίου οἱ Ἕλληνες δὲν ἔχουν καμμιὰ ἀπολύτως σχέση: Τὸν ἐπεδίωξαν ἄλλοι, τὸν ἄρχισαν ἄλλοι, τὸν διεξάγουν ἄλλοι, προσδοκοῦν νὰ τὸν καρπωθοῦν ἄλλοι. Οἱ Ἕλληνες ὄχι μόνο δὲν συμμετεῖχαν σὲ τίποτε, ἀλλὰ οὔτε κὰν ἐγνώριζαν --οὔτε τώρα γνωρίζουν!--- τί μηχανεύονται καὶ τί ἀπεργάζονται αὐτοὶ οἱ «ἄλλοι». [Διευκρίνηση: 'Ο λόγος περὶ "Ελλήνων κι ὄχι περὶ ἑλληνικοῦ Κράτους]. Εἶναι ἐδῶ πρόδηλο, ὅτι ἕνας πόλεμος πού ἄρχισε ἐρήμην τῶν ̓Ελλήνων, δὲν γίνεται γιὰ τὸ συμφέρόν τους. Εἶναι ἐπίσης πρόδηλο, ὅτι ὁ πόλεμος αὐτὸς ἐπιδιώκεται νὰ «εἰσπραχθῆ» ἀπ ̓ αὐτὸν ποὺ τὸν ἀποφάσισε. Καὶ εἶναι τέλος πρόδηλο, ὅτι . αὐτὸς ποὺ τὸν ἀποφάσισε εἶναι ἀδιάφορος γιὰ τοὺς Ἕλληνες (ἀφοῦ οὔτε κὰν τοὺς συσχέτισε μὲ τὰ σχέδιά του). Οἱ Ἕλληνες εἶναι ὑποχρεωμένοι νὰ ἐρευνήσουν τὸ πρόβλημα, ποιά ἡ σχέση τῆς ἑλληνικότητας μὲ τὸν πόλεμο αὐτὸν καὶ τὶς συνέπειές του. Μόνον ἡ στάση αὐτὴ ἔναντι τοῦ πολέμου εἶναι νοητὴ γιὰ τοὺς Ἕλληνες. ̓Αν κάποιος δὲν προσπαθῆ ἤ δὲν μπορεῖ νὰ ᾱντιληφθῆ τί συμβαίνει καὶ τί θὰ συμβῆ μὲ τὸν πόλεμο αὐτὸν ἐν συναρτήσει πρὸς τὴν ἑλληνικότητα, αὐτὸς δὲν εἶναι Ἓλλιηνας, Κι ἂν κάποιος βλέπη τὴν ὑπόθεση τοῦ πολέμου αὐτοῦ ἀπὸ ἄλλη, ἐκτὸς τῆς ἑλληνικότητας, σκοπιά, πάλι αὐτὸς δὲν εἶναι Ἕλληνας. Περιθώρια νὰ ἀπαλλάσσωνται οἱ Ἕλληνες «λόγω ἀγνοίας» γιὰ τὰ ὅσα συμβαίνουν γύρω τους δὲν ὑπάρχουν. Ἣ λύσσα τῶν ἐχθρῶν τῆς ἑλληνικότητας ἔχει ἀποκορυφώθῆ, ὅπως ἔχει ἀποκορυφωθῆ καὶ ἡ ἀπόγνωσή τους ἀπὸ τὰ ἀδιέξοδα ποὺ ἡ δική τους ἐξουσιαστικὴ παράνοια προκάλεσε. Ὃ Αἰῶνας τοῦ Σκότους καὶ τοῦ Κτήνους τιμωρεῖ τὸν δημιουργό του. Δὲν πρέπει νὰ ὑπάρχη οὔτε ἕνας Ἓλληνας, ποὺ νὰ μὴν συνειδητοποιῆ τὴν κοσμοϊστορικὴ αὐτὴ Στιγμή. Ἕλληνες, ὅπου γῆς, ἔρρωσθε καὶ ἀνδρίζεσθε. “Ὁ ἄνθρωπος τοῦ αὔριο ἢ θὰ εἶναι ἄνθρῳπος ἑλληνικὸς ἢ θὰ παύση νὰ ὑπάρχη. Δ.Ι.Λ.