ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ «ΔΑΡΑΚΤΗΡΕΣ) ΧΩΡῚΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ Ὃ Φοινικιστὴῆς Φοινικιστὴς εἶναι αὐτὸς ποὺ μιμεῖται τὸν τρόπο ζωῆς, σκέψεως καὶ συμπεριφορᾶς τῶν Φοινίκων. Οἱ Φοίνικες, ὡς γνωστόν, ὑπῆρξαν πανοῦργοι, φιλοκερδεῖς καὶ ἀπατεῶνες, «ἄνδρες ἀπατήλια εἰδότες», σύμφωνα μὲ τὸν ́Ομηρο. Περιώνυμο τυγχάνει τὸ «φοινικικὸν ψεῦδος», καὶ ἦταν γνωστὸ ὅτι «πολλὰ "Ἑλλήνων καταψεύδονται Φοίνικες». Μιὰ πασίγνωστη ἰδιότητα τῶν Φοινίκων ἦταν ἡ διαστροφἠ κι ἡ ἀναισχυντία. ̓Υπῆρξαν «ἄνδρες τρῶκται», ἀσελγεῖς σὲ τέτοιο βαθμό, ὥστε τὸ «φοινικίζειν» ἔφθασε ν ̓ ἀποτελῆ δηλωτικὸν τοῦ «ἀσελγεῖν παρὰ φύσιν». Ὃ φοινικιστὴς ἀποτελεῖ συνηθέστατον τύπο τῆς συγχρόνου ἐξ-ουσιαστικῆς κοινωνίας, ἡ ὁποία τὸν ἐκτρέφει καὶ τὸν προωθεῖ κοινωνικο-οικονομικά, διότι, ὅπως ἡ ̓Εξ-ουσία ἔτσι κι αὐτός, βρίσκεται τοποθετημένος ἐνάντια στὸ κατὰ φύσιν ζῆν, μακρὰν τῆς ἀλήθειας καὶ ἔξω ἀπὸ τὴν οὐσία. Ὃ φοινικιστής, στὴ γενικὴ τῆς λέξεως ἔννοια, ἀπαντᾶ παντοῦ σ ̓ ὅλες τὶς ἡπείρους καὶ σ ̓ ὅλα τὰ κράτη τῆς γῆς, σ ̓ ὅλες τὶς κοινωνικὲς τάξεις καὶ σ ̓ ὅλα τὰ ἐπαγγέλματα. Μπορεῖ νὰ μετέρχεται τὸ ἐπάγγελμα τοῦ μικροπωλητῆ ἢ τοῦ μεγαλεμπόρου, τοῦ κατώτερου δημοσίου ὑπαλλήλου ἢ τοῦ ἀνώτερου ἀξιωματούχου τοῦ κράτους, τοῦ ἐπιστημονιστῆ ἢ τοῦ μαστρωποῦ. Ὅ,τι ἐπάγγελμα, πάντως, κι ἂν ἀσκῆ, ὅπου κι ἂν βρίσκεται, στιγμὴ δὲν παύει νὰ παρενεργῆ, νὰ πρακτορεύη καὶ νὰ διαφθείρη τὰ πάντα’ ἀνθρώπους καὶ θεσμούς. "Ως ἔμπορος προωθεῖ τοὺς συναδέλφους του στὴν κλοπή, ὡς δημόσιος ὑπάλληλος στὴν κατάχρηση ἐξουσίας, ὡς πολιτικάντης στὰ σκάνδαλα. Κι ὅλα αὐτά, γιὰ νὰ τοὺς ἐλέγχη κατόπιν, ἐκβιάζοντάς τους. Ο φοινικιστής, ὄντας πλησιέστερος πρὸς τὸ ζῶον, ἔχει ὑπερανεπτυγμένα τὰ πλέον κατωτερικὰ ἔνστικτα καὶ ἰδιότητες. Εἶναι πονηρὸς καὶ καχύποπτος, ραδιοῦργος καὶ ψεύτης, συκοφάντης καὶ χαφιές, δουλόφρων καὶ κόλαξ, ξεσκονιστὴς ὑποδημάτων καὶ χειροκροτητής, προαγωγὸς καὶ σωματέμπορος... Μὲ τὴ δύναμη τῶν «ὅπλων» αὐτῶν ὁ φοινικιστὴς ἐπιτυγχάνει ὄχι ἁπλῶς νὰ ἐπιβιώνη -κι αὐτὸ εἶναι τὸ περίεργο - ἀλλὰ καὶ νὰ πλουτίζη, καὶ νὰ ἐπικρατῆ, καὶ ν ̓ ἀνεβαίνη, καθέτως μάλιστα, τὰ σκαλιὰ τῆς κοινωνικῆς ἱεραρχίας. Ὃ φοινικιστὴς εἶναι ἄμοιρος πρὸς αὐτὸ ποὺ λέγεται θεωρητικὸς νοῦς ἢ συνθετικὴ σκέψη καί, γιὰ ν ̓ ἀκριβολογοῦμε, στερεῖται παντελῶς θέασης καὶ ἐπιστήμης. ̓Αδυνατεῖ νὰ ἐννοήση λογικοὺς συλλογισμοὺς καὶ ἀφηρημένες ἔννοιες. 'Ο κόσμος του περιορίζεται στὰ ἁπτὰ καὶ συγκεκριμένα πράγματα καί, βέβαια, στὸν οἰκονομισμὸ καὶ τὴν ̓Εξ-ουσία. Ὃ φοινικιστὴς μόνο ὡς ἔμπορος εὐδοκιμεῖ, ὅπως ἀκριβῶς καὶ τὰ ἰδεολογικοπολιτικὰ πρότυπά του, οἱ Φοίνικες. ̓Εμπορεύεται τὰ πάντα: ὑλικὰ ἀγαθά, ἔργα τοῦ πνεύματος καὶ τῆς τέχνης, θεσμοὺς καὶ δημόσιες θέσεις, ἀνθρώπους καὶ ...ἀέρα. Εἶναι ἀσυναγώνιστος στὸν τομέα αὐτόν, καθότι ἀναίσχυντος καὶ ἀδίστακτος. Οἱ ποντικοειδεῖς ὀφθαλμοί του, ἀσκημένοι στὴν ἀπάτη καὶ μόνο, περιφέρονται ἐξεταστικά, καὶ χωρὶς δυσκολία ἀνακαλύπτουν τὰ θύματά του, συνήθως μεταξὺ