ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
111ΜΑΡΤΙΟΣ 1991
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Εκάτη: ο πανάρχαιος αξιοκρατικός θεσμός — ΤΣΑΤΣΟΜΟΙΡΟΣ, ΗΛΙΑΣ
Κείμενο φύλλου
ΗΛΙΑΣ Λ. ΤΣΑΤΣΟΜΟΙΡΟΣ
ΕΚΑΤΗ: 'Ο πανάρχαιος ἀξιοκρατικὸς θεσμός
Ἢ «Εκάτη», ὅπως θὰ διαπιστώσουμε, δὲν ὑπῆρξε πρόσωπο ἀλλὰ θεσμός,
«ὡς τὸ πρῶτον ἀπ ̓ ἀρχῆς ἔπλετο δασμόν», ὅπως δηλ. πρωτοεμφανίσθηκε ἐκ τῶν
παλαιοτάτων χρόνων καθιερωθεῖσα ὡς μιὰ εἰσφορὰ (προσφερόμενη ὑπὸ τῶν ἱσχυρῶν).
"Ας δοῦμε ὅμως πρῶτα τοὺς στίχους 421-428 τῆς «Θεογονίας»:
« ́Ὅσσοι γάρ Γαίης τε καὶ Οὐρανοῦ ἐξεγένοντο
καὶ τιμὴν ἔλαχον, τούτων αἶσαν ἁπάντων.
Οὐδέ τί μιν Κρονίδης ἐβιήσατο οὐδὲ τ ̓ ἀπηύρα
ὅσσ ̓ ἔλαχεν Τιτῆσι μετὰ προτέροισι θεοῖσιν,
ἀλλ ̓ ἔχει, ὡς τὸ πρῶτον ἀπ ̓ ἀρχῆς ἔπλετο δασμός,
καὶ γέρας ἐν γαίῃ τε καὶ οὐρανῷ ἠδὲ θαλάσσῃ"
οὐδ ̓ ὅτι μουνογενἠς ἧσσον θεὰ ἔμμορε τιμῆς
ἀλλ ̓ ἔτι καὶ πολὺ μᾶλλον, ἐπεὶ Ζεὺς τίεται αὐτήν».
[Διότι ὅσοι ἀπὸ τὸν Οὐρανὸ καὶ τὴν Γαῖα ἐξελέγησαν / (σκηπτοῦχοι) καὶ τὴν
τιμὴν αὐτὴν ἐλαβαν ὅλοι αὐτοὶ πρόσφεραν μερίδιο. /
̓Αλλὰ (καὶ στοὺς μετέπειτα
χρόνους) ὁ Ζεὺς δὲν ἀφήρεσε οὔτε διὰ τῆς βίας ἀπέσπασε / ὅσα διὰ κλήρου
ἢ κληρονομιᾶς ἔλαβε ἀπὸ τοὺς Τιτᾶνες καὶ τοὺς πρότερον (σκηπτούχους)
θεούς, ;/ ἀλλὰ ἐξακολουθεῖ νὰ ἰσχύη, ὅπως πρωτοεμφανίσθηκε ἀπὸ τοὺς παλαιοτάτους
χρόνους, ἡ ἐπελθοῦσα ὡς εἰσφορὰ (δασμὸςΞ φόρος), ὅπως καὶ τὰ προνόμια
στὴ γῆ, τὸν Οὐρανὸ καὶ τὴν θάλασσα, / οὔτε ἐπειδὴ τὸ μοναδικὸ κέρδος αὐὖτῆς
αὐτὸ ὑπῆρξε , κατωτέρων τιμῶν θὰ τύχη μεταξὺ τῶν θεαινῶν, ͵ ἀλλὰ ἀπεναντίας
ἀκόμη περισσοτέρων, ἐπειδὴ εἶναι ὁ Ζεὺς αὐτὸς ποὺ τὴν τιμᾶ].
"Ας δοῦμε ὅμως ἀκόμη καὶ τὸν ρόλο τῆς «Εκάτης» ὅπως τὸν δίνει ἐπίσης ἡ
«Θεογονία» (στίχ. 429, 434, 430-433):
«Ὦ δ ̓ ἐθέλει, μεγάλως παραγίγνεται ἠδ ̓ ὀνίνησιν
ἐν τε δίκῃ βασιλεῦσι παρ ̓ αἰδοίοισι καθίζει,
ἐν τ ̓ ἀγορῇ λαοῖσι μετατρέπει, ὃν κ ̓ ἐθέλησιν
ἠδ ̓ ὁπότ ̓ ἐς πόλεμον φθεισήνορα θεωρήσονται
ἀνέρες, ἔνθα θεὰ παραγίγνεται, οἷς κ ̓ ἐθέλησι
νίκην προφρονέως ὀπάσαι καὶ κῦδος ὀρέξαι».
[Σ ̓ ὅποιον δὲ αὐτὴ θελήση, πλουσιοπαρόχως παρίσταται καὶ βοηθεῖ , καὶ ὅπως
εἶναι τὸ ἔθιμο στοὺς βασιλεῖς ὡς πρόσωπο σεβαστὸ πλάι καθίζει / καὶ στὶς συνελεύσεις
τῶν λαῶν (ἔχει τὴν δύναμι νὰ) κάνει διαπρεπῆ ὅποιον αὐτὴ θελήση,
κι ̓ ὅταν πάλι γιὰ τὸν καταστρεπτικὸ πόλεμο οἱ ἄνδρες ἐξοπλισθοῦν, / σ ̓ ἐκείνους
ὅπου αὐτὴ συμπαρίσταται (οἰκονομικῶς), διότι τὸ θεωρεῖ σκόπιμο, / τὴν
νίκη πρόθυμα ἐνισχύει (δι ̓ ἐφοδίων), καὶ δόξα παρέχει].
Η πρώτη πληροφορία τῆς «Θεογονίας» (στίχ. 421-428) ὅτι «Εκάτη» ἦταν
φόρος (100) τῶν ἰσχυρῶν, ποὺ ἐδίδετο σὲ κοινὸ ταμεῖο, εἶναι βεβαία, παρ ̓ ὅλον
ὅτι παραμένει ἄγνωστο τὸ πῶς καὶ σὲ ποῖο νόμισμα ἢ ἀξία ἄλλη ἢ ὑποχρεώσεις
εἰσεπράττετο ̓ καὶ συμπληρώνεται τώρα ἀπὸ μίαν ἄλλη σημαντικὴ ἐπίσης πλη-