ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΙΟΖΟΣ Ἢ ἑλληνικὴ προέλευση τῶν Θρακῶν καὶ ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα στὴ Βουλγαρία: «.. Ὅλα χάθηκαν ὁλοσχερῶς. 'Ο ̓Ελληνισμὸς ὅμως, ποὺ ήταν ἕνας πολιτισμός, ζῆ σ ̓ ὅλες τὶς σημερινὲς λέξεις τῆς Δύσεως»' καὶ τῆς ̓ Ανατολῆς, θὰ λέγαμε. Στὴν Τουρκικἡ γλῶσσα ὑπάρχουν περισσότερες ἀπὸ τέσσερες χιλιάδες λέξεις "Ἑλληνικές. Στὴν Ρωσσική δεκάδες χιλιάδες καὶ στὴν Βουλγαρικὴ πλέον τῶν δέκα χιλιάδων. Στὴν σημερινὴ Βουλγαρία κατοικοῦσαν οἱ Θρακοπελασγοί. Κράτη ἀνεξάρτητα, ποὺ ἀλληλομάχονταν ὅπως καὶ οἱ ἀδελφοί τους νοτιότερα, οἱ 'Ἑλληνοπελασγοί. Οἱ Θρακοπελασγοί, οἱ συγγενεῖς τῶν 'Ελληνοπελασγῶν (τῶν Πελασγῶν τὸ γένος ̓Ελληνικὸν), βρίσκονται σὲ στενὴ ἐπαφὴ μὲ αὐτούς. Μυθικὲς παραδόσεις γιὰ τοὺς ̓Ἑλληνοθρᾶκες μουσικούς Εὔμολπον, Θαμύριον, Μουσαῖον, ̓Ορφέα καὶ ἄλλους ἀποδεικνύουν τὶς σχέσεις τῶν δύο συγγενῶν λαῶν. Οἱ θεοὶ τῶν Θρακοπελασγῶν οἱ ἴδιοι μὲ τοὺς θεοὺς τῶν 'Ἑλληνοπελασγῶν. Ζεὺς ὁ Πελασγικός, "Αρτεμις ἢ Βενδίδεια, ὅπως τὴν ἔλεγαν καὶ οἱ ἀρχαῖοι Πειραιῶτες, "Αρης, "Ἑρμῆς, Διόσκουροι, ̓ Απόλλων, Ἥρα, ̓ Αθηνᾶ, Βορέας, ποὺ ἅρπαξε τὴν κόρη τοῦ ̓Ερεχθέως ̓Ωρείθυιαν ἀπὸ τὶς ὄχθες τοῦ Κηφισοῦ, Διομήδης καὶ προπάντων ὁ Διόνυσος. Ο Εὔμολπος εἶχε ἱδρύσει τὰ ̓Ελευσίνια Μυστήρια, Θρακίδαι δὲ ἐλέγοντο οἱ ἱερεῖς τῶν Δελφῶν. Οἱ παραδόσεις εἶναι πολλές: γιὰ τὸν 'Ἡρακλῆ, ποὺ ἔκλεψε τὰ ἄλογα τοῦ βασιλιᾶ τῶν Θρακῶν Βιστόνων, γιὰ τὴν προσόρμιση τῶν ̓ Αργοναυτῶν στὴν Σαλμηδυσό, γιὰ νὰ συμβουλευτοῦν τὸν Θρακιώτη βασιλιᾶ καὶ μάντη Φινέα, γιὰ τὴν τύφλωση τοῦ Φινέα ἀπὸ τὸν ̓Αργοναύτη Βορέα, ὁ ὁποῖος τὸν ἐκδικήθηκε ἐπειδὴ εἶχε σκοτώσει τοὺς γιούς του Πλήξιππον καὶ Πανδίονα, ἐγγονοὺς τοῦ Βορέα ἀπὸ τὴν κόρη του Κλεοπάτρα. Τὰ μαντεῖα τους εἶναι: τῆς Ροδόπης ποὺ τὸ συμβουλεύτηκαν ὁ ̓Οκταβιανὸς καὶ ὁ Μ. Αλέξανὄρος, ἀλλὰ τὸ σπουδαιότερον ὅλων τὸ Διονύσου. Τὰ κοινὰ ἱερὰ πρὸς τιμὴν τῶν θεῶν καὶ οἱ κοινοὶ ἀγῶνες ἦσαν τὰ αὐτὰ μὲ τὰ τῶν ̓Ελληνοπελασγῶν. Τὰ Πύθια στὴν Φιλιππούπολη, τὰ Κοττύτια πρὸς τιμὴν τῆς θεὰς Κοττυτοῦς, τὰ Βενδίδεια πρὸς τιμὴν τῆς ̓ Αρτέμιδος. 'Ἡ τέχνη τῶν Θρακοπελασγῶν εἶναι ἐπηρεασμένη, ἢ ταυτόσημος, μὲ τὴν τῶν 'Ἑλληνοπελασγῶν. Ἔργα τῶν "Ἑλληνοθρακῶν εὑρίσκονται στὰ μουσεῖα τῆς Σόφιας, Φιλιππουπόλεως, Βάρνας κ.λπ. ̓Αφιέρωμα εἰς ̓Απόλλωνα καὶ Αρτεμιν μὲ ἐπιγραφὴ "Ελληνιστὶ (εἰκ. 2). Μετάλλιο ̓Ιουλίας Δόμνας (μητέρας τοῦ αὐτοκράτορα Καρακάλα) μὲ ἐπιγραφὴ “Ἑλληνιστὶ (εἰκ. 3). ̓Ανάγλυφο τοῦ τοπικοῦ θεοῦ τῶν Θρακῶν Σβελθιούρδου, μὲ κ Τὸ παρὸν ἀποτελεῖ πρόλογο τῆς ὑπὸ ἔκδοσιν ἔρευνας «/0.000 ἑλληνικὲς λέξεις στὸ Βουλγαρικὸ Λεξικό». 1) Περ. «Δαυλός», τεῦχ. 70, σελ. 442. 2) Διονύσιος ὁ ̓Αλικαρνασεύς, « ̓ Αρχαιολογία» 1,17 (βλ. «Θρακολογία», ἔτος Β ́, τεῦχ. 952).