ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

111ΜΑΡΤΙΟΣ 1991

Τυπωμένη σελίδα
σελ. 6407
Φύλλο στό PDF
38 ἀπό 65
Πηγή κειμένου
OCR
Τεῦχος
δεῖτε τό τεῦχος
Τό PDF
Ἀνάγνωση PDF Λῆψις PDF

Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο

  1. Η ελληνική προέλευση των Θρακών και η ελληνική γλώσσα στη Βουλγαρία — ΔΕΝΙΟΖΟΣ, ΑΝΔΡΕΑΣ
    ἀρχή: σελ. 6407 · τέλος: ἄγνωστο · τχ. 111

Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση

ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΙΟΖΟΣ Ἢ ἑλληνικὴ προέλευση τῶν Θρακῶν καὶ ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα στὴ Βουλγαρία: «.. Ὅλα χάθηκαν ὁλοσχερῶς. 'Ο ᾿Ελληνισμὸς ὅμως, ποὺ ήταν ἕνας πολιτι- σµός, ζῆ σ᾽ ὅλες τὶς σημερινὲς λέξεις τῆς Δύσεως»' καὶ τῆς ᾿ Ανατολῆς, θὰ λέ- γαμε. Στὴν Τουρκικἡ γλῶσσα ὑπάρχουν περισσότερες ἀπὸ τέσσερες χιλιάδες λέ- ξεις "Ἑλληνικές. Στὴν Ρωσσική δεκάδες χιλιάδες καὶ στὴν Βουλγαρικὴ πλέον τῶν δέκα χιλιάδων. Στὴν σημερινὴ Βουλγαρία κατοικοῦσαν οἱ Θρακοπελασγοί. Κράτη ἀνεξάρ- τητα, ποὺ ἀλληλομάχονταν ὅπως καὶ οἱ ἀδελφοί τους νοτιότερα, οἱ 'Ἑλληνοπε- λασγοί. Οἱ Θρακοπελασγοί, οἱ συγγενεῖς τῶν 'Ελληνοπελασγῶν (τῶν Πελασγῶν τὸ γένος ᾿Ελληνικὸν), βρίσκονται σὲ στενὴ ἐπαφὴ μὲ αὐτούς. Μυθικὲς παραδό- σεις γιὰ τοὺς ᾿Ἑλληνοθρᾶκες μουσικούς Εὔμολπον, Θαμύριον, Μουσαῖον, ᾿Ορ- φέα καὶ ἄλλους ἀποδεικνύουν τὶς σχέσεις τῶν δύο συγγενῶν λαῶν. Οἱ θεοὶ τῶν Θρακοπελασγῶν οἱ ἴδιοι μὲ τοὺς θεοὺς τῶν 'Ἑλληνοπελασγῶν. Ζεὺς ὁ Πελασγι- κός, "Αρτεμις ἢ Βενδίδεια, ὅπως τὴν ἔλεγαν καὶ οἱ ἀρχαῖοι Πειραιῶτες, "Αρης, "Ἑρμῆς, Διόσκουροι, ᾿ Απόλλων, Ἥρα, ᾿ Αθηνᾶ, Βορέας, ποὺ ἅρπαξε τὴν κόρη τοῦ ᾿Ερεχθέως ᾿Ωρείθυιαν ἀπὸ τὶς ὄχθες τοῦ Κηφισοῦ, Διομήδης καὶ προπάντων ὁ Διόνυσος. Ο Εὔμολπος εἶχε ἱδρύσει τὰ ᾿Ελευσίνια Μυστήρια, Θρακίδαι δὲ ἐ- λέγοντο οἱ ἱερεῖς τῶν Δελφῶν. Οἱ παραδόσεις εἶναι πολλές: γιὰ τὸν 'Ἡρακλῆ, ποὺ ἔκλεψε τὰ ἄλογα τοῦ βασιλιᾶ τῶν Θρακῶν Βιστόνων, γιὰ τὴν προσόρµιση τῶν ᾿ Αργοναυτῶν στὴν Σαλμηδυσό, γιὰ νὰ συμβουλευτοῦν τὸν Θρακιώτη βασι- λιᾶ καὶ μάντη Φινέα, γιὰ τὴν τύφλωση τοῦ Φινέα ἀπὸ τὸν ᾿Αργοναύτη Βορέα, ὁ ὁποῖος τὸν ἐκδικήθηκε ἐπειδὴ εἶχε σκοτώσει τοὺς γιούς του Πλήξιππον καὶ Πανδίονα, ἐγγονοὺς τοῦ Βορέα ἀπὸ τὴν κόρη του Κλεοπάτρα. Τὰ μαντεῖα τους εἶναι: τῆς Ροδόπης ποὺ τὸ συμβουλεύτηκαν ὁ ᾿Οκταβιανὸς καὶ ὁ Μ. Αλέξαν- ὄρος, ἀλλὰ τὸ σπουδαιότερον ὅλων τὸ Διονύσου. Τὰ κοινὰ ἱερὰ πρὸς τιμὴν τῶν θεῶν καὶ οἱ κοινοὶ ἀγῶνες ἦσαν τὰ αὐτὰ μὲ τὰ τῶν ᾿Ελληνοπελασγῶν. Τὰ Πύθια στὴν Φιλιππούπολη, τὰ Κοττύτια πρὸς τιμὴν τῆς θεὰς Κοττυτοῦς, τὰ Βενδίδεια πρὸς τιμὴν τῆς ᾿ Αρτέμιδος. 'Ἡ τέχνη τῶν Θρακοπελασγῶν εἶναι ἐπηρεασμένη, ἢ ταυτόσηµος, μὲ τὴν τῶν 'Ἑλληνοπελασγῶν. Ἔργα τῶν "Ἑλληνοθρακῶν εὑρί- σκονται στὰ μουσεῖα τῆς Σόφιας, Φιλιππουπόλεως, Βάρνας κ.λπ. ᾿Αφιέρωμα εἰς ᾿Απόλλωνα καὶ Αρτεμιν μὲ ἐπιγραφὴ "Ελληνιστὶ (εἰκ. 2). Μετάλλιο ᾿Ιουλίας Δόμνας (μητέρας τοῦ αὐτοκράτορα Καρακάλα) μὲ ἐπιγραφὴ “Ἑλληνιστὶ (εἰκ. 3). ᾿Ανάγλυφο τοῦ τοπικοῦ θεοῦ τῶν Θρακῶν Σβελθιούρδου, μὲ κ Τὸ παρὸν ἀποτελεῖ πρόλογο τῆς ὑπὸ ἔκδοσιν ἔρευνας «/0.000 ἑλληνικὲς λέξεις στὸ Βουλγαρικὸ Λεξικό». 1) Περ. «Δαυλός», τεῦχ. 70, σελ. 442. 2) Διονύσιος ὁ ᾿Αλικαρνασεύς, «᾿ Αρχαιολογία» 1,17 (βλ. «Θρακολογία», ἔτος Β΄, τεῦχ. 952).
← καθαρισμένο κείμενο