ἢ ΜΕΤΕΩΡΙΣΜΟΙ ἢ Ἢ «Κόλαση», οἱ «κολασμένοι» καὶ τὸ τέλος τῆς ̓Ιστορίας Ἔχετε βέβαια συνειδητοποιήσει --ὅσο μπορεῖ κανεὶς νὰ συνεῖιδητοποιῆ ὡρισμένες ἀλήθειες, ὅταν πνίγεται μέσα σ ̓ ἕναν καταιγισμὸ κτηνώδους προπαγάνδας---, ὅτι ἡ «πολυεθνικὴ» δύναμη τῶν ἄτυχων μισθοφόρων πολεμιστῶν ποὺ μάχονται στὸν Περσικὸ Κόλπο (ποιὰ «ἔθνη» ἐπικαλοῦνται, ὅταν στὴν «δύναμη» αὐτὴ μόνο τὰ παρακλάδια τῆς Διεθνοῦς ̓Εξ-ουσίας, οἱ κατὰ τόπους κρατισμοί, συμμετέχουν ἐρήμην τῶν ἐθνῶν;) στὴν γιγαντιαία προσπάθειά της νὰ διαθέση εὐμενῶς τὴν ἀνθρωπότητα ὑπὲρ αὐτῆς μέσω τῶν μαζικῶν μέσων προπαγάνδας, ποὺ ᾱποτελοῦν ἰδιοκτησία της, δὲν μπόρεσε νὰ ἐπικαλεσθῆ καμμιὰ ἀξία, καμμιὰ ἰδέα, Κανένα δέον, ποὺ νὰ ξεφεύγη κάπως ἀπὸ τὰ στενῶς πρακτικά, ὑλικὰ καὶ συμφεροντολογικὰ αἰτήματα τῆς ζωῆς. Κάποιες νύξεις περὶ «δημοκρατιῶν» μαχομένων ἐναντίον τυράννων ὑπὲρ τῆς «διεθνοῦς νομιμότητας» κ.λπ. δὲν παίρνονται στὰ σοβαρὰ οὔτε ἀπὸ τὶς κατώτατες μᾶζες, ᾱφοῦ τὸ ξέρουν καὶ οἱ πέτρες ὅτι ὄχι μόνο κανένας λαὸς δὲν ζήτησε δημοκρατικὰ τὸν πόλεμο, ἀλλὰ καὶ ὅτι τὰ πετρέλαια καὶ κυρίως τὸ «ζαναμοίρασμα τῆς πίττας» καὶ ἡ κλιμάκωση πρὸς τὴν παγκόσμια κυριαρχία εἶναι καὶ τὸ αἴτιο καὶ ὁ σκοπὸς τῆς ἀνθρωποβόρου (ἀλλὰ καὶ καταστροφικῆς γιὰ τὴν φύση) αὐτῆς συρράξεως; Προφανῶς ὁ ὕπεύθυνος τοῦ πολέμου, ἡ Διεθνὴς ̓Εξ-ουσία, ἔχει τόσο πολὺ ἄπογυ- μνωθῆ ἰδεολογικά, ὥστε δὲν τῆς μένει πιὰ τίποτε ἀπὸ τὰ παλαιὰ «πνευματικὰ» φτιασίδια, μὲ τὰ ὁποῖα ἐκ παραδόσεως προσπαθοῦσε νὰ καλλωπίση τὸ φρικαλέο τῆς πρόσωπο. Εἶναι λοιπὸν ὁ «Θεὸς Δολλάριος» τὸ μοναδικὸ εἴδωλο, στὸ ὁποῖο θύει νυχθημερὸν ὁ ἐξ-ουσιαστικὸς ἄνθρωπος; Ἔχει πιὰ τόσο ἀποκτηνωθῆ, ὥστε νὰ μὴν εἶναι ἵκανὸς οὔτε νὰ ἐκφράση κάποιες ἴδέες πρὸς κατανάλωσιν ἀπὸ ἄλλους, ἔστω κι ἂν δὲν τὶς καταλαβαίνη ὁ ἴδιος; Τόσο πολὺ συρρικνώθηκε διανοητικὰ καὶ ψυχικά, ὥστε μόνο στοιχειώδη ἔνστικτα αὐτοσυντηρήσεως (κοινὰ καὶ στὰ κατώτατα ζῶα) νὰ λειτουργοῦν σ ̓ αὐτόν; Κανένα ἀπὸ τὰ γνωρίσματα τοῦ ἀνθρώπου, ποὺ «κάνουν τὴν διαφορά» του ἀπὸ τὰ ἄλλα εἴδη τοῦ ζωϊκοῦ βασιλείου, δὲν ὑπάρχει πιά; Ἔχει μετεξελιχθῆ δηλαδὴ ὁ ἐἕ-ουσιαστικὸς ἄνθρωπος σ ̓ ἕνα νέο εἶδος ζώου, ποὺ «γνωρίζει» πολλὰ ἀλλὰ δὲν «καταλαβαίνει» τίποτα. ὅπως θὰ ἔλεγε ἕνας διανοητῆς μὲ ἀσκημένη αἴσθηση τῆς ἱστορίας; Ἢ γνώμη τοῦ γράφοντος εἷναι, ὅτι ὁ ἄνθρωπος παραμένει ὡς εἶχε. Τὸ καινούργιο στοιχεῖο εἷναι, ὅτι ἡ διανοητικὴ διαστροφή, ποὺ πάντοτε ἐπίσης ὑπῆρχε, σήμερα μπορεῖ χάρη στὴν τελειοποίηση τῆς τεχνολογίας καὶ τῆς ὀργανώσεως (ἀνοιχτῆς ἢ συνωμοτικῆς), ποὺ ἡ ἴδια (ἢ διανοητικὴ διαστροφὴ) ἀνέπτυξε, νὰ κυριαρ-