ΜΕΤΑΞΥ ΣΟΒΑΡΟΥ ΚΑΙ ΑΣΤΕΙΟΥ Τοῦ ̓Αριστοφάνη Καρφιᾶ πιστροφὴ εἰς τὴν φασολάδα! Αὐτὸ εἶναι ἓν ὀλίγοις τὸ νόημα τῶν «σφαιουιῶν καὶ «ιαθέτων Λλεκτυιῶν πομφολύγων περὶ «ἑτεροχρονισμῶ» καὶ τῶν συνοδευτυιῶν «μετεωρολογικῶν δελτίων περὶ «ἐπερχομένης θυέλληο, τὰ ἁποῖα οἱ ἰθύνοντες ἔρριψαν ἐπὶ τῶν κεφαλῶν τῶν κατοίκων τοῦ φαιδραπορτοκαλεῶνος μας. 'Ἡ Ψωροκώσταινα καλεῖται ἤδη νὰ «τσουκαλομαγειρεύσηω τὸ «βροντῶδες ἐθνυιὸν ἔδεσμω καὶ νὰ δοκιμάση εἰς τοὺς πόδας της τὸ ἀπὸ δθιαετιῶν ἐγκαταλειφθὲν γουρνοτσάρουχον, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὸ πατροπαράδοτον τσόκαρον! 'Οποία ἀπογοήτευσις διὰ τὴν δυστυχῆ, ἥτις καὶ τὸ ὄνομά της εἰς «Λακόσταιναν εἶχεν μεταβάλει τὰ τελευταῖα ἔτη! Οὐχὶ μόνον «εἶχε λιγδώσει τὸ ἄντερό» της, ἀλλὰ καὶ εὐρωπανιὰς συνηθείας εἶχεν ἀποκτήσει ἡ ἀφελής. Καὶ μοδέλα τοῦ Ντιόρ καὶ τοῦ Σαὶν Λωρὰν ἐνεδύθη, καὶ γαλλικούς τυρούς καὶ σκωτυζὰ οἰνοπνευματώδη ἐγεύθη, καὶ ὡς «ἰσότιμοῳ. παρεκάθησεν εἰς τὰς «μεγάλαφ τραπέζας, εἰς Παρισίους καὶ εἰς Βρυξέλλας. δὶο ἰΓ8ηδίί β]οτία... 'Ἡ δραχμή, ὠχρὰ καὶ καταπονημένη τὰ τελευταῖα ἔτη, δὲν ἤνθεξε εἰς τὴν παρατεταμένην ἐπί Ιδμηνον πρασινοηλιοθεραπείαν καὶ ἤδη, ἐν μέσω χειμῶνος, ἔκαμεν τὴν πρώτην δραματικήν της αἱμόπτυσιν. Θεράποντες ἰατροὶ καὶ κομπογιαννίται προσπαθοῦν ἀπεγνωσμένὼς νὰ τὴν διασώσουν, διὰ συνεχῶν μεταγγίσεων, αὐξάνοντες καθημερινῶς καὶ δραστικῶς τὰς ἀφαιμάξεις, ἐν εἴδει φόρων. περὶ τοῦ τραχήλου τοῦ ἕλληνος ὅστις δὲν ὑπομένει ζυγόν, ὅμως δὲν δύνασθε νὰ ἀρνηθῆτε, ὅτι ἕν ἄλλο σημεῖον τοῦ σώματός του, ἡ μέση του, ὑπομένει καὶ παραὐπομένει ζυγούς, καὶ μέγγενην ἀκόμη. Τὸ πρόσφορον τοῦτο σημεῖον εὑρόντες οἱ κρατοῦντες ἤρχισαν νὰ τὸ περισφίγγουν ἀνηλεῶς. Φορολογήσαντες δὲ πᾶν ἀντικείμενον, ἀκίνητον, κινητὸν ἤ αὐτοκίνητον, ἤρχισαν φορολογοῦντες καὶ τὰς ἀφῃρημένας ἐννοίας, ὡς τὴν ἀξίαν, ὑπεραξίαν, χρῆσιν, προσφοράν, ὑπηρεσίαν κιλπ. κιλπ. Ἤδη ὅμως καὶ αἱ πρόσφοροι εἰς φορολόγησιν ἔννοιαι ἐξαντλοῦνται, ἡ δὲ ἀνακαλυφθεῖσα φορολογία ἐπὶ τοῦ φόρου καὶ ἐπί τῷ φόρῳ ἐξαντλεῖται καὶ αὕτη, ἀφοῦ καὶ ὁ φόρος - ὡς ὅλα τὰ ὀνόματα - πέντε μόνον πτώσεις διαθέτει καὶ ἑπομένως, ἀναγκαστικῶς ἡ ἀφαίμαξις εἰς τὴν κλητικὴν -- ὦ φόρε! - σταματᾶ. Νέας, λοιπόν, μεθόδους, ὀφείλει νὰ ἀνακαλύψη τὸ σεβαστὸν κράτος μας, ἐὰν θέλη νὰ συντηρηθῆ εὐπρεπῶς, καὶ δὴ ἐν μέσω «θυέλλης». ὰ ἠμποροῦσε, βεβαίως, νὰ ἐπαναφέρη τὸν ὑπὸ τοῦ Ρωμαίου αὐτοκράτορος Βεσπασιανοῦ ἐπιβληθέντα γνωστὸν φόρον, πλὴν ἡ εἴσπραξίς του θὰ ἦτο δυσχερεστάτη. ̓Εφ ̓ ὅσον ὅλαι αἱ οἰκίαι διαθέτουν σήμερον τοὺς τὸ ὄνομα τοῦ αὐτοκράτορος ἐκείνου λαβόντας γνωστοὺς χώρους, ἡ καταμέτρησις τῆς χρήσεώς τῶν καὶ ἡ εἴσπραξις τῆς σχετικῆς φορολογίας θὰ ἀπήτει τὴν παρουσίαν ἑνός ἐφοριακοῦ εἰς ἑκάστην οἰκίαν. Δυστυχῶς, ὁ ὑπό τῶν Τούρκων ἐπιβληθείς κεφαλικὸς φόρος - χαράτσι - ἔχει τεθή ἤδη ἐν ἰσχύι ὑπὸ τὸ ὄνομα φορολογία Η μπορεῖτε, φίλοι, νὰ ἀμφισβητῆτε τὸ εἰς τάς σχολικὰς ἑορτὰς ἀκουόμενον