ΑΚΡΟΒΟΛΙΣΜΟΙ Ἢ λαῖλαψ ποὺ πλησιάζει ]. Ἢ λαῖλαψ τῶν λαῶν πλησιάζει. Αὐτὴ εἶναι ἡ τωρινὴ διαπίστωσι ὅσων μποροῦν νὰ μελετοῦν τὰ ἱστορικὰ συμβάντα γωρὶς τὶς παραμορφώσεις τῶν δογματικῶν ἐξουσιαστῶν καὶ τῶν παρατρεχάμενών τους. ̓Η πρόβλεψι δὲν εἶναι ἐπιφοίτησι «ἁγίου» πνεύματος ̓ εἶναι καὶ θὰ μείνη ὡς τὸ ἀποτέλεσμα τῆς γνώσεως τῶν περασμένων καὶ τῶν παρόντων. Εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα ὀρθῆς ἀναλύσεως. Οἱ ἐπὶ δύο χιλιετίες τουλάχιστον ὀργιάσαντες ἐξουσιαστὲς εἰς βάρος τοῦ Οἰκουμενικοῦ λόγου, τοῦ Οἰκουμενικοῦ συμφέροντος (εὐρυνόμης-δίκης), οἱ ἀναβιβάσαντες τοὺς δογματικοὺς τους Θεοὺς στὰ βάθρα τῆς Αἰδοῦς καὶ τῆς Νεμέσεως, οἱ πλαστογράφοι τῆς ἱστορίας τῶν λαῶν καὶ τῶν πολιτισμῶν, οἱ κήρυκες τῆς ἀναιτιώδους σχέσεως (γιὰ τὸν σχηματισμὸ τοῦ κατ ̓ ἐξοχὴν λογικοῦ ὀργάνου, τῆς ὁμιλίας), δηλ. τῶν λέξεων μὲ τὰ πράγματα καὶ τοῦ λόγου, τῶν ἐννοιῶν μὲ τὸ ἀλφάβητο καὶ ἑπομένως τοῦ ἐξελιγμένου λόγου μὲ τὸ ὕψος τῶν πολιτισμῶν, οἱ αὐτοανακηρυχθέντες «προστάτες» (μὲ τὴν ἔννοια τῶν νονῶν τῆς μαφίας) τῶν λαῶν, κήρυκες ὅλων τῶν δογμάτων, βλέπουν νὰ πλησιάζη ἡ ὥρα τῆς συντριβῆς των: «καὶ ὁ κίνδυνος ἐκ τῶν σφαδαζόντων ἐκτρωμάτων εἶναι μέγας... 2. Ἢ ἀρχὴ τῆς συντριβῆς ἤδη παρουσιάζεται μὲ τὶς ἐπιδρομὲς τῶν πεινασμένων λαῶν, οἱ ὁποῖοι περνοῦν τὰ σύνορα ἐπαιτοῦντες ἤ λεηλατοῦντες στὸ πέρασμα τους ὅ,τι βροῦν. Αὐτὰ βεβαίως τὰ περάσματα δὲν θὰ συντελεσθοῦν χωρὶς συγκρούσεις, καὶ μάλιστα αἱματηρές, καὶ γι ̓ αὐτὸ οἱ «λαοὶ τῆς ὑπερκατανάλωσης» πρέπει ἔγκαιρα νὰ σκεφθοῦν τὸ πρέπον, ποὺ δὲν εἶναι τίποτα ἄλλο παρὰ ἡ δωρεἂν βοήθεια καὶ τὸ ἄδειασμα τῶν ἀποθηκῶν ὅπως καὶ ἡ κατάργησι τῆς «πολιτικῆς» τῆς καταστροφῆς τῶν τροφίμων χάριν τῶν τιμῶν καὶ τῶν τόσων ἄλλων ἐπινοήσεων τῶν ἐξουσιαστῶν δυτικοῦ τύπου, ἐλαστικωτέρων, ὅπως οἱ ὄφεις ἔναντι τῶν κροκοδείλων, τοῦ ἀνατολικοῦ τύπου, ποὺ ἐσάπισαν μέσα στὸ τέλμα τῆς καταργήσεως τοῦ νοήμονος καὶ ἐλευθέρου ἀνθρώπου καὶ τῆς ἀντικαταστάσεώς του διὰ τῶν κομματικῶν τοὺς ρομπότ. 3. Εὑρισκόμεθα σ ̓ ἕναν γεωγραφικὸ χῶρο, ποὺ ἀνεδύθη πρῶτος ἐκ τῆς πανθάλασσας, ἡ ὁποία ἐκάλυπτε ὅλη τὴν γῆ πρὸ Ι45.000.000 ἐτῶν. Αὐτὴ ἡ μοναδικότητα παρέμεινε ἐπὶ | [0.000.000 ἔτη, καὶ τότε μόνο ἀναδύθηκαν ἐκ τῶν ὑδάτων τὰ Πυρηναῖα, οἱ ἴΑλπεις καὶ τὰ “Ϊμαλᾶάια. Σ ̓ αὐτὸν τὸν πρῶτο σ ̓ ὅλη τὴ γῆ χῶρο τοῦ ̓Ολύμπου καὶ τῆς Πελαγονικῆς ὀροσειρᾶς γεννήθηκε ὁ ̓Ελληνικός λόγος. Αὐτὸς ὁ ̓Ολύμπιος λόγος-φῶς συνέλαβε πρῶτος τὴν ἀνάγκη νὰ ὑπηρετήση ὅλα τὰ πλάσματα τῆς δημιουργίας" καὶ ἐξ αὐτῆς τῆς αἰτιώδους σχέσεως, δηλαδὴ τῆς ὑποχρεώσεως νὰ γίνῃ ὁ ἄξων πέριξ τοῦ ὁποίου θὰ ἐκινοῦντο οἱ λαοὶ ὅπως πέριξ τοῦ ἥλιου ἐκινοῦντο οὗ πλανῆτες, ἐκήρυξε πρῶτος τὴν Εὐρυνόμη, τὴν «Οἰκουμενικὴν Δίκην». Σήμερα βλέπουμε πλέον, καὶ οἱ πλέον ἀδαεῖς, ὅτι κανένα ἀπὸ τὰ δόγματα δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ προσφέρη λύσεις. Τὰ πάντα ἔχουν ξεπερασθῆ. “Ἢ μόνη προσωρινὴ διέξοδος εἶναι νὰ συνεννοηθοῦν καὶ νὰ προβοῦν σὲ παραχωρήσεις. Αὐτὸ κάνουν. ̓Αλλὰ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ ἐξακολουθήσουν οἱ λύκοι νὰ φυλᾶνε τὰ πρόβατα. Καὶ ἐδῶ, στὸ σημεῖο αὐτό, στέκει ἐν ἀναμονῇ ὁ ̓Ελληνικὸς ἢ καλύτερα ὁ «Διὸς Λόγος» καὶ ἡ «Διὸς Πολιτική»’' καὶ αὐτὸ δὲν εἶναι κάτι «οὐτοπιστικό», ἀλλὰ κάτι ποὺ πρέπει νὰ ἐπιδιώξουν οἱ λαοί, ἄν θέλουν τὰ παιδιά τους