6312 ΔΑΥΛΟΣ/ 110, Φεβρουάριος 199] πτει ἐπιμελῶς "τὴν πραγματικὴ καταγωγὴ τοῦ 0, μηδενὸς (σελ. 243). Ὃ 6.1]. εἰρωνεύεται διακριτικὰ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι ἀπέδιδαν τὸ σύγχρονο σύστημα ἀ- ριθμήσεως καὶ τὰ σύμβολα τῶν συγχρόνων ἀριθμῶν στοὺς Ἕλληνες, διότι «... χωρὶς ἀ- ποδείξεις καὶ χωρὶς μαρτυρίες... στόχευαν πρὶν ἀπ᾿ ὅλα νὰ ἐξάρουν τὸ περίφημο ''"Ελληνικὸ Θαὔῦμα”», ὅπως ἀναφέρει στὸ βιβλίο του, σελ. 243. «Γοητευτικὴ ἐξήγη- ση... δεδομένου ὅτι κανένα ἴχνος δὲν ἀνα- καλύφθηκε μέχρι σήμερα», ἀναφέρει συνε- χίζοντας. Οἱ ἀποδείξεις ὅμως, ὅπως ἀνωτέ- ρω ἐπεσημάνθη, ὑπάρχουν στὸ ἴδιο τὸ βι- βλίο τοῦ Ο.[. καὶ τὰ ἄχνη» καὶ τὶς «µαρτυ- ρίες» ποὺ ὁ ἴδιος προσφέρει. Ὅπως φαίνε- ται ἀπὸ τὰ ἀνωτέρω ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὰ ἀνα- γραφέντα κατὰ καιροὺς στὸν «Δαυλό» (τεύ- χη 96, 99, 106), τὰ σύγχρονα σύμβολα τῶν ἀριθμῶν αἰτιολογοῦνται ἀπὸ τὸ 'Ἑλληνικὸ ἀλφάβητο (τὸ ὁποῖο ἐν δυνάμει περιέχει καὶ τὴν λογικὴ τοῦ συγχρόνου ἀριθμητι- κοῦ συστήµατος) καθὼς καὶ ἀπὸ τὴν 'Ελ- ληνικὴ γραμματεία γενικώτερα. Εἴτε λοιπὸν τὸ κατάγεται ἐκ τοῦ ὁ ἢ τοῦ Ζ σὰν ἀρκτικοῦ γράμματος τῆς λέξεως Ζ-εῦγος εἴτε τὸ 6 ἐκ τοῦ {ρ τῆς μικρογραμμάτου παραστάσεως τοῦ Σ (σ), αὐτὸ μικρὴ σημασία ἔχει. Σηµασία ἔχει τὸ προφανὲς γεγονὸς τῆς ἄμεσης καταγωγῆς τοῦ συγχρόνου συστήµατος ἀριθμήσεως ἐκ τοῦ ᾿Ελληνικοῦ Πνεύματος. ᾿Εὰν οἱ ᾿]νδοὶ μαθηματικοὶ πρῶτοι διέ- γνωσαν ἤ, τὸ πιὸ πιθανόν, διέσωσαν τὴν σύγχρονη ἄποψη ἀριθμήσεως μετὰ τὴν ἐ- παφή τους μὲ τὸν ᾿Ἑλληνικὸ Πολιτισμὸ καὶ ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴ τοῦ “Ελληνικοῦ Πνεύ- µατος, αὐτό, ὅπως ἀποδεικνύεται, ἀποτελεῖ ἀδιαμφισβήτητο γεγονός, ἔστω καὶ ἂν ἐνο- χλεῖ κάποιους. "Οσον ἀφορᾶ στὴν διαφορὰ τῆς παρα- στάσεως τῶν συγχρόνων Εὐρωπαϊκῶν ἀ- ριθμῶν καὶ τῶν ᾿Αραβικῶν ἀριθμῶν Γι ου Λα ] αὐτὴ ὀφείλεται, ὅπως ὁ 6.1. παρατηρεῖ, στὴν προσαρμογὴ τῶν ἀρχικῶν μορφῶν τῶν συμβόλων στὴν αἰσθητικὴ καὶ γραμ- ματικὴ παράδοση τῶν ᾿Αράβων. Οἱ Εὐρω- παϊκοὶ ἀριθμοί, ὅπως ἀποδεικνύεται, διέ- σωσαν τὰ ἀρχαϊκά τους στοιχεῖα, ὡς προ- ἐρχόμενοι ἀπό, ἀλλὰ καὶ «ἐπανερχόμενοι», στὴν ἴδια πνευματικὴ παράδοση, ἀφοῦ ὁ Δυτικὸς Πολιτισμὸς εἶναι τέκνο, ἔστω δύ- σμορφο, τοῦ ᾿ Ελληνικοῦ Πολιτισμοῦ. ᾿Αθήνα 25-12-1990 Μετὰ τιμῆς Β. Κατσιαδράμης Πολ. Μηχανικὸς ΕΜΠ ᾿Αθήνα Βοηθήματα: |. «εοτρες "τα, «Παγκόσμιος “Ἱστορία τῶν ᾿Αριθμῶν», Ἔκδοσις «Σμυρνιωτάκη», 2. «Δαυλός», τ. 96, 99, Ι06. Δικαιολογίες τῶν ὑπευθύνων γιὰ τὸν ἐκβαρβαρισμὸ τῶν “Ελλήνων Κύριε διευθυντά, Τὴν 14-11-1990 καὶ περὶ ὥραν Την μ.μ. εἰς τὸ ἀμφιθέατρον τοῦ Πολεμικοῦ Μου- σείου ᾿Αθηνῶν, ἐνώπιον ἑνὸς ἀκροατηρίου ἀποτελουμένου κατὰ δ060 ἀπὸ ἀξιωματι- κοὺς τέως καὶ νῦν, ὁ τέως Πρωθυπουργὸς τῆς "Ἑλλάδος κ. Γεώργιος Ράλλης ἐπεχεί- ρησε νὰ δικαιολογηθῆ γιὰ τὸ ἔγκλημά του, τὸ τῆς καταργήσεως τῆς "Ἑλληνικῆς γλώσσης. 'Ο κ. Γ.Ρ., ὡς γνωστόν, ἐνομοθέ- τησε τὴν διαγραφἠὴν 6.000.000 καὶ πλέον λέ- ξεων αὐτῆς μὲ µία ὑπογραφήν, προσαρµό- σας τὴν γλῶσσαν µας πρὸς τὰς 1.000-2.000 τοιαύτας τοῦ 1060 τοῦ (ἀμορφώτου) 'Ἓλλη- νικοῦ πληθυσμοῦ, κατοίκων τῶν ὀρεινῶν χωρίων καὶ οἰκισμῶν τῆς χώρας. 'Οκ. Γ.Ρ. καὶ τὸ τότε ᾿ Ελληνικὸν Κοινοβούλιον, ἔ- χοντες προφανῶς ὑπ᾽ ὄψιν τὸ συμπέρασμα τοῦ Λένιν, ὁ ὁποῖος εἶπεν ὅτι µόνον οἱ γνωρίζοντες τὴν "Ελληνικὴν γλῶσσαν μποροῦν νὰ σκέπτωνται καὶ νὰ ἐκφράζω- νται ὀρθῶς, κατήργησαν αὐτήν, γιὰ νὰ µε- τατρέψουν τὸν "Ἑλληνικὸν Λαὸν σὲ κοπά- δι --ὅπερ καὶ κατώρθωσαν, ἐφ᾽ ὅσον εἶναι καὶ πάλιν βουλευταί του. Καὶ τώρα, βλέποντας τὴν κατάντια τῆς γλώσσης καὶ τῆς "Ἑλλάδος, δὲν εἶχον τὸ θάρρος νὰ παραδεχθοῦν τὸ σφάλμα των καὶ νὰ ζητήσουν τὴν βοήθειαν ὅλων µας. ᾽Ανέ- λαβε τὴν εὐθύνην τῆς «δικαιολογίας» ὁ κ.