ΑΠΟΣΤΟΔΟΣ Κ. ΤΑΤΣΙΑΣ Ἢ Καταραµένη ᾿Επανάσταση Στὶς παραμονὲς τῆς Ι70ῆς ἐπετείου τῆς ἐπαναστάσεως τοῦ [82] «κάλεσα» πολλοὺς νεκροὺς καὶ ζωντανούς, γιὰ νὰ πληροφορηθῶ ὁρισμένα πράγµατα σχε- τικὰ μὲ τὴν περιγραφὴ καὶ τὴν ἀξιολόγηση τῶν γεγονότων ποὺ ἔγιναν τότε, τὰ ὁποῖα φυσικὰ σ᾽ ἕνα σημαντικὸ βαθμὸ ἔχουν σημαδέψει μέχρι σήµερα τὴ ζωὴ τοῦ καθένα µας καὶ γενικότερα τὴν μοῖρα τοῦ γένους µας. Πιστεύοντας ὅτι ὅσα εἰπώθηκαν ἐνδιαφέρουν πολὺν κόσµο, δίνω τὴν «συζήτηση» ποὺ ἔγινε στὴν δη- µοσιότητα. ᾿Εγὼ δὲν ἔβγαλα κανένα συμπέρασμα: ῥωτοῦσα καὶ ἄκουγα µόνο. Τὸ συμπέρασμα βγῆκε µόνο του... ΑΠΟΣΤΟΛΟΣΓΑΤΣΙΑΣ, ἱερεύς: - - Ἔτσι, τυχαῖα, θὰ ἤθελα ν᾿ ἀρχίσω ἀπὸ Σᾶς κ. ᾿]ωάν- νη ᾽Αντωνόπουλε. Εἶστε βέβαια καθηγητὴς Οἰκονομικῶν, ἀλλά, ἀπ᾿ ὅ,τι ξέρω, ἀσχοληθήκα- κε ἑδονυχιστικὰ μὲ τὴν µελέτη τῶν ἐπαναστάσεων καὶ τεκμηριώσατε βασικᾶ τὴν ὕπαρξη κά- ποιας «συνωμοσίας» πίσω ἀπὸ κάθε ἐπανάσταση. Πεῖτε µου λοιπὸν τὴ γνώμη Σας σχετικᾶ μὲ τὴν «ἑλληνικὴ» ἐπανάσταση τοῦ [82]. Ἔγινε μόνη της ἢ «βοηθήθηκε» ἀπὸ κάπου καὶ πῶς; καὶ γιατί; “Ὑπῆρχε, μὲ λίγα λόγια, κάποιο σχέδιο ἢ ὅλα ἔγιναν τυχαῖα, ὅπως αὐτὴ ἐδῶ ἡ προ- τίμησή µου νὰ Σᾶς ῥωτήσω πρῶτον... ΙΩΑΝΝΗΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΔΟΣ, Καθηγητὴς Οἰκονομικῶν: «Οἱ στόχοι ἦσαν νὰ σπάσουν τὴν δύναμιν τοῦ Σουλτάνου καὶ κυρίως νὰ μὴν ἀφήσουν τοὺς “Ελ- ληνες νὰ ἀσκήσουν τὴν ἐξουσίαν τοῦ Σουλτάνου διὰ λογαριασμόν τους, ἀφοῦ ἤ- δη τὴν εἶχαν στὰ χέρια τους καὶ τὴν διεχειρίζοντο. Διότι τότε θὰ ἀνεβίωνεν ἀνα- νεωµένη ἡ Βυζαντινὴ Αὐτοκρατορία, ἕνας ἀνίκητος ἐχθρός. Τὸ σχέδιον περιε- λάμβανε τὴν δημιουργίαν ἑνὸς θνησιγενοῦς κρατιδίου, διαρκῶς ὑποκινούμενου σὲ ἐμφυλίους σπαραγμούς, γιὰ νὰ παραμείνῃ ἀδύνατο καὶ νὰ φθείρωνται οἱ δυνά- μεις καὶ ἡ πίστις τῆς Διασπορᾶς πρὸς αὐτὸ ὡς Μητρόπολιν» (᾽1. ᾿Αντωνόπου- λος, «Παγκόσμιος συνωμοσία», ᾿Αθήνα 1988, σελ. 392). Α. ΓΑΤΣΙΑΣ: - - ᾿Εξοχώτατε κ. Τσάτσε, ὁ κ. ᾿Αντωνόπουλος πρίν μᾶς εἰπε φοβερὰ πράγ- ματα. Πιστεύετε καὶ Σεῖς ὅτι ὁ ἔεσηκωμὸς ἔγινε ἄρον-ἄρον, ἐπειδὴ ὑπῆρχε μιὰ «βιαστικὴ σκοπιμότητα»; ΤΣΑΤΣΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ, τ. Πρόεδρος Δημοκρατίας: « Η Φιλικὴ 'Ε- ταιρία, δρώντας σύντονα καὶ κρυφά, ἔδωσε τὸ σύνθημα, μὲ τὰ μηνύματα τῆς ἀό- ρατης ᾿Ανωτάτης ᾿Αρχῆς. ᾿Αν ἦταν πρόωρος ἢ ἂν ἔγινε στὴν ὥρα του ὁ ξεση- κωµός, δὲν θὰ τὸ κρίνωµε σήµερα». (Κωνσταντῖνος, Τσάτσος, «Ομιλίες 1975- 976», ᾿ Αθήνα, σελ. 57). σήµερα: Πότε θὰ τὸ κρίνουμε; Πέστε µου, σᾶς παρακαλῶ, συγκεκριµένα, πῶς σᾶς φάνηκε ἡ θεώρηση τοῦ καθηγητοῦ κ. ᾽Αντωνοπούλου: Κ. ΤΣΑΤΣΟΣ: «Εφαρμόζοντας τέτοιες µονόπλευρες θεωρήσεις καὶ δένοντας ἔτσι σὲ κλίνη τοῦ Προκρούστη τὴν ἱστορία τοῦ 2/1, μερικοὶ ἰσχυρίζονται ὅτι τὴν ““ἀπομυθοποιοῦν”, ὅτι τὴν ἀπαλλάσσουν ἀπὸ τὴν ὡραιοποίηση καὶ ἀποκαλύ- πτουν τὴν πικρή της ἀλήθεια». (Προηγ. ἔργο). Α. ΓΑΤΣΙΑΣ: - - Τὶ ἐννοεῖτε λέγοντας «πικρὴ ἀλήθεια» καὶ «ἀπομυθοποίηση» τοῦ 21; ΤΣΑΤΣΟΣ Κι: «'Ὑποτιμώντας ἢ σπιλώνοντας μεγάλα ὀνόματα ἢ ἐξαιρετικὰ