ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
111ΜΑΡΤΙΟΣ 1991
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Η πατρότητα της μαθηματικής ακολουθίας του Fibonacci ανήκει στον Πυθαγόρα — ΔΑΚΟΓΛΟΥ, ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΠΠΙΟΚΡΑΤΗΣ Π. ΔΑΚΟΓΛΟΥ
Ἢ πατρότης τῆς μαθηματικῆς ἀκολουθίας
τοῦ [,. Εἰροπαςςοὶ ἀνήκει στὸν Πυθαγόρα
Α΄ -- ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΙ
Τὸ 1200 μ.Χ. περίπου ὁ ἰταλὸς ἔμπορος καὶ μαθηματικὸς Ι,εοπατάο Ρίδ8πο
(δηλαδὴ Λεονάρδος ἀπὸ τὴν Πίζα), πιὸ γνωστὸς στὴν ἱστορία ὡς Ι,εοπατάο Εἰ-
Ὀοπασοσ! (1170-1240 μ.Χ.), ἐκυκλοφόρησε ἕνα βιβλίο μαθηματικὸ μὲ τὸν τίτλο ΄--
11βρετ Αδαοί’. Τὸ βιβλίο αὐτό, σὰν μιὰ εἰσαγωγὴ στὴν ”Αλγεβρα (Ἑλληνικὴ
᾿Αριθμητική), ἦταν πλημμυρισμµένο ἀπὸ ἀριθμητικὰ προβλήματα τοῦ Διοφάντου
(250 μ.Χ.), χωρὶς ὅμως νὰ ἀναφέρεται πουθενὰ τὸ ὄνομα τοῦ “Ἕλληνα µαθηµατι-
κοῦ. Βέβαια στὴν Εὐρώπη ἀκόμα δὲν εἶχε γίνει γνωστὸ τὸ ὄνομα τοῦ Διοφάντου,
τὸ ὁποῖο γιὰ πρώτη φορὰ μαθεύτηκε ἀπὸ ἕνα γράμμα ἑνὸς Γερμανοῦ µαθηµατι-
κοῦ τὸ ἔτος [464 περίπου. Κατὰ τὸ ἔτος [556 δὲ ἔγινε γνωστὸ ἀπὸ ἕναν ἄλλο
Γερμανὸ μαθηματικό, ὅτι στὴν βιβλιοθήκη τοῦ Βατικανοῦ ὑπῆρχε ἕνα χειρό-
γραφο τῶν «᾿Αριθμητικῶν» τοῦ Διοφάντου.
Μὲ τὸ βιβλίο “1πΠρὲγ Αὐθοί’᾿ὁ ΕἸθοπδοοὶ παρουσίασε στὴν Εὐρώπη γιὰ πρώτη
φορὰ τὰ νέα τότε σύμβολα τῶν ἀριθμῶν, τῶν κατ᾽ εὐφημισμὸν καλουμένων «Α-
ραβικῶν» ἀριθμῶν. Μέσα σ᾽ ὅλα τὰ προβλήματα ποὺ ἐσφετερίζετο ὑπῆρχε καὶ ἕ-
να ποὺ ζητοῦσε «νὰ ὑπολογισθῆ τὸ ὁλικὸ πλῆθος τῶν κουνελιῶν, ποὺ θὰ παρή-
γοντο σὲ ἕνα χρόνο (12 μῆνες) ἀπὸ ἕνα ἀρχικὸ ζεῦγος κουνελιῶν, μὲ τὴν προὐπό-
θεσι ὅτι κάθε μῆνα θὰ ἐγεννᾶτο ἀπ᾿ αὐτὸ τὸ ζεῦγος ἕνα ἄλλο νέο ζεῦγος κουνε-
λιῶν, ποὺ κι αὐτὸ ἐπίσης μετὰ πάροδον ἑνὸς μηνὸς (ποὺ ἀπαιτοῦσε ἡ ἐνηλικίωσί
του) θὰ ἄρχιζε ὁμοίως νὰ γεννᾶ ἀνὰ μῆνα ἕνα νεώτερο ζεῦγος" καὶ οὕτω καθ᾽ ἑ-
ξῆς». 'Ο ἴδιος ὁ ΕἸδοπδοοὶ ἔδωσε ὡς λύσι τοῦ προβλήματος αὐτοῦ τὴν μαθηματι-
κὴν ἀκολουθία
Ι,2, 3, 5, 8, 13,21, 34, 55, 89, 144, 233.
Ἢ ἀκολουθία τῶν ἄνω ἀριθμῶν στὴ μαθηματικὴ γλῶσσα λέγεται «ἀναδρομι-
κή» καὶ ἔχει τὶς κατωτέρω ἰδιότητες:
α) Κάθε ὅρος τῆς παράγεται ἀπὸ τὸ ἄθροισμα τῶν δύο προηγουμένων ὅρων,
δηλαδή:
4 - 241 13 - 8:15
5Ξ 392 21 Ξ 13:48
ὃ - 53 34 - 213413 κ.ο.κ.
ἢ ανιι Ξ αν μ“ αι τ"
β) 'Ο λόγος ἑκάστου ὅρου πρὸς τὸν προηγούμενό του προσεγγίζει τὴν τιμὴ
τοῦ χρυσοῦ ἀριθμοῦ ΦΞ (15:1}{2Ξ 1,61803...,
δηλαδὴ εἶναι
32 1,500 14/8 - 1,625
5/3 - 1.666 21/13 - Ι:6Ι5
8/5 - 1.600 34/21 Ξ 1,6190 κ.ο.κ.