̓Ερωτηματικά... «Κύριος τῶν Δυνάμεων»: αὐτὸ εἶναι τὸ ἰδανικὸ ποὺ ἀγωνίζεται νὰ ἐνσαρκώση ἡ Διεθνὴς ̓Εξ-ουσία; Καὶ τὸ «ἀρχὴ σοφίας φόβος Κυρίου» ἡ πρώτη καὶ τελευταία καὶ μοναδικὴ «ἐντολή» της; Ὃ «Κύριος τῶν Δυνάμεων καὶ τοῦ Φόβου», παλαιὸς μέγας θεὸς τοῦ ̓Εξουσιασμοῦ, ἀνεβαίνει ξανὰ στὸν θρόνο του; Ἕνα εἶδος τοῦ ζωικοῦ βασιλείου, ὁ ἄνθρωπος, ποὺ κυριάρχησε χάρη στὸν πολυσχιδῆ ἐσωτερικὸ πλοῦτο του, μπορεῖ νὰ συρρικνώση τὸν ψυχισμό του περιορίζοντάς τον στὰ «ὑποχθόνια συναισθήματα» καὶ νὰ παροπλίση τὶς νοητικές του δυνάμεις στηριζόμενος μόνο στὰ στοιχειώδη ἔνστικτα αὐτοσυντηρήσεως; ο Εἶναι τόσο μέγα τὸ τοῦ Φόβου Κράτος, τοῦ οἰκονομικοῦ, πολιτικοῦ καὶ μεταφυσικοῦ Φόρου; Καὶ τόσο στέρεη εἶναι ἡ περίσφιγζη τῆς Δυνάμεως, τῆς οἰκονομικῆς, τῆς ὀργανωτικῆς καὶ τῆς σκοταδιστικῆς Δυνάμεως;. Φ Ποιός σ ̓ ὅλη τὴν ̓“Υφήλιο θὰ καταλάβη, θὰ ἀσπασθῆ καὶ θὰ ὑποστηρίξη συνειδητὰ μιὰ τάξη πραγμάτων ποὺ ὡς «Διεθνῆ Νομιμότητα» θεωρεῖ τὸ δικό της συμφέρον, ὡς μέσο διακυβερνήσεως ἔχει μόνο τὴν ὑλικὴ δύναμι καὶ ὡς «ὕπηκόους» τῆς μόνο φοβισμένους ἢ ἐξωνημένους δούλους; Δ.1.Λ.