πατε ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΟΣΤΩΝ Ἢ ἐπιχείρηση «ἀνατολικοποιήσεως) παντὸς ἑλληνικοῦ Κύριε διευθυντά, Σ ̓ ἕνα ἰατρικὸ περιοδικὸ (ΑΒΒΟΈΤ ̓ ̓, νο!. 9, τεῦχος 4) ἐδιάβασα ἕνα ἄρθρο μὲ τὸν τίτλο «Η κληρονομιὰ τῆς Αἰγύπτου» γραμμένο ἀπὸ τὸν καθηγητὴ τῆς παθολογίας τοῦ πανεπιστημίου τοῦ Καΐρου ΡῬαιἱ Οπαουηρι!’ καὶ εἶδα, ὁμολογῶ μὲ ἔκπληξί μου, ὅτι ὑπεστήριζε πὼς ὡρισμένες λέξεις ποὺ ἀφοροῦν ἀσθένειες καὶ ἀνθρώπινα ὄρΎανα, καθὼς ἐπίσης καὶ μερικὰ ὀνόματα φαρμάκων, προέρχονται ἀπὸ τὴν ἀρχαία αἰγυπτιακὴ γλῶσσα. Σὰν παραδείγματα ἆναφέρει τὶς ὀνομασίες, μεταξὺ ἄλλων, καταρράκτης καὶ στόμαχος. ̓Επειδὴ ἡ θεώρησι αὐτὴ παρουσιάζεται δίχως ἐπαρκῆ τεκμηρίωσι (καὶ ἠχητικὰ τουλάχιστον δὲν ὁμοιάζουν οἱ ἄνω λέξεις μὲ γλῶσσα αἰγυπτιακή), ὑποβάλλω τὴν παράκλησι, μέσω τοῦ «Δαυλοῦ», πρὸς τοὺς ἐκλεκτοὺς συνεργάτες του νὰ ἐρευνήσουν τὸ ἄνω θέμα καὶ νὰ ἀποφανθοῦν σχετικά. Μιὰ μικρὴ ἀτομική μου ἐτυμολογικὴ κ.λπ. ἔρευνα ἀπὸ ἔγκριτα λεξικὰ ἀπέδωσε τὰ κατωτέρω συμπεράσματα: Τὸ «Μέγα λεξικὸν τῆς ̓Ελληνικῆς γλώσσης» τῶν Ηεπτγ 6. {6446} καὶ Κοδεοτί δοοίί ἀναφέρει σχετικὰ τὰ κάτωθι: Καταρράκτης (ἐκ τοῦ καταρραγῆναι) ἢ καταράκτης (ἐκ τοῦ ἀράσσω, ἴδε Στράβ. 667: «ἐκ τοῦ ἀράσσω ὅθεν καὶ οἱ καταρράκται...»). Ο 'Ησύχ. ἑρμηνεύει: καταρράκτης ̓ ὀχετὸς ἢ ῥύαξ, «καὶ ἐν τῇ πλημμύρᾳ καταράσσοντες, ἤτοι ἄνωθεν βιαίως κατιόντες" ἐξ οὗ καὶ οὐρανοῦ καταρράκται φαμέν». Ως ἐπίθετον, ἔπερ- χόμενος, ἐφορμῶν, ὄμβριος, ὁ ὁρμητικός, ὁ σφοδρός, ...«ἐπεὶ δ ̓ ἀφῖκτο τὸν καταρράκτην ὁδὸν (ἀττ. ἀντὶ οὐδόν), εἰς τὴν πρὸς τὰ κάτω ἄγουσαν εἴσοδον ἣν πρότερον χαλκόπουν οὐδὸν εἶπε (τοῦ “Αδου)». Στόμαχος: Κυρίως στόμα, ἄνοιγμα" ὅθεν |) Εν τῇ παλαιοτάτῃ γλώσσῃ, ὁ λαιμός, ὁ φάρυγξ, ἀπὸ στομάχους ἀρνῶν: «τάμε νηλέι χαλκῷ» Ιλ. ΙΓ. 292 Τ 266: «Κατὰ στομάχους θέμεθλα νύξε» Ρά47. Τὸ αὐτὸ καὶ οἰσοφάγος, ̓Αριστ. ... 2) παρ ̓ 'Ιππ. ὡσαύτως, ὁ λαιμὸς τῆς οὐροδόχου κύστεως, [...] ἢ τῆς μήτρας [...] κ.λπ. 3) Κατὰ τὸν ̓Αριστ., τὸ ἄνοιγμα τοῦ στομάχου Ξ στόμα γαστρὸς ᾖ...] κ.λπ. ̓Ακολούθως τὸ «Λεξικὀν ἀρχαίας ἕλληνικῆς γλώσσης» τοῦ 1. Σταματάκου γιὰ τὶς ἴδιες λέξεις ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: Καταρράκτης: (καταρρήγνυμι) ὡς ἐπίθετονΞ τεθραυσμένος, ἀπότομος// ὁρμητικὸς ἐπερχόμενος, ἐφορμῶν, σφοδρός ́ ὡς οὐσιαστικὸν Ξ πτῶσις ὕδατος ἀπὸ ὁΨηλά (καταρρήγνυμι καὶ καταρρηγνύωξ σπάζω, ῥίχνω κάτω κ.λπ.). Στόμαχος: Ο λαιμός, ὁ φάρυγξ, ὁ οἵσοφάγος// ὡς καὶ νῦν στόμαχος, στομα-άγος. Ἔκ τῶν ἄνω γίνεται φανερὸ, ὅτι τοὐλάχιστον οἱ λέξεις καταρράκτης καὶ στόμαχος εἶναι ἀρχαῖες ἑλληνικές. Εὐχαριστῶ “Ἱπποκράτης Δάκογλου Πολ. Μηχανικὸς ΕΜΠ ̓ ̓Αμπελόκηποι, ̓ Αθήνα Τὸ σημερινὸ ἔρεβος -- καὶ μιὰ ἀκτῖνα αἰσιοδοξίας Ὁ λαός μας ποὺ σήμερα ἔπρεπε νὰ εὐημερῆ, διέρχεται φοβερὴ κρίση, καὶ τὴν εὖθύνη τὴν φέρουν ἐξ ὁλοκλήρου οἱ πολιτικοί μας ἡγέτες, ποὺ μετροῦσαν (καὶ με- τροῦν) τὰ πάντα μὲ τὸ κομματικὸ «ὄφελος» καὶ «κόστος». Ἔχοντας μὲ τὸ μέρος τους ὅλα τὰ μέσα ἐνημερώσεως καὶ ξεπερνώντας σὲ δημαγωγία κι αὐτοὺς τοὺς Κλέωνα καὶ