πατε ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΠΙΣΤΟΛΩΝ ΑΝΑΓΝΟΣΤΩΝ Ἢ ἐπιχείρηση «ἀνατολικοποιήσεως) παντὸς ἑλληνικοῦ Κύριε διευθυντά, Σ᾿ ἕνα ἰατρικὸ περιοδικὸ (ΑΒΒΟΈΤ᾽᾽, νο!. 9, τεῦχος 4) ἐδιάβασα ἕνα ἄρθρο μὲ τὸν τίτλο «Η κληρονομιὰ τῆς Αἰγύπτου» γραμμένο ἀπὸ τὸν καθηγητὴ τῆς παθολο- γίας τοῦ πανεπιστημίου τοῦ Καΐρου ΡῬαιἱ Οπαουηρι!’ καὶ εἶδα, ὁμολογῶ μὲ ἔκπληξί µου, ὅτι ὑπεστήριζε πὼς ὡρισμένες λέξεις ποὺ ἀφοροῦν ἀσθένειες καὶ ἀνθρώπινα ὄρ- Ύανα, καθὼς ἐπίσης καὶ μερικὰ ὀνόματα φαρμάκων, προέρχονται ἀπὸ τὴν ἀρχαία αἰγυπτιακὴ γλῶσσα. Σὰν παραδείγματα ἆ- ναφέρει τὶς ὀνομασίες, μεταξὺ ἄλλων, κα- ταρράκτης καὶ στόμαχος. ᾿Επειδὴ ἡ θεώρησι αὐτὴ παρουσιάζεται δίχως ἐπαρκῆ τεκμηρίωσι (καὶ ἠχητικὰ τουλάχιστον δὲν ὁμοιάζουν οἱ ἄνω λέξεις μὲ γλῶσσα αἰγυπτιακή), ὑποβάλλω τὴν πα- ράκλησι, μέσω τοῦ «Δαυλοῦ», πρὸς τοὺς ἐ- κλεκτοὺς συνεργάτες του νὰ ἐρευνήσουν τὸ ἄνω θέμα καὶ νὰ ἀποφανθοῦν σχετικά. Μιὰ μικρὴ ἀτομική μου ἐτυμολογικὴ κ.λπ. ἔρευνα ἀπὸ ἔγκριτα λεξικὰ ἀπέδωσε τὰ κατωτέρω συμπεράσματα: Τὸ «Μέγα λεξικὸν τῆς ᾿Ελληνικῆς γλώσσης» τῶν Ηεπτγ 6. {6446} καὶ Κοδεοτί δοοίί ἀναφέρει σχετικὰ τὰ κάτωθι: Καταρράκτης (ἐκ τοῦ καταρραγῆναι) ἢ καταράκτης (ἐκ τοῦ ἀράσσω, ἴδε Στράβ. 667: «ἐκ τοῦ ἀράσσω ὅθεν καὶ οἱ καταρ- ράκται...»). Ο 'Ησύχ. ἑρμηνεύει: κα- ταρράκτης᾽ ὀχετὸς ἢ ῥύαξ, «καὶ ἐν τῇ πλημμύρᾳ καταράσσοντες, ἤτοι ἄνωθεν βιαίως κατιόντες" ἐξ οὗ καὶ οὐρανοῦ κα- ταρράκται φαμέν». Ως ἐπίθετον, ἔπερ- χόµενος, ἐφορμῶν, ὄμβριος, ὁ ὁρμητι- κός, ὁ σφοδρός, ...«ἐπεὶ δ᾽ ἀφῖκτο τὸν καταρράκτην ὁδὸν (ἀττ. ἀντὶ οὐδόν), εἰς τὴν πρὸς τὰ κάτω ἄγουσαν εἴσοδον ἣν πρότερον χαλκόπουν οὐδὸν εἶπε (τοῦ “Αδου)». Στόµαχος: Κυρίως στόμα, ἄνοιγμα" ὅθεν |) Εν τῇ παλαιοτάτῃ γλώσσῃ, ὁ λαι- μός, ὁ φάρυγξ, ἀπὸ στομάχους ἀρνῶν: «τάμε νηλέι χαλκῷ» Ιλ. ΙΓ. 292 Τ 266: «Κατὰ στομάχους θέμεθλα νύξε» Ρά47. Τὸ αὐτὸ καὶ οἰσοφάγος, ᾿Αριστ. ... 2) παρ᾽ 'Ιππ. ὡσαύτως, ὁ λαιμὸς τῆς οὐ- ροδόχου κύστεως, [...] ἢ τῆς μήτρας [...] κ.λπ. 3) Κατὰ τὸν ᾿Αριστ., τὸ ἄνοιγμα τοῦ στομάχου Ξ στόμα γαστρὸς ᾖ...] κ.λπ. ᾿Ακολούθως τὸ «Λεξικὀν ἀρχαίας ἕλλη- νικῆς γλώσσης» τοῦ 1. Σταματάκου γιὰ τὶς ἴδιες λέξεις ἀναφέρει τὰ ἑξῆς: Καταρράκτης: (καταρρήγνυµι) ὡς ἐπίθε- τονΞ τεθραυσμένος, ἀπότομος// ὁρμη- τικὸς ἐπερχόμενος, ἐφορμῶν, σφοδρός΄ ὡς οὐσιαστικὸν Ξ πτῶσις ὕδατος ἀπὸ ὁ- Ψηλά (καταρρήγνυµι καὶ καταρρηγνύωξ σπάζω, ῥίχνω κάτω κ.λπ.). Στόµαχος: Ο λαιμός, ὁ φάρυγξ, ὁ οἵ- σοφάγος// ὡς καὶ νῦν στόμαχος, στο- μα-άγος. Ἔκ τῶν ἄνω γίνεται φανερὸ, ὅτι τοὐλά- χιστον οἱ λέξεις καταρράκτης καὶ στόμα- χος εἶναι ἀρχαῖες ἑλληνικές. Εὐχαριστῶ “Ἱπποκράτης Δάκογλου Πολ. Μηχανικὸς ΕΜΠ ᾿᾽Αμπελόκηποι, ᾿ Αθήνα Τὸ σημερινὸ ἔρεβος -- καὶ μιὰ ἀκτῖνα αἰσιοδοξίας Ὁ λαός µας ποὺ σήµερα ἔπρεπε νὰ εὐη- μερῆ, διέρχεται φοβερὴ κρίση, καὶ τὴν εὖ- θύνη τὴν φέρουν ἐξ ὁλοκλήρου οἱ πολιτι- κοί µας ἡγέτες, ποὺ μετροῦσαν (καὶ µε- τροῦν) τὰ πάντα μὲ τὸ κομματικὸ «ὄφελος» καὶ «κόστος». Ἔχοντας μὲ τὸ µέρος τους ὅ- λα τὰ µέσα ἐνημερώσεως καὶ ξεπερνώντας σὲ δηµαγωγία κι αὐτοὺς τοὺς Κλέωνα καὶ