ΣΕΠ 2026ΕΚΔΟΣΗ ΒΗΤΑ
μιά ἀπόπειρα ἀναζητήσιμης κειμενικῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ περιοδικοῦ ΔΑΥΛΟΣ
297 ΤΕΥΧΗ · 23.063 ΣΕΛΙΔΕΣ · 9.618.609 ΛΕΞΕΙΣ · 6.129 ΑΡΘΡΑ · 1.187 ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ
111ΜΑΡΤΙΟΣ 1991
Ἄρθρα πού ξεκινοῦν σέ αὐτό τό φύλλο
- Η ελληνική προέλευση των Θρακών και η ελληνική γλώσσα στη Βουλγαρία — ΔΕΝΙΟΖΟΣ, ΑΝΔΡΕΑΣ
Πρωτογενές κείμενο, χωρίς καμία ἐπέμβαση
ΑΝΔΡΕΑΣ ΔΕΝΙΟΖΟΣ
Ἢ ἑλληνικὴ προέλευση τῶν Θρακῶν
καὶ ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα στὴ Βουλγαρία:
«.. Ὅλα χάθηκαν ὁλοσχερῶς. 'Ο ᾿Ελληνισμὸς ὅμως, ποὺ ήταν ἕνας πολιτι-
σµός, ζῆ σ᾽ ὅλες τὶς σημερινὲς λέξεις τῆς Δύσεως»' καὶ τῆς ᾿ Ανατολῆς, θὰ λέ-
γαμε. Στὴν Τουρκικἡ γλῶσσα ὑπάρχουν περισσότερες ἀπὸ τέσσερες χιλιάδες λέ-
ξεις "Ἑλληνικές. Στὴν Ρωσσική δεκάδες χιλιάδες καὶ στὴν Βουλγαρικὴ πλέον
τῶν δέκα χιλιάδων.
Στὴν σημερινὴ Βουλγαρία κατοικοῦσαν οἱ Θρακοπελασγοί. Κράτη ἀνεξάρ-
τητα, ποὺ ἀλληλομάχονταν ὅπως καὶ οἱ ἀδελφοί τους νοτιότερα, οἱ 'Ἑλληνοπε-
λασγοί. Οἱ Θρακοπελασγοί, οἱ συγγενεῖς τῶν 'Ελληνοπελασγῶν (τῶν Πελασγῶν
τὸ γένος ᾿Ελληνικὸν), βρίσκονται σὲ στενὴ ἐπαφὴ μὲ αὐτούς. Μυθικὲς παραδό-
σεις γιὰ τοὺς ᾿Ἑλληνοθρᾶκες μουσικούς Εὔμολπον, Θαμύριον, Μουσαῖον, ᾿Ορ-
φέα καὶ ἄλλους ἀποδεικνύουν τὶς σχέσεις τῶν δύο συγγενῶν λαῶν. Οἱ θεοὶ τῶν
Θρακοπελασγῶν οἱ ἴδιοι μὲ τοὺς θεοὺς τῶν 'Ἑλληνοπελασγῶν. Ζεὺς ὁ Πελασγι-
κός, "Αρτεμις ἢ Βενδίδεια, ὅπως τὴν ἔλεγαν καὶ οἱ ἀρχαῖοι Πειραιῶτες, "Αρης,
"Ἑρμῆς, Διόσκουροι, ᾿ Απόλλων, Ἥρα, ᾿ Αθηνᾶ, Βορέας, ποὺ ἅρπαξε τὴν κόρη
τοῦ ᾿Ερεχθέως ᾿Ωρείθυιαν ἀπὸ τὶς ὄχθες τοῦ Κηφισοῦ, Διομήδης καὶ προπάντων
ὁ Διόνυσος. Ο Εὔμολπος εἶχε ἱδρύσει τὰ ᾿Ελευσίνια Μυστήρια, Θρακίδαι δὲ ἐ-
λέγοντο οἱ ἱερεῖς τῶν Δελφῶν. Οἱ παραδόσεις εἶναι πολλές: γιὰ τὸν 'Ἡρακλῆ,
ποὺ ἔκλεψε τὰ ἄλογα τοῦ βασιλιᾶ τῶν Θρακῶν Βιστόνων, γιὰ τὴν προσόρµιση
τῶν ᾿ Αργοναυτῶν στὴν Σαλμηδυσό, γιὰ νὰ συμβουλευτοῦν τὸν Θρακιώτη βασι-
λιᾶ καὶ μάντη Φινέα, γιὰ τὴν τύφλωση τοῦ Φινέα ἀπὸ τὸν ᾿Αργοναύτη Βορέα, ὁ
ὁποῖος τὸν ἐκδικήθηκε ἐπειδὴ εἶχε σκοτώσει τοὺς γιούς του Πλήξιππον καὶ
Πανδίονα, ἐγγονοὺς τοῦ Βορέα ἀπὸ τὴν κόρη του Κλεοπάτρα. Τὰ μαντεῖα τους
εἶναι: τῆς Ροδόπης ποὺ τὸ συμβουλεύτηκαν ὁ ᾿Οκταβιανὸς καὶ ὁ Μ. Αλέξαν-
ὄρος, ἀλλὰ τὸ σπουδαιότερον ὅλων τὸ Διονύσου. Τὰ κοινὰ ἱερὰ πρὸς τιμὴν τῶν
θεῶν καὶ οἱ κοινοὶ ἀγῶνες ἦσαν τὰ αὐτὰ μὲ τὰ τῶν ᾿Ελληνοπελασγῶν. Τὰ Πύθια
στὴν Φιλιππούπολη, τὰ Κοττύτια πρὸς τιμὴν τῆς θεὰς Κοττυτοῦς, τὰ Βενδίδεια
πρὸς τιμὴν τῆς ᾿ Αρτέμιδος. 'Ἡ τέχνη τῶν Θρακοπελασγῶν εἶναι ἐπηρεασμένη,
ἢ ταυτόσηµος, μὲ τὴν τῶν 'Ἑλληνοπελασγῶν. Ἔργα τῶν "Ἑλληνοθρακῶν εὑρί-
σκονται στὰ μουσεῖα τῆς Σόφιας, Φιλιππουπόλεως, Βάρνας κ.λπ.
᾿Αφιέρωμα εἰς ᾿Απόλλωνα καὶ Αρτεμιν μὲ ἐπιγραφὴ "Ελληνιστὶ (εἰκ. 2).
Μετάλλιο ᾿Ιουλίας Δόμνας (μητέρας τοῦ αὐτοκράτορα Καρακάλα) μὲ ἐπιγραφὴ
“Ἑλληνιστὶ (εἰκ. 3). ᾿Ανάγλυφο τοῦ τοπικοῦ θεοῦ τῶν Θρακῶν Σβελθιούρδου, μὲ
κ Τὸ παρὸν ἀποτελεῖ πρόλογο τῆς ὑπὸ ἔκδοσιν ἔρευνας «/0.000 ἑλληνικὲς λέξεις στὸ Βουλγαρικὸ
Λεξικό».
1) Περ. «Δαυλός», τεῦχ. 70, σελ. 442.
2) Διονύσιος ὁ ᾿Αλικαρνασεύς, «᾿ Αρχαιολογία» 1,17 (βλ. «Θρακολογία», ἔτος Β΄, τεῦχ. 952).